کتابخانه فارسی

غزليات - بخش چهارم

• شماره ١: اتفاق است آنکه هر دشوار را آسان نمود
• شماره ٢: احتياجم خجلت از احباب برد
• شماره ٣: احتياجيکه سر مرد بخم مي آرد
• شماره ٤: ادب چون ماه نو امشب پي تکليف من دارد
• شماره ٥: ادب چه چاره کند شوق چون فضول افتد
• شماره ٦: ادب سازيم بر ما کيست تمهيد صدا بندد
• شماره ٧: ادب سنج بيان حرفي ازان لب هر کجا دارد
• شماره ٨: از بسکه به تحصيل غنا حرص تو جان کند
• شماره ٩: از پنبه اگر آتش سوزان گله دارد
• شماره ١٠: از تغافل زدني ترک سبب بايد کرد
• شماره ١١: از چرخ نه هر آبله و نادان گله دارد
• شماره ١٢: از چه دعوي شمعها گردن ببالا ميکشند
• شماره ١٣: از حقه دهانش هر گه سخن برايد
• شماره ١٤: از حوادث خاطر آزاد ما غمگين نشد
• شماره ١٥: از دلم بگذشت و خون در چشم حيرت ساز ماند
• شماره ١٦: از شکست رنگم آب روي شاهي داده اند
• شماره ١٧: از غبارم هر چه بالا مي کشد
• شماره ١٨: از قضا بر خوان ممسک گر کسي نان بکشند
• شماره ١٩: از کجا آئينه با مردم موافق ميشود
• شماره ٢٠: از نامه ام آنشوخ مکدر شده باشد
• شماره ٢١: از هجوم کلفت دل ناله بي آهنگ ماند
• شماره ٢٢: اسرار در طبايع ضبط نفس ندارد
• شماره ٢٣: اسير آن پنجه نگارين رهائي از هيچ در ندارد
• شماره ٢٤: اشک زبيداد عشق پرده گشا ميشود
• شماره ٢٥: اشک گهر طينت ما راه طپش سرنکند
• شماره ٢٦: اشکم از پيري بچشم تر پريشان ميشود
• شماره ٢٧: اگر از گدازم نمي گل کند
• شماره ٢٨: اگر با فواج عزم شاهان سواد روم و فرنگ گيرد
• شماره ٢٩: اگر تعين عنقا هوس پيام نباشد
• شماره ٣٠: اگر خضر خطت از چشمه حيوان نشان دارد
• شماره ٣١: اگر درد طلب اين گردم از رفتار جوشاند
• شماره ٣٢: اگر دماغم درين خمستان خمار شرم عدم نگيرد
• شماره ٣٣: اگر سور است و گر ماتم دل مايوس مي نالد
• شماره ٣٤: اگر معشوق بيمهر است و گر عاشق وفا دارد
• شماره ٣٥: اگر معني خامشي گل کند
• شماره ٣٦: اگر نظاره ئي گل ميتوان کرد
• شماره ٣٧: امروز بعد عمري دلدار بادما کرد
• شماره ٣٨: امروز ناقصان بکمالي رسيده اند
• شماره ٣٩: امروز نوبهار است ساغر کشان بيائيد
• شماره ٤٠: امشب غبار ناله دل سرمه رنگ بود
• شماره ٤١: اول در عدم دهنت باز ميکند
• شماره ٤٢: اول دل ستمزده قطع اميد کرد
• شماره ٤٣: اهل معني گر بگفتگو نفس فرسوده اند
• شماره ٤٤: اي بهار پرفشان دل بر گل و سنبل مبند
• شماره ٤٥: اي بيخردان طور تعين نگزينيد
• شماره ٤٦: اي بي نصيب عشق بکار هوس بخند
• شماره ٤٧: اي ساز قدس دل بجهان نوامبند
• شماره ٤٨: اي شمع تگ و تاز نفس گرد سفر شد
• شماره ٤٩: اين انجمن افسانه راز دهني بود
• شماره ٥٠: اين حرصها که دامن صد فن شکسته اند
• شماره ٥١: اين دور دورحيز است وضع متين که دارد
• شماره ٥٢: اين ستم کيشان که وهم زندگي را هاله اند
• شماره ٥٣: اين غافلان که آينه پرداز ميدهند
• شماره ٥٤: اينقدر اشک بديدار که حيران گل کرد
