کتابخانه فارسی

غزليات

• شماره ١: ماييم و سرکويي، پر فتنه ناپيدا
• شماره ٢: سلام عليک، اي نسيم صبا
• شماره ٣: گر تو طالب عشقي، غم دمادمست اينجا
• شماره ٤: قراري چون ندارد جانم اينجا
• شماره ٥: شب و روز مونس من غم آن نگار بادا
• شماره ٦: پير رياضت ما عشق تو بود، يارا
• شماره ٧: چگونه دل نسپارم به صورت تو، نگارا؟
• شماره ٨: درد سري مي دهيم باد صبا را
• شماره ٩: مبارک روز بود امروز، يارا
• شماره ١٠: در چرخ کن چو عيسي زين جا رخ طلب را
• شماره ١١: بر قتل چون مني چه گماري رقيب را؟
• شماره ١٢: چون نديدم خبري زين دل رنجور ترا
• شماره ١٣: من چه گويم جفا و جنگ ترا؟
• شماره ١٤: دلبرا، در دل سخت تو وفا نيست چرا؟
• شماره ١٥: باز کي بينم رخ آن ماه مهر افروز را؟
• شماره ١٦: مطرب، چو بر سماع تو کرديم گوش را
• شماره ١٧: پيش آر، ساقي، آن مي چون زنگ را
• شماره ١٨: اگر يک سو کني زان رخ سر زلف چو سنبل را
• شماره ١٩: اي زير زلف عنبرين پوشيده مشکين خال را
• شماره ٢٠: گر وصل آن نگار ميسر شود مرا
• شماره ٢١: به خرابات گرو شد سر و دستار مرا
• شماره ٢٢: چون نيست يار در غم او هيچ کس مرا
• شماره ٢٣: حاشا! که جز هواي تو باشد هوس مرا
• شماره ٢٤: دود از دلم برآمد، دادي بده دلم را
• شماره ٢٥: به خرابات بريد از در اين خانه مرا
• شماره ٢٦: غم عشقت، اي پسر، بسوزد همي مرا
• شماره ٢٧: آخر، اي ماه پري پيکر، که چون جاني مرا
• شماره ٢٨: زخمي، که بر دل آيد ، مرهم نباشد او را
• شماره ٢٩: آن سيه چهره که خلقي نگرانند او را
• شماره ٣٠: نميرد هر که در گيتي تو باشي يادگار او را
• شماره ٣١: چون کژ کني به شيوه به سر بر کلاه را
• شماره ٣٢: با که گويم سرگذشت اين دل سرگشته را؟
• شماره ٣٣: دلم در دام عشق افتاد هيلا
• شماره ٣٤: نه هفته ايست، نه ماهي، که رفته اي زبر ما
• شماره ٣٥: اي چراغ چشم توفان بار ما
• شماره ٣٦: اي غم عشق تو يار غار ما
• شماره ٣٧: تو مشغولي به حسن خود، چه غم داري ز کار ما؟
• شماره ٣٨: چو آشفته ديدي که شد کار ما
• شماره ٣٩: از ما به فتنه سرمکش، اي ناگزير ما
• شماره ٤٠: اي پرتو روح القدس تابان ز رخسار شما
• شماره ٤١: مرادم ار چه نخواهد روا شدن ز شما
• شماره ٤٢: دراز شد سفر يار دور گشته ما
• شماره ٤٣: پرده بر انداخت ز رخ يار نهان گشته ما
• شماره ٤٤: حلواي نباتست لبت، پسته دهانا
• شماره ٤٥: اي نرگس تو فتنه و در فتنه خوابها
• شماره ٤٦: رخ خوب خويشتن را بچه پوشي از نظرها؟
• شماره ٤٧: باد سهند بين که : برين مرغزارها
• شماره ٤٨: اي سفر کرده، دلم بي تو بفرسود،بيا
• شماره ٤٩: سخت به حالم از تو من، اي مدد حال بيا
• شماره ٥٠: نوبهارست و دل پر هوس و باده ناب
• شماره ٥١: نيست در آبگينه آتش و آب
• شماره ٥٢: هر بامداد روي تو ديدن چو آفتاب
• شماره ٥٣: يا بپوش آن روي زيبا در نقاب
• شماره ٥٤: امروز چون گذشتي برما؟ عجب، عجب!
• شماره ٥٥: زان دوست که غمگينم، غم خوار کنش، يارب
• شماره ٥٦: بت خورشيد رخ من بگذارست امشب
• شماره ٥٧: پس از مشقت دوشين که داشت گوش امشب؟
• شماره ٥٨: بيار باده، که ما را به هيچ حال امشب
• شماره ٥٩: مکن از برم جدايي، مرو از کنارم امشب
• شماره ٦٠: مهر گسل گشت يار، عهد شکن شد حبيب
• شماره ٦١: اشک ما آبيست روشن در هوات
• شماره ٦٢: تا قلندر نشوي راه نيابي به نجات
• شماره ٦٣: حسن خود عرضه کن، اي ماه پسنديده صفات
• شماره ٦٤: بگذاشته ام، تا چه کند نرگس مستت؟
• شماره ٦٥: روزگار از رخ تو شمعي ساخت
• شماره ٦٦: ترک عجمي کاکل ترکانه برانداخت
• شماره ٦٧: رخت تمکين مرا عشق به يک بار بسوخت
• شماره ٦٨: جانا، دلم ز درد فراق تو کم نسوخت
• شماره ٦٩: تا دل ما با تو کرد روي ارادت
• شماره ٧٠: چون گشت با تو ما را پيوند دل زيادت
• شماره ٧١: ز پاسباني همسايه گرد بام و درت
• شماره ٧٢: گرچه صد بارم برانند از برت
• شماره ٧٣: نيامد وقت آن کز من بخواهي عذرآزارت؟
• شماره ٧٤: اي ز لعلت قيمت ياقوت پست
• شماره ٧٥: بهار آمد و باغ پيرايه بست
• شماره ٧٦: بي تو نکرديم به جايي نشست
• شماره ٧٧: آمد نسيم گل به دميدن ز چپ و راست
• شماره ٧٨: آن زخم، که از تو بر دل ماست
• شماره ٧٩: اين همه پروانها، سوخته از چپ و راست
• شماره ٨٠: پيراهن ار ز ياسمن و گل کند رواست
• شماره ٨١: کار ما امروز زان رخ با نواست
• شماره ٨٢: مدتي شد تا دل ما صورت آن سرو راست
• شماره ٨٣: باز مخمورم، کجا شد ساقي؟ آن ساغر کجاست؟
• شماره ٨٤: يارب، اين مهمان چون ماه از کجاست؟
• شماره ٨٥: اي نسيم صبح دم، يارم کجاست؟
• شماره ٨٦: نوبهارست و چمن خرم و گلزار اينجاست
• شماره ٨٧: نهان از نهان کيست؟ دلدار ماست
• شماره ٨٨: روزه داران را هلال عيد ابروي شماست
• شماره ٨٩: تا زنده ايم، ياد لبش بر زبان ماست
• شماره ٩٠: لاله افيون در شراب انداختست
• شماره ٩١: آن ترک پري چهره، که مانند فرشتست
• شماره ٩٢: دلم ز هر دو جهان مهر پروريده تست
• شماره ٩٣: آن فروغ لاله يا برگ سمن، يا روي تست؟
• شماره ٩٤: عالمي را دشمني با من ز بهر روي تست
• شماره ٩٥: بنگريد اين فتنه را کز نو پديدار آمدست
• شماره ٩٦: اين نوبت آب ديده ز هنجار ديگرست
• شماره ٩٧: ترک گندم گون من هر دم به جنگي ديگرست
• شماره ٩٨: دل به صحرا مي رود، در خانه نتوانم نشست
• شماره ٩٩: صورت او را ز معني آشنايي با دلست
• شماره ١٠٠: هم ز وصف لبت زبان خجلست
• شماره ١٠١: انجمن شهر ملاي گلست
• شماره ١٠٢: از جام عشق بين همه باغ و بهار مست
• شماره ١٠٣: دل مست و ديده مست و تن بي قرار مست
• شماره ١٠٤: روي تو، که قبله جهانست
• شماره ١٠٥: ماهي، که لبش بجاي جانست
• شماره ١٠٦: حسن خوبان عزيز چندانست
• شماره ١٠٧: درد دلم را طبيب چاره ندانست
• شماره ١٠٨: اين باغ سراسر همه پر باد وزانست
• شماره ١٠٩: عشق روي تو نه در خورد دل خام منست
• شماره ١١٠: گر به دست آوريم دامن دوست
• شماره ١١١: سروي که ازو و حور و پري بار برند اوست
• شماره ١١٢: آن بت وفا نکرد، که دل در وفاي اوست
• شماره ١١٣: آنکه رخ عاشقان خاک کف پاي اوست
• شماره ١١٤: مرا سر بلندي ز سوداي اوست
• شماره ١١٥: دل بسته شد به دام دو زلف چو دال دوست
• شماره ١١٦: در گماني که: به غير از تو کسي يارم هست؟
• شماره ١١٧: پيداست حال مردم رند، آن چنان که هست