• شماره ٥٥: اينقدر ريش چه معني دارد
• شماره ٥٦: اينقدر نميدانم صيدم از چه لاغر شد
• شماره ٥٧: اينکه در دير غمت دم سرد پيدا کرده اند
• شماره ٥٨: اينکه طاقت ها جواني ميکند
• شماره ٥٩: اي هوس آوارگان چند تگ و پو کنيد
• شماره ٦٠: با اين خرام ناز اگر آن مست ميرود
• شماره ٦١: با خزان آرزو حشر بها رم کرده اند
• شماره ٦٢: باده تحقيق را ظرف هوس تنگي کند
• شماره ٦٣: بار ما عمريست دوش چشم حيران ميکشد
• شماره ٦٤: باز اشکم بخيالت چه فسون ميريزد
• شماره ٦٥: باز بيتابيم احرام چه در مي بندد
• شماره ٦٦: باز دامان دل آهنگ چه گلشن ميکشد
• شماره ٦٧: بازم از شرم سجود امشب عرق بيتاب شد
• شماره ٦٨: باز مخمور است دل تا بيخودي انشا کند
• شماره ٦٩: باغ نيرنگ جنونم نيست آسان بشکفد
• شماره ٧٠: با که گويم چه قيامت بسرم ميگذرد
• شماره ٧١: با ما نه نم اشکي و ني چشم تري بود
• شماره ٧٢: باميد فنا تاب و تب هستي گوارا شد
• شماره ٧٣: باندک شوخي ئي بنياد تمکين کنده ميگردد
• شماره ٧٤: با هستيم وداع تو و من چه ميکند
• شماره ٧٥: پاي طلب دمي که سر از دل برآود
• شماره ٧٦: باين ضعفي که جسم زارم از بستر نمي خيزد
• شماره ٧٧: باين عجزم چه از خاک حيا پرورد برخيزد
• شماره ٧٨: بپرهيز از حسد تا فضل يزدانت قرين باشد
• شماره ٧٩: به پستي وانماند هر که از دردي نشان دارد
• شماره ٨٠: بت هندي کي از دردسر ترکان خبر دارد
• شماره ٨١: بحرف و صوت مگو کار دل تباه نگردد
• شماره ٨٢: بخيال زنده بودن هوس بقا ندارد
• شماره ٨٣: بر آستان تو تا جبهه نقش پا نشود
• شماره ٨٤: پرافشانده ام با اوج عنقا گفتگو دارد
• شماره ٨٥: بر اهل فضل دانش و فن گريه ميکند
• شماره ٨٦: براي خاطرم غم آفريدند
• شماره ٨٧: بر در دل حلقه زد غفلت کنون آهش چسود
• شماره ٨٨: بر دستگاه اقبال کس خيره سرنگردد
• شماره ٨٩: بر رمز کارگاه ازل کيست وارسد
• شماره ٩٠: بر طمع طبع خسيسي که تفاخر دارد
• شماره ٩١: برق خطي بر سياهي ميزند
• شماره ٩٢: برگ و ساز عندليبان زين چمن گفتار بود
• شماره ٩٣: پر مفلسم بمن چه نوا ميتوان رساند
• شماره ٩٤: بر من فسون عجز در ايجاد خوانده اند
• شماره ٩٥: بروي آن جهان جلوه يکعالم نقاب افتد
• شماره ٩٦: بروي من زکجا رنگ اعتبار نشيند
• شماره ٩٧: بروي عالم آرا گر نقاب زلف در پيچد
• شماره ٩٨: پر هما چه کند بخت اگر دگرگون شد
• شماره ٩٩: برين ستمکده يارب چه سنگ ميبارد
• شماره ١٠٠: بسرم شور تمناي تو تا مي پيچد
• شماره ١٠١: بسعي ياس نفس خامشي بيان گرديد
• شماره ١٠٢: بسکه بي رويت بهارم کلفت انشا ميکند
• شماره ١٠٣: بسکه بيمار تو بر بستر غم يکرو ماند
• شماره ١٠٤: بسکه در ساز صفا کيشان حيا خوابيده بود
• شماره ١٠٥: بسکه زخم کشته نازش تلاطم ميکند
• شماره ١٠٦: بشوخي زد طرب غم آفريدند
• شماره ١٠٧: بطرازد امن نازا و چه زخاکساري ما رسد
• شماره ١٠٨: بعبرت سر کشانرا موي پيري رهنمون گردد
• شماره ١٠٩: بعد ازينت سبزه خط در سياهي ميرود