• شماره ١١٨: ماه کشميري رخ من، از ستمکاري که هست
• شماره ١١٩: ز عشق اگر چه به هر گوشه داستاني هست
• شماره ١٢٠: هر کرا با تو نه پيوندي و پيماني هست
• شماره ١٢١: دلبر، چندين عتاب و جنگ و خشم و ناز چيست؟
• شماره ١٢٢: اي دل، از هجران او زارم همي بايد گريست
• شماره ١٢٣: آنکه دل من ببرد، از همه خوبان، يکيست
• شماره ١٢٤: ز ما بودي، جدا بودن روا نيست
• شماره ١٢٥: جز نقش تو در خيال نيست
• شماره ١٢٦: اي مدعي، دلت گر ازين باده مست نيست
• شماره ١٢٧: چه دستها، که ز دست غم تو بر سر نيست؟
• شماره ١٢٨: اي آنکه پيشه تو بجز کبر و ناز نيست
• شماره ١٢٩: هم خانه ايم، روي گرفتن حلال نيست
• شماره ١٣٠: گر سري در سر کار تو شود چندان نيست
• شماره ١٣١: عاشقان صورت او را ز جان انديشه نيست
• شماره ١٣٢: با من از شادي وصل تو اثر چيزي نيست
• شماره ١٣٣: جنبيدن اين پرده دل افروز گواهيست
• شماره ١٣٤: عشرت خلوت و ديدار عزيزان شاهيست
• شماره ١٣٥: در خرابات عاشقان کوييست
• شماره ١٣٦: گو: هر که در جهان به تماشا رويدو گشت
• شماره ١٣٧: دوش چون چشم او کمان برداشت
• شماره ١٣٨: مگر پير سجاده حال نداشت؟
• شماره ١٣٩: نگر: مگرد گر آن سر و سيم بر بگذشت؟
• شماره ١٤٠: تا لعل باده رنگ تو شکرفروش گشت
• شماره ١٤١: اي حلقه کرده دلها در حلقهاي گوشت
• شماره ١٤٢: ديگر آن حلقه و آن دانه در در گوشت
• شماره ١٤٣: در فراق تو مرا هيچ نه خوردست و نه خفت
• شماره ١٤٤: تا بر دوست بار نتوان يافت
• شماره ١٤٥: آن ستمگر، که وفاي منش از ياد برفت
• شماره ١٤٦: چه شد آن سرو سهي؟ کز لب اين بام برفت
• شماره ١٤٧: دلم بر آتش هجران کباب کرد و برفت
• شماره ١٤٨: زلف ترا بديدم و مشکم ز ياد رفت
• شماره ١٤٩: به وقت گل پي معشوق و باده بايد رفت
• شماره ١٥٠: ترک من ترک من خسته دل زار گرفت
• شماره ١٥١: چندان نظر تمام، که دل نقش او گرفت
• شماره ١٥٢: عمر به پايان رسيد، راه به پايان نرفت
• شماره ١٥٣: سري که ديد؟ که در پاي دلستاني رفت
• شماره ١٥٤: مرا حديث غم يار من ببايد گفت
• شماره ١٥٥: شبي به ترک سر خويشتن بخواهم گفت
• شماره ١٥٦: زماني خاطرم خوش کن به وصل روي گل رنگت
• شماره ١٥٧: اي عيد روزه داران ابروي چون هلالت
• شماره ١٥٨: زهي! شب نسخه اي از زلف و خالت
• شماره ١٥٩: سرشک ديده دليلست و رنگ چهره علامت
• شماره ١٦٠: اي سر تو پيوسته با جان، ز که پرسيمت؟
• شماره ١٦١: هر کسي را مي نوازد لطف و خاطر جستنت
• شماره ١٦٢: گفته بودم با من: کان جا نبايد رفتنت
• شماره ١٦٣: اي ماه سر نهاده از مهر بر زمينت
• شماره ١٦٤: اي طيره شب طره خورشيد پناهت
• شماره ١٦٥: بد ميکنند مردم زان بي وفا حکايت
• شماره ١٦٦: اي شب تيره فرع گيسيويت
• شماره ١٦٧: بيا، که ديدن رويت مبارکست صباح
• شماره ١٦٨: روزم خجسته بود، که ديدم ز بامداد
• شماره ١٦٩: باز بالاي تو ما را در بلا خواهد نهاد
• شماره ١٧٠: هيچ اربه صيد دلها در زلف تابت افتد
• شماره ١٧١: ز هجر او دل من هر زمان به دست غم افتد
• شماره ١٧٢: چون بگذري دلم به تپيدن در اوفتد
• شماره ١٧٣: ياد تو ما را چو در خيال بگردد
• شماره ١٧٤: کجا شد ساربانش؟ تا دلم را تنگ در بندد
• شماره ١٧٥: عشق و درويشي و تنهايي و درد
• شماره ١٧٦: نيشکر آن روز دل ز بند بر آرد
• شماره ١٧٧: هر دم از خانه رخ بدر دارد
• شماره ١٧٨: دلي، که ميل به ديدار دوستان دارد
• شماره ١٧٩: شاهد من در جهان نظير ندارد
• شماره ١٨٠: حال دل پيش که گويم؟ که دل ريش ندارد
• شماره ١٨١: وجود حقيقت نشاني ندارد
• شماره ١٨٢: بميرم چشم مستت را که جانم زنده مي دارد
• شماره ١٨٣: روي خود بنمود و هوش از ما ببرد
• شماره ١٨٤: موي فشانم دگر عشق به درها ببرد
• شماره ١٨٥: طراوت رخت آب سمن تمام ببرد
• شماره ١٨٦: از عشق تو جان نمي توان برد
• شماره ١٨٧: دل باز در سوداي او افتاد و باري مي برد
• شماره ١٨٨: خاک آن باديم کوبر آستانت بگذرد
• شماره ١٨٩: به دشمنان نتوان رفت و اين شکايت کرد
• شماره ١٩٠: ترکم به خنده چون دهن تنگ باز کرد
• شماره ١٩١: باد بويي از دو زلفت وام کرد
• شماره ١٩٢: هوست معتکف خانه خمارم کرد
• شماره ١٩٣: دل ببردي و يکي کار دگر خواهم کرد
• شماره ١٩٤: وصف روي آن پسر خواهيم کرد
• شماره ١٩٥: چاره سگاليدنم فايده اي چون نکرد
• شماره ١٩٦: جز لبم شرح ميان او نکرد
• شماره ١٩٧: دلم جز تو آهنگ ياري نکرد
• شماره ١٩٨: به يک نظر دل شهري شکارداني کرد
• شماره ١٩٩: دوش بگذشت و دل از دور تماشايي کرد
• شماره ٢٠٠: اي سنگدل، به حق وفا کز وفا مگرد
• شماره ٢٠١: عشق بي علت ترنج دوستي بار آورد
• شماره ٢٠٢: پيري که پريرم ز مناجات بر آورد
• شماره ٢٠٣: هر کس که در محبت او دم برآورد
• شماره ٢٠٤: سوز تو شبي بسازم آورد
• شماره ٢٠٥: بي تو دل من دمي قرار نگيرد
• شماره ٢٠٦: صفات قلندر نشان برنگيرد
• شماره ٢٠٧: چو دل شد زان او هرگز نميرد
• شماره ٢٠٨: تير از کمان به من اندازد
• شماره ٢٠٩: رخش، روابود، ار اسب دلبري تازد
• شماره ٢١٠: چون گره بر سر آن زلف دو تاه اندازد
• شماره ٢١١: ديگر مرا به ضربت شمشير غم بزد
• شماره ٢١٢: زلف را تاب دام و خم برزد
• شماره ٢١٣: چو ميل او کنم، از من به عشوه بگريزد
• شماره ٢١٤: مرد اين ره آن باشد کو به فرق سر خيزد
• شماره ٢١٥: اگر جان را حجاب تن ز پيش کار برخيزد
• شماره ٢١٦: فتنه از چرخ و قيامت ز زمين برخيزد
• شماره ٢١٧: تويي که از لب لعلت گلاب مي ريزد
• شماره ٢١٨: هر سحرم ز هجر تو ناله بر آسمان رسد
• شماره ٢١٩: جان و دل را بوي وصل آن دل و جان کي رسد؟
• شماره ٢٢٠: با زلف او مردانگي باد صبا را مي رسد
• شماره ٢٢١: حديث آرزومندي قلم دشوار بنويسد
• شماره ٢٢٢: آنکه دلم برد و جور کرد و جدا شد
• شماره ٢٢٣: پرسش خسته اي روا باشد
• شماره ٢٢٤: تا رسم جگرخواري پيش تو روا باشد
• شماره ٢٢٥: دلي که با سر زلف تو آشنا باشد
• شماره ٢٢٦: نمي بينم بت خود را، نمي دانم کجا باشد؟
• شماره ٢٢٧: تا دلم بر رخ چون ماه تمامت باشد
• شماره ٢٢٨: بهار و بوستان ما سر کوي تو بس باشد
• شماره ٢٢٩: هر که آن قامت و بالاي بلندش باشد
• شماره ٢٣٠: بهار و باغ با ترکان گل رخسار خوش باشد
• شماره ٢٣١: مستيم و مستي ما از جام عشق باشد
• شماره ٢٣٢: گدايي را که دل در بند يار محتشم باشد
• شماره ٢٣٣: روزي که از لب تو بر ما سلام باشد
• شماره ٢٣٤: معشوقه پي وفا نباشد
• شماره ٢٣٥: اگر گوش بر دشمنانت نباشد
• شماره ٢٣٦: هر که صيد او شود با ديگري کارش نباشد
• شماره ٢٣٧: بايد که مال دنيا مسمار دل نباشد
• شماره ٢٣٨: چون قد تو در چمن نباشد
• شماره ٢٣٩: رنگين تر از رخ تو گل در چمن نباشد
• شماره ٢٤٠: سر عشق از خرد برون باشد
• شماره ٢٤١: بيدلان را چاره از روي دلارامي نباشد
• شماره ٢٤٢: هر نقش که پيش آيد گويم: مگر او باشد
• شماره ٢٤٣: با عارض و زلفت قمر و قير چه باشد؟
• شماره ٢٤٤: آن کس که دليش بوده باشد
• شماره ٢٤٥: او همانا نابه شبهاي من نشنيده باشد
• شماره ٢٤٦: چون من سر تو دارم سامانم از که باشد؟
• شماره ٢٤٧: بي روي تو جان در تن بيمار همي باشد
• شماره ٢٤٨: ز بلبل بوستان پر ناله و فرياد خواهد شد
• شماره ٢٤٩: موسم گل دو سه روزست ،به سر خواهد شد
• شماره ٢٥٠: حسن بدکان نشست، عشق پديدار شد
• شماره ٢٥١: گل ز روي او شرمسار شد
• شماره ٢٥٢: خواهم شبي بر آن دهن تنگ مير شد
• شماره ٢٥٣: دل اسير حلقه آن زلف چون زنحير شد
• شماره ٢٥٤: کمان مهر ترا چرخ چنبري نکشد
• شماره ٢٥٥: يار ز پيمان ما گر چه سري مي کشد
• شماره ٢٥٦: دي رفتم اندر کوي او سرمست، ناگه جنگ شد
• شماره ٢٥٧: چه عشقست اين که در دل شد؟
• شماره ٢٥٨: جهان از باد نوروزي جوان شد
• شماره ٢٥٩: عشق را پا و سر پديد نشد
• شماره ٢٦٠: هرگز از عشقي مرا پايي چنين در گل نشد
• شماره ٢٦١: هيچ روز آن رخ به فرمانم نشد
• شماره ٢٦٢: کسي که چشمه چشمش چنين ز گريه بجوشد
• شماره ٢٦٣: تا دل مجروح من عاشق زار تو شد
• شماره ٢٦٤: نه آخر دل من خراب از تو شد؟
• شماره ٢٦٥: گر به کام دل رسيد از يار خود ياري چه شد؟
• شماره ٢٦٦: به من از دولت وصل تو مقرر مي شد
• شماره ٢٦٧: هزار قطره خونم ز چشم تر بچکد
• شماره ٢٦٨: عرق چو از رخت، اي سرو دلستان، بچکد
• شماره ٢٦٩: زين بيش نبايد خفت، اي يار که دزد آمد
• شماره ٢٧٠: بيد بشکفت و گل به بار آمد
• شماره ٢٧١: سرم در عهد ترسايي شبي مهمان عشق آمد
• شماره ٢٧٢: هزار نامه نوشتم، يکي جواب نيامد
• شماره ٢٧٣: عمري که نه با تست کسش عمر نخواند
• شماره ٢٧٤: هر که او عاشق آن روي بود صبر نداند
• شماره ٢٧٥: صبا، رمزي بگو از من به دلداري که خود داند
• شماره ٢٧٦: سر نگردانم ازو، گر به سرم گرداند
• شماره ٢٧٧: رخ تو بجز جور و خواري نداند
• شماره ٢٧٨: کيست کز آن بت بمن خبر برساند؟
• شماره ٢٧٩: هر که در حلقه زلف تو گرفتار بماند
• شماره ٢٨٠: از در ما چو در آمد، اثر ما بنماند
• شماره ٢٨١: چون عشق در آيد، قدم سر بنماند
• شماره ٢٨٢: خانه خالي شد و در کوي دل اغيار نماند
• شماره ٢٨٣: دلبران جمله غلام لب چون نوش تواند
• شماره ٢٨٤: نقش لب تو از شکر و پسته بسته اند
• شماره ٢٨٥: اول فطرت که نقش صورت چين بسته اند
• شماره ٢٨٦: فرش زمردين به زمين در کشيده اند
• شماره ٢٨٧: دشمنان گويي دگر در کار ما کوشيده اند
• شماره ٢٨٨: باز شادروان گل بر روي خار انداختند
• شماره ٢٨٩: يوسف ما را به چاه انداختند
• شماره ٢٩٠: دوشم از کوي مغان دست به دست آوردند
• شماره ٢٩١: تو آفتابي و خلقت چو سايه بر اثرند
• شماره ٢٩٢: کي مرا نزد تو همچون دگران بگذارند؟
• شماره ٢٩٣: آن نه من باشم که چون ميرم به تابوتم برند
• شماره ٢٩٤: چون ز بغداد و لب دجله دلم يار کند
• شماره ٢٩٥: جرعه مده، که وقت شد اشتر من که عف کند
• شماره ٢٩٦: کرا بر تو فرستم که شرح حال کند؟
• شماره ٢٩٧: هر زمان آشفته دل نامم کند
• شماره ٢٩٨: هر نفسي عشق او بي دل و دينم کند
• شماره ٢٩٩: دل به کسي سپرده ام کو همه قصد جان کند
• شماره ٣٠٠: مطرب، مهل که محنت و غم قصد جان کند
• شماره ٣٠١: دلم از لعل تو يک بوسه تمنا نکند
• شماره ٣٠٢: در آن شمايل موزون چو دل نگاه کند
• شماره ٣٠٣: يار آن کسي بود که به کارت نگه کند
• شماره ٣٠٤: نگار من به يکي لحظه صد بهانه کند
• شماره ٣٠٥: عاشق کسي بود که چو عشقش ندي کند
• شماره ٣٠٦: ترک ستم پرست من ترک جفا نمي کند
• شماره ٣٠٧: صبري کنيم تا ستم او چه مي کند؟
• شماره ٣٠٨: دلدار دل ببرد و زما پرده مي کند
• شماره ٣٠٩: ني بين که چون به درد فغاني همي کند؟
• شماره ٣١٠: گر کسي در عشق آهي مي کند
• شماره ٣١١: جماعتي که مرا توبه کار مي خوانند
• شماره ٣١٢: قلندران تهي سر کلاه دارانند
• شماره ٣١٣: در بند غم عشق تو بسيار کسانند
• شماره ٣١٤: خوبرويان جفا پيشه وفا نيز کنند
• شماره ٣١٥: گر نقش روي خوب تو بر منظري کنند
• شماره ٣١٦: مردم شهرم به مي خوردن ملامت مي کنند
• شماره ٣١٧: آنرا که جام صافي صهباش مي دهند
• شماره ٣١٨: چون دو زلفش سر بر آن رخسار گلگون مي نهند
• شماره ٣١٩: ز دور ار ترا ناتواني ببيند
• شماره ٣٢٠: آنرا که چون تو لاله رخي در سرا بود
• شماره ٣٢١: دل از فراق شما دردمند خواهد بود
• شماره ٣٢٢: هميشه تا تن من برقرار خواهد بود
• شماره ٣٢٣: تا کي از هجر تو بي خواب و خورم بايد بود؟
• شماره ٣٢٤: دوشم از وصل کار چون زر بود
• شماره ٣٢٥: نازنينا، حسن و خوبي با وفا بهتر بود
• شماره ٣٢٦: آن روز کو که روي غم اندر زوال بود؟
• شماره ٣٢٧: ديگي که پار پختم چون ناتمام بود
• شماره ٣٢٨: ترا که گفت؟ من بي تو مي توانم بود
• شماره ٣٢٩: ميان ما و تو دوري به اختيار نبود
• شماره ٣٣٠: سر دردم بر طبيب آسان نبود
• شماره ٣٣١: دوش بي روي تو باغ عيش را آبي نبود
• شماره ٣٣٢: اين چنين نقشي اگر در چين بود
• شماره ٣٣٣: روز هجران آن نگار اين بود
• شماره ٣٣٤: من از آن که شوم کو نه ازان تو بود؟
• شماره ٣٣٥: دل به خيالي دگر خانه جدا کرده بود
• شماره ٣٣٦: هر که با عارض زيباي تو خوکرده بود
• شماره ٣٣٧: به سر زلف سيه دوش گره برزده بود
• شماره ٣٣٨: خسروم با لب شيرين به شکار آمده بود
• شماره ٣٣٩: روز وداع گريه نه در حد ديده بود
• شماره ٣٤٠: عشق همان به که به زاري بود
• شماره ٣٤١: غير ازو هر چه هست بازي بود
• شماره ٣٤٢: روزي کني به سنگ فراقم جدا ز خود
• شماره ٣٤٣: اي کون و مکان از تو، اندر چه مکاني خود؟
• شماره ٣٤٤: در هر ولايتي ز شرف نام ما رود
• شماره ٣٤٥: آن فروغ ديده و آن راحت دل مي رود
• شماره ٣٤٦: گفتم: که: بي وصال تو ما را به سر شود
• شماره ٣٤٧: ترا چه تحفه فرستم که دلپذير شود؟
• شماره ٣٤٨: رخت دل بدزدد نهان شود
• شماره ٣٤٩: هر که او بيدق اين عرصه شود شاه شود
• شماره ٣٥٠: در عشق اگر زبان تو با دل يکي شود
• شماره ٣٥١: فتنه بود آن چشم و ابرو نيز يارش ميشود
• شماره ٣٥٢: بي تو دل و جان من زير و زبر ميشود
• شماره ٣٥٣: کو ديده اي که بي تو به خون تر نمي شود؟
• شماره ٣٥٤: شبم ز شهر برون برد و راه خانه نمود
• شماره ٣٥٥: بريدن حيفم آيد بعد از آن عهد
• شماره ٣٥٦: گفتي: ز عشق بازي کاري نمي گشايد
• شماره ٣٥٧: تو آن گم کرده را مشنو که بي زاري پديد آيد
• شماره ٣٥٨: برين دل هر دم از هجر تو ديگر گونه خار آيد
• شماره ٣٥٩: سر زلف خود بگيري همه پيچ و خم برآيد
• شماره ٣٦٠: گر آن کاري که من دانم بر آيد
• شماره ٣٦١: مرا از بخت اگر کاري برآيد
• شماره ٣٦٢: مرا گر ز وصل تو رنگي برآيد
• شماره ٣٦٣: هر که مشغول تو گشت از دگران باز آيد
• شماره ٣٦٤: هر کرا چون تو پريزاده ز در باز آيد
• شماره ٣٦٥: دل سرمست من آن نيست که باهوش آيد
• شماره ٣٦٦: مرا کجا سر زلفت به زير چنگ آيد؟
• شماره ٣٦٧: سحر گه چون نسيم زلف آن دلدار ميآيد
• شماره ٣٦٨: ديريست که يار ما نمي آيد
• شماره ٣٦٩: دلي که در سر زلف شما همي آيد
• شماره ٣٧٠: دل مي برد امشب ز من آن ماه، بگيريد
• شماره ٣٧١: باز پيوند، که دوري به نهايت برسيد
• شماره ٣٧٢: ناله بلبل شوريده به جايي برسيد
• شماره ٣٧٣: من کشته عشقم،خبرم هيچ مپرسيد
• شماره ٣٧٤: دوشم فغان و ناله به هفت آسمان رسيد
• شماره ٣٧٥: اي مردم کور، اين چه بهارست ببينيد
• شماره ٣٧٦: هر که از برگ و از نوا گويد
• شماره ٣٧٧: به حسن عارض چون ماه و زيب چهره چون خور
• شماره ٣٧٨: وقت گلست، اي غلام، روز مي است، اي پسر
• شماره ٣٧٩: بگشاي ز رخ نقاب ديدار
• شماره ٣٨٠: ما بغير از يار اول کس نميگيريم يار
• شماره ٣٨١: مگذر، اي ساربان، ز منزل يار
• شماره ٣٨٢: هر دم برم به گريه پناه از فراق يار
• شماره ٣٨٣: تن به تو دادم، دل و جانش مبر
• شماره ٣٨٤: از باده در فصل خزان افتان و خيزان نيک تر
• شماره ٣٨٥: زلف مشکينت چو دامست، اي پسر
• شماره ٣٨٦: يک شبم دادي به عمري پيش خود بار، اي پسر
• شماره ٣٨٧: هيچ نقاشي نياميزد چنين رنگ، اي پسر
• شماره ٣٨٨: من که خمارم، به مسجدها مده را هم دگر
• شماره ٣٨٩: دلبر من بر گذشت همچو بهاري دگر
• شماره ٣٩٠: نيک ميخواهي که: از خود دورم اندازي دگر
• شماره ٣٩١: جانا، ضميرت حال ما نيکو نميداند مگر؟
• شماره ٣٩٢: کاکل کافرانه بين، زيور گوش او نگر
• شماره ٣٩٣: اي دل، بيا و در رخ آن حور مي نگر
• شماره ٣٩٤: دل من فتنه شد بر يار ديگر
• شماره ٣٩٥: تو از دست که مي خوردي؟ که خشم آلوده اي ديگر
• شماره ٣٩٦: اي ساربان، که رنج کشيدي ز راه دور
• شماره ٣٩٧: همه عالم پرست ازين منظور
• شماره ٣٩٨: باد بهار مي دمد و من ز يار دور
• شماره ٣٩٩: شهر بگرفت آن کمان ابرو به بالاي چو تير
• شماره ٤٠٠: گر چه دورم، نه صبورم ز تو، اي بدر منير
• شماره ٤٠١: صنما، بي تو مرا کار به جان آمده گير
• شماره ٤٠٢: پاکبازان را چه خارا و چه خز؟
• شماره ٤٠٣: صاحب روي خوب و زلف دراز
• شماره ٤٠٤: من بدين خواري و اين غربت از آن راه دراز
• شماره ٤٠٥: منم غريب ديار تو، اي غريب نواز
• شماره ٤٠٦: آن سست عهد سخت کمان اوفتاد باز
• شماره ٤٠٧: يار ار نمي کند به حديث تو گوش باز
• شماره ٤٠٨: ما در بر وي خلق فرو بسته ايم باز
• شماره ٤٠٩: اگر نوبهاري ببينيم باز
• شماره ٤١٠: عنايتيست خدا را به حال ما امروز
• شماره ٤١١: گر تو گل چهره در آيي به چمن مست امروز
• شماره ٤١٢: هر چه گويم من، اي دبير، امروز
• شماره ٤١٣: کام دلم نشد ز دهانت روا هنوز
• شماره ٤١٤: گلت بنده گرديد و شمشاد نيز
• شماره ٤١٥: در وفا داري نکردي آنچه مي گفتي تو نيز
• شماره ٤١٦: در ضمير ما نميگنجد بغير از دوست کس
• شماره ٤١٧: بيا، که صفه ما بورياي ميکده بس
• شماره ٤١٨: به رخ شمع شبستانم تويي بس
• شماره ٤١٩: اي صبا، يار مرا از من بي يار بپرس
• شماره ٤٢٠: اي صبا، از من آشفته فلان را ميپرس
• شماره ٤٢١: عشرت بهار کن، که شود روزگار خوش
• شماره ٤٢٢: دمشق فتنه شد بغداد و توفان بلا آبش
• شماره ٤٢٣: نسپردم از خرابي دل خود به چشم مستش
• شماره ٤٢٤: سخت زيبا دلبرست او، چشم بد دور از رخش
• شماره ٤٢٥: جفت شاديست بعيد، آنکه تو داري شادش
• شماره ٤٢٦: چنين که بسته شدم باز من به زلف چو بندش
• شماره ٤٢٧: درين همسايه شمعي هست و جمعي عاشق از دورش
• شماره ٤٢٨: چو نام او همي گويي به نام خود قلم در کش
• شماره ٤٢٩: دلا، دگر قدم از کوي دوست بازمکش
• شماره ٤٣٠: که ميبرد خبر عاشقان شيفته حالش؟
• شماره ٤٣١: ديده گر لايق آن نيست که منزل کنمش
• شماره ٤٣٢: گر دستها چو زلف در آرم به گردنش
• شماره ٤٣٣: نيست عيب ار دوست مي دارم منش
• شماره ٤٣٤: امروز گم شدم: تو بر آهم مدار گوش
• شماره ٤٣٥: بباد صبا گفتم از شوق دوش
• شماره ٤٣٦: پسته آن ماه مرواريد گوش
• شماره ٤٣٧: دو هفته دگر از بوي باد مشک فروش
• شماره ٤٣٨: اي رخت خرم و دهانت خوش
• شماره ٤٣٩: دشمن بي حاصلم را شرم باد از کار خويش
• شماره ٤٤٠: با يار بي وفا نتوان گفت حال خويش
• شماره ٤٤١: باشد آن روز که گويم به تو راز دل خويش؟
• شماره ٤٤٢: گر بنگري در آينه روزي صفاي خويش
• شماره ٤٤٣: مردي به هوش بودم و خاطر بجاي خويش
• شماره ٤٤٤: گفتم: به چابکي ببرم جان ز دست عشق
• شماره ٤٤٥: دلم خرقه اي دارد از پير عشق
• شماره ٤٤٦: ز حسن تو پيدا شد آيين عشق
• شماره ٤٤٧: اي پيکر خجسته، چه نامي؟ فديت لک
• شماره ٤٤٨: زاهدان را گذاشتيم به جنگ
• شماره ٤٤٩: ما به ابد مي بريم عشق ترا از ازل
• شماره ٤٥٠: که رساند به من شيفته مسکين حال؟
• شماره ٤٥١: گفتم: ز درد عشق تو گشتم چنين به حال
• شماره ٤٥٢: من نخواهم برد جان از دست دل
• شماره ٤٥٣: نگفتم: کين چنين زودت به جان اندر بکارم دل؟
• شماره ٤٥٤: ديوانه مي شد از غم او گاه گاه دل
• شماره ٤٥٥: اي به خار هجر ما را سفته دل
• شماره ٤٥٦: نازنين، عيب نباشد، که کند ناز، اي دل
• شماره ٤٥٧: سوداي عشق خوبان از سربدر کن، اي دل
• شماره ٤٥٨: نه به اندازه خود يار گزيدي، اي دل
• شماره ٤٥٩: زهي! ز دست رقيبان گذر به کوي تو مشکل
• شماره ٤٦٠: خيز، که در ميرسد موکب سلطان گل
• شماره ٤٦١: . . .
• شماره ٤٦٢: اي سحري دعاي من، در دلش آن جفا مهل
• شماره ٤٦٣: مستم از باده مهر تو، مرا مست مهل
• شماره ٤٦٤: گر درد سر نباشدت، اي باد صبحدم
• شماره ٤٦٥: توبه کردم ز توبه کردن خام
• شماره ٤٦٦: قاصرات الطرف في حجب الخيام
• شماره ٤٦٧: من که باشم؟ که به من نامه فرستند و سلام
• شماره ٤٦٨: من درين شهر پاي بند توام
• شماره ٤٦٩: ماهرويا، عاشق آن صورت پاک توام
• شماره ٤٧٠: من چو همين حرف الف ديده ام
• شماره ٤٧١: فاش گشت آن ماجري، کز مرد و زن پوشيده ام
• شماره ٤٧٢: به مسجد ره نمي دانم، گرفتار خراباتم
• شماره ٤٧٣: تا دل اندر پيچ آن زلف به تاب انداختم
• شماره ٤٧٤: اگر به مجلس قاضي نموده اند که: مستم
• شماره ٤٧٥: اي زاهد مستور، زمن دور، که مستم
• شماره ٤٧٦: صنما، به دلنوازي نفسي بگير دستم
• شماره ٤٧٧: گر يار بلند آمد، من پستم و من پستم
• شماره ٤٧٨: من از ديوانگي خالي نخواهم بود تا هستم
• شماره ٤٧٩: دلبرا، قيمت وصل تو کنون دانستم
• شماره ٤٨٠: چو بر سفينه دل نقش صورت تو نبشتم
• شماره ٤٨١: پيشتر از عاشقي عافيتي داشتم
• شماره ٤٨٢: تو دامن از کف من دوش در کشيدي و گفتم
• شماره ٤٨٣: شب دوشينه در سوداي او خفتم
• شماره ٤٨٤: نبض دل شوريده محرور گرفتم
• شماره ٤٨٥: چو دل در ديگري بستي نگاهش دار، من رفتم
• شماره ٤٨٦: خود را ز بد و نيک جدا کردم و رفتم
• شماره ٤٨٧: مسلمانان، سلامت به، چو بتوانيد، من گفتم
• شماره ٤٨٨: اي که رفتي و نرفتي نفسي از يادم
• شماره ٤٨٩: دگر رخت ازين خانه بر در نهادم
• شماره ٤٩٠: معراج ما به روح و روان بود صبح دم
• شماره ٤٩١: اگر آن يار سيه چرده ببيند رخ زردم
• شماره ٤٩٢: غافل چرايي؟ جانا، ز دردم
• شماره ٤٩٣: هر چند به کوي او ديرست که پي بردم
• شماره ٤٩٤: من باده عشق نوش کردم
• شماره ٤٩٥: ز عشقت روز اول من به شهر اندر ندي کردم
• شماره ٤٩٦: بيا، بيا که ز مهرت به جان همي گردم
• شماره ٤٩٧: مي خانه را بگشاي در، کامروز مخمور آمدم
• شماره ٤٩٨: از آن لب چون به يک بوسه من بيمار خرسندم
• شماره ٤٩٩: چو چشمش راه دل مي زد من بيدل کجا بودم؟
• شماره ٥٠٠: مدتي من به کام خود بودم
• شماره ٥٠١: نه پيش ازين من بيگانه آشناي تو بودم؟
• شماره ٥٠٢: آن تخم، که در باغ وفا کاشته بودم
• شماره ٥٠٣: دي ره مي خانه باز يافته بودم
• شماره ٥٠٤: من دلداده از آنروز که ديدار تو ديدم
• شماره ٥٠٥: تو چيزي ديگري، ور نه بسي خوبان که من ديدم
• شماره ٥٠٦: به يک نظر چو ببردي دل زبون ز برم
• شماره ٥٠٧: چو تيغ بر کشد آن بي وفا به قصد سرم
• شماره ٥٠٨: عمريست تا ز دست غمت جامه مي درم
• شماره ٥٠٩: همه کاميم برآيد، چو در آيي ز درم
• شماره ٥١٠: به دکان مي فروشان گروست هر چه دارم
• شماره ٥١١: تا ميسر گشت در گرمابه وصل آن نگارم
• شماره ٥١٢: درون خود نپسندم که از تو باز آرم
• شماره ٥١٣: سرم سوداي او دارد، زهي سودا که من دارم!
• شماره ٥١٤: گر او پيدا شود بر من به شيدايي کشد کارم
• شماره ٥١٥: منازل سفرت پيش ديده مي آرم
• شماره ٥١٦: من همان داغ محبت که تو ديدي دارم
• شماره ٥١٧: گمان مبر که ز مهر تو دست وادارم
• شماره ٥١٨: من از پيوستگان دل غريبي در سفر دارم
• شماره ٥١٩: ز داغ و درد تو بر جان و دل نشان دارم
• شماره ٥٢٠: صنمي که مهر او را ز جهان گزيده دارم
• شماره ٥٢١: چشم جان بر اثرت مي دارم
• شماره ٥٢٢: صد بار ز مهرت ار بميرم
• شماره ٥٢٣: گر چه در پاي هوي و هوست مي ميرم
• شماره ٥٢٤: مست آمدم امشب، که سر راه بگيرم
• شماره ٥٢٥: به غم خويش چنان شيفته کردي بازم
• شماره ٥٢٦: نگشتي روز من تيره، ندانستي کسي رازم
• شماره ٥٢٧: برخيزم و دلها را در ولوله اندازم
• شماره ٥٢٨: بيار آن، باده، تا دل را به نور او بر افروزم
• شماره ٥٢٩: گر مرغ اين هوايي، بال و پرت بسوزم
• شماره ٥٣٠: روزي بر آن شمع چو پروانه بسوزم
• شماره ٥٣١: گمان مبر که: به جور از بر تو برخيزم
• شماره ٥٣٢: من مستم و ز مستي در يار مي گريزم
• شماره ٥٣٣: مرا مجال نباشد که: يار او باشم
• شماره ٥٣٤: سخن بگوي چو من در سخن نمي باشم
• شماره ٥٣٥: عيب من نيست که: در عشق تو تيمار کشم
• شماره ٥٣٦: يارب، تو حاضري که ز دستش چه ميکشم؟
• شماره ٥٣٧: دست عشقت قدحي داد و ببرد از هوشم
• شماره ٥٣٨: عشقت چو ستم کرد و جفا بر تن و توشم
• شماره ٥٣٩: اي چاه زنخدانت زندان دل ريشم
• شماره ٥٤٠: به تازه باد جدايي گلي ببرد ز باغم
• شماره ٥٤١: من دل به ننگ دارم و از نام فارغم
• شماره ٥٤٢: صبا، چو برگذري سوي غمگسار دلم
• شماره ٥٤٣: وه! که امروز چه آشفته و بي خويشتنم
• شماره ٥٤٤: آن دوست که مي بينم، آن دوست که مي دانم
• شماره ٥٤٥: درهجر تو درمان دل خسته ندانم
• شماره ٥٤٦: دلم زندان عشق تست و زنداني درو جانم
• شماره ٥٤٧: نبودم مرد اين ميدان و آورد او به ميدانم
• شماره ٥٤٨: پر از دل مپرس، اي پري، من چه دانم؟
• شماره ٥٤٩: دل خود را به ديدار تو حاجت مند ميدانم
• شماره ٥٥٠: چو بديدي که: ز غشقت به چه شکل و به چه سانم
• شماره ٥٥١: زلف مشکينت چو دامست، اي صنم
• شماره ٥٥٢: تختگاه حسن را قد تو شاهست، اي صنم
• شماره ٥٥٣: تو گلشن حسني و ما چون خار و خاشاک، اي صنم
• شماره ٥٥٤: گر شبي چاره اين درد جدايي بکنم
• شماره ٥٥٥: به آن سرم که: سر خود ز مي چو مست کنم
• شماره ٥٥٦: بسيار بد کردي ولي نيکو سرانجامت کنم
• شماره ٥٥٧: جاي آن دارد که: من بر ديدها جايت کنم
• شماره ٥٥٨: آمده ام که صف اين صفه بار بشکنم
• شماره ٥٥٩: شد زنده جان من به مي، زان ياد بسيارش کنم
• شماره ٥٦٠: نظر چو بر لب و دندان يار خويش کنم
• شماره ٥٦١: فراق روي تو مي سوزدم جگر، چه کنم؟
• شماره ٥٦٢: تير تدبير تو در کيش ندارم، چه کنم؟
• شماره ٥٦٣: درمان درد دوري آن يار مي کنم
• شماره ٥٦٤: به ذکر تو من شادماني کنم
• شماره ٥٦٥: اي نرگست به شوخي صدبار خورده خونم
• شماره ٥٦٦: درد تو برآورد ز دنيا و ز دينم
• شماره ٥٦٧: دشمن از بهر تو گر طعنه زند بر دل و دينم
• شماره ٥٦٨: ز چشم خلق هوس مي کند که گوشه گزينم
• شماره ٥٦٩: نه مانند تو زيبايي ببينم
• شماره ٥٧٠: زلف تو اگر به تاب مي بينم
• شماره ٥٧١: مشتاق يارم و به در يار مي روم
• شماره ٥٧٢: به پيشگاه قبول ار چه کم دهد راهم
• شماره ٥٧٣: گر ز من جان طلبد دوست، رواني بدهم
• شماره ٥٧٤: تا کي به در تو سوکوار آيم؟
• شماره ٥٧٥: گر يار شوي با من، در عهد تو يار آيم
• شماره ٥٧٦: تا بر آن عارض زيبا نظر انداخته ايم
• شماره ٥٧٧: چون ساعدت مساعد آنست رشته ايم
• شماره ٥٧٨: ما تا جمال آن رخ گلرنگ ديده ايم
• شماره ٥٧٩: ما نور چشم مادر اين خاک تيره ايم
• شماره ٥٨٠: باز قلندر شديم، خانه بر انداختيم
• شماره ٥٨١: بنده عشقيم و سالهاست که هستيم
• شماره ٥٨٢: آن پرده برانداز، که ما نور پرستيم
• شماره ٥٨٣: امروز عيد ماست، که قربان او شديم
• شماره ٥٨٤: ما چشم جهانيم، که اين راز بديديم
• شماره ٥٨٥: ديريست تا ز دست غمت جان نمي بريم
• شماره ٥٨٦: مادر غم هجران تو، گر زانکه بميريم
• شماره ٥٨٧: حال اين پيکر از آن بتگر دانا پرسيم
• شماره ٥٨٨: عقل صوفي را مهار اندر کشيم
• شماره ٥٨٩: کجاست منزل آن کوچ کرده؟ تا برويم
• شماره ٥٩٠: مرا با دوست ميبايد که رويارو سخن گويم
• شماره ٥٩١: از عشق دوري چون کنم؟ کين عشق مستوري شکن
• شماره ٥٩٢: باغ بسان مصر شد از رخ يوسف سمن
• شماره ٥٩٣: تخت شاهي دارد آن ترک ختن
• شماره ٥٩٤: چو آتشست به گرمي هواي تابستان
• شماره ٥٩٥: نگارينا، به وصل خود دمي ما را ز ما بستان
• شماره ٥٩٦: ياران و دوستداران جمعند و جام گردان
• شماره ٥٩٧: دلا،خوش کرده اي منزل به کوي وصل دلداران
• شماره ٥٩٨: دلها بربودند و برفتند سواران
• شماره ٥٩٩: مرا مپرس که: چون شرمسارم از ياران؟
• شماره ٦٠٠: به نام ايزد! چه رويست اين؟ که حيرانند ازو حوران
• شماره ٦٠١: کيست آن مه؟ که مي رود نازان
• شماره ٦٠٢: اي کس ما، چون شدي باز مطيع کسان؟
• شماره ٦٠٣: اي پيک نامه بر، خبر او به ما رسان
• شماره ٦٠٤: اي صبا، حال من بدو برسان
• شماره ٦٠٥: اين دلبران که مي کشدم چشم مستشان
• شماره ٦٠٦: شب قدرست و روز عيد زلف و روي اين ترکان
• شماره ٦٠٧: تا برگذشت پيشم باز آن پري خرامان
• شماره ٦٠٨: کأس مي در دست و کوس عشق بر بامستمان
• شماره ٦٠٩: قصه يار سبک روح نگفتم به گرانان
• شماره ٦١٠: به ترک وصل آن تنگ شکر کردن، توان؟ نتوان
• شماره ٦١١: آن کمان ابرو به تير انداختن
• شماره ٦١٢: تا به کي اين بستن و بگسيختن؟
• شماره ٦١٣: ترا رسد گره مشک بر قمر بستن
• شماره ٦١٤: امشب ز هجر يار بخواهم گريستن
• شماره ٦١٥: سهل باشد روزه از ناني و آبي داشتن
• شماره ٦١٦: چو دل نمي دهد از کوي دوست برگشتن
• شماره ٦١٧: شيرين تر از دلدار من دلدار نتوان يافتن
• شماره ٦١٨: از تو ميسر نشد کنار گرفتن
• شماره ٦١٩: تا نداني ز جسم و جان مردن
• شماره ٦٢٠: بار بربستيم، ازين منزل به در بايد شدن
• شماره ٦٢١: مشنو که: از کوي تو من هرگز به در دانم شدن
• شماره ٦٢٢: از تو مرا تا به کي بي سر و سامان شدن؟
• شماره ٦٢٣: اي خواجه، چه آوردي زين خانه بدر بودن؟
• شماره ٦٢٤: دوستي با دشمنان ما مکن
• شماره ٦٢٥: چشمم کنار دجله شد، جز ياد بغدادم مکن
• شماره ٦٢٦: باغ جهان روي تست، راي گلستان مکن
• شماره ٦٢٧: اي مير ترکان عجم، ترک وفاداري مکن
• شماره ٦٢٨: نفسم گرفت ازين غم، نفسي هواي من کن
• شماره ٦٢٩: جانا، به حق دوستي، کان عهد و پيمان تازه کن
• شماره ٦٣٠: سر دل گويي، ز جان انديشه کن
• شماره ٦٣١: خلاف دشمنان روزي نظر بر دوستان افگن
• شماره ٦٣٢: چشم دولت را اگر زين به نظر هستي به من
• شماره ٦٣٣: چون مرا غمناک بيند شاد گردد يار من
• شماره ٦٣٤: سر بارندگي دارد دو چشم تند بار من
• شماره ٦٣٥: عشق نورزيده بود جان سبکبار من
• شماره ٦٣٦: هر شب ز عشق روي تو اين چشم لعبت باز من
• شماره ٦٣٧: نه بي يادت برآيد يک دم از من
• شماره ٦٣٨: بر سر کويت اي پسر، پي سپرم، دريغ من!
• شماره ٦٣٩: دشمن دون گر نگفتي حال من
• شماره ٦٤٠: نگارا، چرا شدي نهان از نهان من؟
• شماره ٦٤١: عشق را فرسوده اي بايد چو من
• شماره ٦٤٢: اي ز سوداي تو در هر گوشه اي آواره من
• شماره ٦٤٣: جور ديدم، تا بديد آن خسرو خوبان که؟ من
• شماره ٦٤٤: اي اوفتاده در غم عشقت ز پاي من
• شماره ٦٤٥: دوست با کاروان کن فيکون
• شماره ٦٤٦: اي مکان تو از مکان بيرون
• شماره ٦٤٧: شب مي بينم اندر خواب و مي گويم: وصالست اين
• شماره ٦٤٨: دور مرو، دور مرو، يار ببين، يار ببين
• شماره ٦٤٩: حلقه زرين بر آن گوش گهربندش ببين
• شماره ٦٥٠: منم آنکه گلشن عشق را چمنم، ببين
• شماره ٦٥١: آن تير غمزه را دل خلقي نشانه بين
• شماره ٦٥٢: از بند زلفش پاي ما مشکل گشايد بعد ازين
• شماره ٦٥٣: در فراق روي جانان بر نتابد بيش ازين
• شماره ٦٥٤: من از مادري زادم که پارم پدر بود او
• شماره ٦٥٥: بنگر بدان دو ابروي همچون کمان او
• شماره ٦٥٦: اي عيد، بنمودي به من دي صورت ابروي او
• شماره ٦٥٧: در صدد هلاک من شيوه چشم مست تو
• شماره ٦٥٨: گر سوي من چنين نگرد چشم مست تو
• شماره ٦٥٩: اي دلبر سنگين دل، فرياد ز دست تو
• شماره ٦٦٠: تا فاش گشت ذکر دهان چو قند تو
• شماره ٦٦١: گر چه اميد ندارم که: شوم شاد از تو
• شماره ٦٦٢: درين لشکر، که مي بيني، سواري نيست غير از تو
• شماره ٦٦٣: تو سروي ، بر نشايد چيدن از تو
• شماره ٦٦٤: گر صبر و زر بودي مرا، کارم چو زر مي شد ز تو
• شماره ٦٦٥: اي آنکه، نيست جز بر يار انتعاش تو
• شماره ٦٦٦: اي نور چشم من ز رخ لاله رنگ تو
• شماره ٦٦٧: ترا گزيد دل من،مرا گزيد غم تو
• شماره ٦٦٨: اي خرمن گل خوشه چين پيش تن و اندام تو
• شماره ٦٦٩: اي رشک گل تازه رخ چون سمن تو
• شماره ٦٧٠: اي ترک، دل ما را خوش دار به جان تو
• شماره ٦٧١: به جان من، به جان من، به جان تو، به جان تو
• شماره ٦٧٢: به چشم سر هدف سازم دل خود را به جان تو
• شماره ٦٧٣: زود شود باز بسته تو
• شماره ٦٧٤: دل من خسته ياريست بي تو
• شماره ٦٧٥: گر چه زان ما گشتي، سر ما چه داني تو؟
• شماره ٦٧٦: اي مدد تيره شب از موي تو
• شماره ٦٧٧: سوي من شادي نيايد،تا نيايم سوي تو
• شماره ٦٧٨: گل در قرق عرق کند از شرم روي تو
• شماره ٦٧٩: دل به تو داديم و شکستي، برو
• شماره ٦٨٠: حسن مصرست و رخ چون قمرت مير درو
• شماره ٦٨١: امشب از پيش من شيفته دل دور مرو
• شماره ٦٨٢: آن چشم مست بين، که دلم گشت زار ازو
• شماره ٦٨٣: اي دل مکن، بهر ستمي اين نفير ازو
• شماره ٦٨٤: عمر که بي او گذشت، ذوق نديديم ازو
• شماره ٦٨٥: گر دهد يارت امان ايمن مشو
• شماره ٦٨٦: دل سراي خاص شد، از مجلس عامش مگو
• شماره ٦٨٧: اي ز چين و حلقه زلف سياه
• شماره ٦٨٨: چون همه ملک وجود خانه شاهست و شاه
• شماره ٦٨٩: آن تير بالا را ببين: ز ابرو کمانها ساخته
• شماره ٦٩٠: اي جان من ز هجر تو در تن بسوخته
• شماره ٦٩١: روز عيد آن ترک را ديدم پگاه آراسته
• شماره ٦٩٢: خيانتگر خيانت کرد و ما دل در خدا بسته
• شماره ٦٩٣: روي زيبا نتوان داشت نهان پيوسته
• شماره ٦٩٤: اي از دهان تنگت شهري شکر گرفته
• شماره ٦٩٥: کجايي؟ اي ز رخت آب ارغوان رفته
• شماره ٦٩٦: آن گل سوريست در کلاله نهفته
• شماره ٦٩٧: اي از عرب و از عجمت مثل نزاده
• شماره ٦٩٨: عارف چو بحر بايد: لب خشک و رخ گشاده
• شماره ٦٩٩: ببخشا، اي من مسکين به دل در دامت افتاده
• شماره ٧٠٠: اي مرغزار جانها لعل تو آب داده
• شماره ٧٠١: ساقيا، خيز و يک دو جام بده
• شماره ٧٠٢: کام دل تنگ از آن تنگ دهانم بده
• شماره ٧٠٣: يا به نزد خويشتن راهم بده
• شماره ٧٠٤: شب شد، به مستان اندکي ترياک بيداري بده
• شماره ٧٠٥: اي فراق تو مرا عقل و بصارت برده
• شماره ٧٠٦: چيست آن شهريار در پرده؟
• شماره ٧٠٧: دلي مي بايد اندر عشق جان را وقف غم کرده
• شماره ٧٠٨: خيز و کار رفتنت را ساز ده
• شماره ٧٠٩: آنکه ميخواست مرا بيدل و بي يار شده
• شماره ٧١٠: روزي ببيني زلف او در دست من پيچان شده
• شماره ٧١١: اي ز زلفت عقل در دام آمده
• شماره ٧١٢: کيست دگر باره اين؟ بر لب بام آمده
• شماره ٧١٣: ازين نرگس و گل غرورم مده
• شماره ٧١٤: اي مردگان، کجاييد؟ اينک مسيح زنده
• شماره ٧١٥: عاشقان درد کش را دردي مي خانه ده
• شماره ٧١٦: اي داده روي خوب تو از حسن داد ديده
• شماره ٧١٧: نواي عشق بلبل را دلي بايد بلا ديده
• شماره ٧١٨: مي نالم ازين کار به سامان نرسيده
• شماره ٧١٩: اي بر فلک از رخ علم نور کشيده
• شماره ٧٢٠: ماييم و خراباتي پر باده جوشيده
• شماره ٧٢١: چمن پر گهر شد ز باران ژاله
• شماره ٧٢٢: دل جفت درد و غم شد زان ديلمي کلاله
• شماره ٧٢٣: در سر و سراي خود نگذاشتم الاالله
• شماره ٧٢٤: اي روشن از رخ تو زمين و زمان همه
• شماره ٧٢٥: بر در مي خانه اين غلغل و آن طنطنه
• شماره ٧٢٦: پديد نيست اسيران عشق را خانه
• شماره ٧٢٧: سر در کف پايت نهم، اي يار يگانه
• شماره ٧٢٨: گرد مغان گرد و بادهاي مغانه
• شماره ٧٢٩: بسيار دشمنست مرا و تو دوست نه
• شماره ٧٣٠: اي در غم عشقت مرا انديشه بهبود نه
• شماره ٧٣١: اي شهر شگرفان را غير از تو اميري نه
• شماره ٧٣٢: آن دل که مرا بود و توي ديده سلبوه
• شماره ٧٣٣: خانه صبر مرا باز برانداخته اي
• شماره ٧٣٤: ثوابست پرسيدن خسته اي
• شماره ٧٣٥: يارب! تو دوش با که به شادي نشسته اي؟
• شماره ٧٣٦: با دگري بر غم من عقد وصال بسته اي
• شماره ٧٣٧: بر گل از عنبر کمندي بسته اي
• شماره ٧٣٨: اي که تير بي وفايي در کمان پيوسته اي
• شماره ٧٣٩: آن خط عنبرين که چو آبش نبشته اي
• شماره ٧٤٠: باز به رسم سرکشان راه جفا گرفته اي
• شماره ٧٤١: من که باشم؟ در زيان افتاده اي
• شماره ٧٤٢: باز به تنها چنين عزم کجا کرده اي؟
• شماره ٧٤٣: دلبرا، روز جدايي ياد ما مي کرده اي
• شماره ٧٤٤: همچو گل صد گونه رنگ آورده اي
• شماره ٧٤٥: در هر چه ديده ام تو پديدار بوده اي
• شماره ٧٤٦: اي که ديگر بي گناه از من عنان پيچيده اي
• شماره ٧٤٧: زان شکرين لب گر شبي کردم شکار بوسه اي
• شماره ٧٤٨: آشنايي جمله را، با من چرا بيگانه اي؟
• شماره ٧٤٩: در کعبه گر ز دوست نبودي نشانه اي
• شماره ٧٥٠: اي ماه و مشتري ز جمالت قرينه اي
• شماره ٧٥١: ببر، اي باد صبح دم، بده اي پيک نيک پي
• شماره ٧٥٢: ز لعلش بوسه اي جستم، بگفت: آري، بگفتم: کي
• شماره ٧٥٣: با اين چنين بلايي، بعد از چنان عذابي
• شماره ٧٥٤: چه پيکري؟ که ز پاکي چو گوهر نابي
• شماره ٧٥٥: دولت ز در باز آمدي ما را پس از بي دولتي
• شماره ٧٥٦: کاکل مشکين نقاب چشم و ابرو ساختي
• شماره ٧٥٧: دانه اي بر روي دام انداختي
• شماره ٧٥٨: اگر چه از برمن بارها چو تير بجستي
• شماره ٧٥٩: اي برون از بلندي و پستي
• شماره ٧٦٠: دلم از چشم مستش زار و پردم چشمش از مستي
• شماره ٧٦١: کدامين نقشبند اين نقش بستي؟
• شماره ٧٦٢: ميي کو ترا ميرهاند ز مستي
• شماره ٧٦٣: ما را چو تواني که ز خود دور فرستي
• شماره ٧٦٤: بس ازين عمر سرسري که به تقليد زيستي
• شماره ٧٦٥: چون فتنه شدم بر رخت، اي حور بهشتي
• شماره ٧٦٦: خواستم بوسي ز لعلت دست پيشم داشتي
• شماره ٧٦٧: گر تو سري ميکشي تا نکني آشتي
• شماره ٧٦٨: زين دايره تا بدر نيفتي
• شماره ٧٦٩: او را که در سماع سخن نيست حالتي
• شماره ٧٧٠: جان را ستيزه تو ندارد نهايتي
• شماره ٧٧١: سوگند من شکستي، عهدم به باد دادي
• شماره ٧٧٢: اي از تو مرا هر نفسي بادي و دردي
• شماره ٧٧٣: نقشي ز صورت خود هر جا پديد کردي
• شماره ٧٧٤: مرا با جمع رنداني که در ديرند ضم کردي
• شماره ٧٧٥: نظري گر ز سر لطف به کارم کردي
• شماره ٧٧٦: نگارا، ياد مي داري که ياد ما نمي کردي؟
• شماره ٧٧٧: ببر دل از همه خوبان، اگر خردمندي
• شماره ٧٧٨: بر خسته اي ملامت چندين چه مي پسندي؟
• شماره ٧٧٩: نگارا، گر چه مي دانم که بس بي مهري و پيوندي
• شماره ٧٨٠: زهي! زلف و رخت قدري و عيدي
• شماره ٧٨١: ما با تو رسم ياري گفتيم اگر شنيدي
• شماره ٧٨٢: ديده بسيار نگه کرد به هر بام و دري
• شماره ٧٨٣: روي در پرده و از پرده برون مي نگري
• شماره ٧٨٤: باغ بهشت بيند بي داغ انتظاري
• شماره ٧٨٥: پادشاهست آنکه دارد در چنين خرم بهاري
• شماره ٧٨٦: ز تورانيان تنگ چشمي سواري
• شماره ٧٨٧: ساقي، بده شرابم، کندر چنين بهاري
• شماره ٧٨٨: من به هر جوري نخواهم کرد زاري
• شماره ٧٨٩: ترا مي زيبد از خوبان غرور و ناز و تن داري
• شماره ٧٩٠: شب هجرانت، اي دلبر، شب يلداست پنداري
• شماره ٧٩١: برون کردي مرا از دل چو دل با ديگري داري
• شماره ٧٩٢: هر به عمري نزد خود روزي به مهمانم بري
• شماره ٧٩٣: او شوي چو خود را تو از ميانه بر گيري
• شماره ٧٩٤: بر من نمي نشيني نفسي به دلنوازي
• شماره ٧٩٥: ز برنا پيشگان آموز و رندان رسم سربازي
• شماره ٧٩٦: دل من دردمند تست درمانش نمي سازي
• شماره ٧٩٧: عالمي را به فراق رخ خود مي سوزي
• شماره ٧٩٨: هزار بار بگفتم که: به ز جان عزيزي
• شماره ٧٩٩: باز آمدي، که خونم بر خاک در بريزي
• شماره ٨٠٠: جهد بکن تا که به جايي رسي
• شماره ٨٠١: تو از رنگي که بر گردي کجا همرنگ ما باشي؟
• شماره ٨٠٢: بخت يار ما باشد گر تو يار ما باشي
• شماره ٨٠٣: ز راه دوستي گفتم: دلم را چاره بر باشي
• شماره ٨٠٤: سنت آنست که خاک کف پايش باشي
• شماره ٨٠٥: حال دل پيش تو گفتم، که تو يارم باشي
• شماره ٨٠٦: نه پيمان بسته اي با من؟ که در پيمان من باشي
• شماره ٨٠٧: بکوش و روي مگردان ز جور و بارکشي
• شماره ٨٠٨: گل بين، گرفته گلشن ازو آب و رونقي
• شماره ٨٠٩: اي ترک حور زاده، ز تندي و کودکي
• شماره ٨١٠: بر ما ستم و خواري، اي طرفه پسر تا کي؟
• شماره ٨١١: جانا؛ غم ما نداشتن تا کي؟
• شماره ٨١٢: با چنان شيوه و شيريني و دلبندي و شنگي
• شماره ٨١٣: گفتم که: بگذرانم روزي به نام و ننگي؟
• شماره ٨١٤: اي دل پر هوش ما با همه فرزانگي
• شماره ٨١٥: نه بيگانه اي، اي بت خانگي
• شماره ٨١٦: از چهره لاله سازي و از زلف سنبلي
• شماره ٨١٧: اي بر شفق نهاده از شام زلف خالي
• شماره ٨١٨: سرم بي دولتست، ار نه ز پايت کي شدي خالي؟
• شماره ٨١٩: آنخان خانان را ببين، بر صندلي يللي بلي
• شماره ٨٢٠: زهي! ناديده از خوبان کسي مثل تو در خيلي
• شماره ٨٢١: اي غنچه با لب تو ز دل کرده همدمي
• شماره ٨٢٢: اي داده بر وي تو قمر داو تمامي
• شماره ٨٢٣: به خرابات گذارم ندهند از خامي
• شماره ٨٢٤: شاد گردم که هر به ايامي
• شماره ٨٢٥: گر برافرازي به چرخم ور بيندازي ز بامي
• شماره ٨٢٦: مرا رهبان دير امشب فرستادست پيغامي
• شماره ٨٢٧: اگر هزار يکي زان جمال داشتمي
• شماره ٨٢٨: دو بوسه گر ز لب آن نگار بستدمي
• شماره ٨٢٩: نزديک يار اگر نه چنين خوار و خردمي
• شماره ٨٣٠: اي تن و اندامت از گل خرمني
• شماره ٨٣١: سر بگذرانم از سر گردون به گردني
• شماره ٨٣٢: اي هر سر مويت را رويي به پريشاني
• شماره ٨٣٣: باز دوشم ز راه مهماني
• شماره ٨٣٤: تو ز آه من ار هراساني
• شماره ٨٣٥: چه سود خاطر ما را به جانبت نگراني؟
• شماره ٨٣٦: خوشا آن عشرت و آن کامراني
• شماره ٨٣٧: ز تو بي وفا چه جوييم نشان مهرباني؟
• شماره ٨٣٨: کاکل آن پسر ز پيشاني
• شماره ٨٣٩: مرحبا، اي گل نورسته، که چون سرو رواني
• شماره ٨٤٠: نسيم صبح، کرم باشد آن چنان که تو داني
• شماره ٨٤١: حاصل از عشقت نمي بينم بجز غم خوردني
• شماره ٨٤٢: صبح دمي که گرد رخ زلف شکسته خم زني
• شماره ٨٤٣: عارت آمد که دمي قصه ما گوش کني؟
• شماره ٨٤٤: گر نخواهي که نظر با من درويش کني
• شماره ٨٤٥: از غمزه تير سازي و ز ابرو کمان کني
• شماره ٨٤٦: جفا بر کسي بيش ازين چون کني؟
• شماره ٨٤٧: به نشاط باده چو صبح دم سوي بوستان گذري کني
• شماره ٨٤٨: هر قصه مي نيوشي و در گوش ميکني
• شماره ٨٤٩: باز به قول کيست اين جور و ستم که ميکني؟
• شماره ٨٥٠: زمستان ز مستان نبيند زبوني
• شماره ٨٥١: تبم دادي،نميپرسي که: اي بيمار من چوني؟
• شماره ٨٥٢: رخت گويم به زيبايي، لبت گويم به شيريني
• شماره ٨٥٣: رخ و زلفت، اي پريرخ، سمنست و مشک چيني
• شماره ٨٥٤: ز دست کس نکشيدم جفا و مسکيني
• شماره ٨٥٥: از مردم اين مرحله دلساز نبيني
• شماره ٨٥٦: به روي خود نظر کن، تا بلاي عقل و دين بيني
• شماره ٨٥٧: آمد بهار، خيمه بزن بر کنار جوي
• شماره ٨٥٨: بر گذشت از من و بنمود چو ماه از سر کوي
• شماره ٨٥٩: تو در شهري و ما محروم از آن روي
• شماره ٨٦٠: ترا گذاشته بودم که کار ساز شوي
• شماره ٨٦١: يک سخن زان لعل خاموشم بگوي
• شماره ٨٦٢: دلا، زين بدايت چه ديدي؟ بگوي
• شماره ٨٦٣: شاخ ريحاني تو، يا برگ گل سوري؟ بگوي
• شماره ٨٦٤: عاشقم، از عشق من گر به گماني بگوي
• شماره ٨٦٥: با دل تنگ من از تنگ شکر هيچ مگوي
• شماره ٨٦٦: دل سراي خاص داشت از مجلس عامش مگوي
• شماره ٨٦٧: رخ باز نهادم به سماوات الهي
• شماره ٨٦٨: گلا، عنان عزيمت به بوستان چه دهي؟
• شماره ٨٦٩: اي آنکه ز هجر تو نديديم رهايي
• شماره ٨٧٠: اي ز گل سوري دهنت غنچه نمايي
• شماره ٨٧١: به پيماني نمي پويي، به پيوندي نمي پايي
• شماره ٨٧٢: دلم زخم بلا دارد ز چشم تير بالايي
• شماره ٨٧٣: دمشق عشق شد اين شهر و مصر زيبايي
• شماره ٨٧٤: گر چه در کوي وفا جا نگرفتي و سرايي
• شماره ٨٧٥: هرگزت عادت نبود اين بي وفايي
• شماره ٨٧٦: چه شود کز سر رحمت به سرم باز آيي؟
• شماره ٨٧٧: اي در دل من چو جان کجايي؟
• شماره ٨٧٨: با دشمنان ما شد هم خانه آشنايي
• شماره ٨٧٩: اي نافه چيني ز سر زلف تو بويي
• شماره ٨٨٠: زهي! حسن ترا گل خاک کويي
• شماره ٨٨١: گفتم: از عشق توسرگشته چو گويم، تو چه گويي؟
• شماره ٨٨٢: خانه تحقيق را ماه شبستان تويي
• شماره ٨٨٣: مشتاق آن نگارم آيا کجاست گويي؟
• شماره ٨٨٤: اي نسيم سحر، چه ميگويي؟
• شماره ٨٨٥: بخوابم دوش پرسيدي، ببيداري چه ميگويي؟