• شماره ١١٠: بکدام فرصت ازين چمن هوس از فضولي اثر کشد
• شماره ١١١: بگرمي نگه از شعله تاب مي ريزد
• شماره ١١٢: بگفتگوي کسان مردميکه مي لافند
• شماره ١١٣: بکوي دوست که تکليف بي نشاني بود
• شماره ١١٤: بمحفلي که فضولي قدح بدست نگيرد
• شماره ١١٥: بناي حرص بمعراج مدعا نرسيد
• شماره ١١٦: بناي رنگ فطرت بر مزاج دون نميباشد
• شماره ١١٧: به نظم عمر که سرتاسرش رواني بود
• شماره ١١٨: بوالهوس از سبکسري حفظ سخن نميکند
• شماره ١١٩: بهار حيرتست اينجا نه گل ني جام ميخيزد
• شماره ١٢٠: بهار رنگ عبرت جز دل روشن نمي بيند
• شماره ١٢١: بهار صبح نفس زين دودم بقا که ندارد
• شماره ١٢٢: بهار عمر بصبح دميده ميماند
• شماره ١٢٣: بهار عيش امکان رنگ وحشت ديده ئي دارد
• شماره ١٢٤: بهار ميرود و گل زباغ ميگذرد
• شماره ١٢٥: بهر جا باغبان درباد مستان تاک بنشاند
• شماره ١٢٦: بهر جا ساز غيرت انفعال آهنگ ميگردد
• شماره ١٢٧: بهر جا نعمتي هست انفعالي در کمين دارد
• شماره ١٢٨: بهر کجا مژه ام رنگ خواب ميريزد
• شماره ١٢٩: به که چندي دل ما خامشي انشا باشد
• شماره ١٣٠: پهلو بچرخ ميزند امروز جاه عيد
• شماره ١٣١: بيا اي شعله تا دل فال وصلي از تو بردارد
• شماره ١٣٢: بياد آستانت هر که سر بر خاک ميمالد
• شماره ١٣٣: بيادت گردش رنگم بهر جا بار ميبندد
• شماره ١٣٤: پي اشک من ندانم بکجا رسيده باشد
• شماره ١٣٥: پي تحقيق کساني که گرو تاخته اند
• شماره ١٣٦: بيخودي امشب پر و بال فغاني ميشود
• شماره ١٣٧: بيدلان چند خيال گل و شمشاد کنيد
• شماره ١٣٨: پير خميازه کش وضع جوان ميباشد
• شماره ١٣٩: پير گرديدم و هستي سبب ننگ نشد
• شماره ١٤٠: پيري آمد گشت چشم از گريه ام کم کم سپيد
• شماره ١٤١: پيري آمد ماند عشرتها زانداز بلند
• شماره ١٤٢: پيريم آخر مي و پيمانه برد
• شماره ١٤٣: پيري وداع عمر سبکبال وانمود
• شماره ١٤٤: بي زنگ درين محفل آئينه نميباشد
• شماره ١٤٥: بيستون يادي زفرهاد ندامت فال کرد
• شماره ١٤٦: پيش ارباب حسب ترک نسب بايد کرد
• شماره ١٤٧: بي فقر آشکار نگردد عيار مرد
• شماره ١٤٨: بيقراران تو کز شوق فنا ديوانه اند
• شماره ١٤٩: بيقراري در دل آگاه طاقت مي شود
• شماره ١٥٠: پيکرم چون تيشه تا از جا نکني ياد آورد
• شماره ١٥١: بي نمک از نمک غير توهم دارد
• شماره ١٥٢: بي نيازان برق ريز بحر و بر برخاستند
• شماره ١٥٣: بي يأس دل از هر چه ندارد گله دارد
• شماره ١٥٤: تا آئينه روبروي ما بود
• شماره ١٥٥: تا پري بعرض آمد موج شيشه عريان شد
• شماره ١٥٦: تا بعالم رنگ بنياد تمنا ريختند
• شماره ١٥٧: تا جلوه بيرنگ تو بر قلب صور زد
• شماره ١٥٨: تا حنا از کفت بکام رسيد
• شماره ١٥٩: تا در آئينه دل راه نفس وا باشد
• شماره ١٦٠: تا دل از انجمن وصل تو مايوس نبود
• شماره ١٦١: تا دل بساز زمزمه در دوا رسيد
• شماره ١٦٢: تا دل ديوانه واماند از طپيدن داغ شد
• شماره ١٦٣: تا دم تيغت بعرض جلوه عريان مي شود
• شماره ١٦٤: تازچمن دماغ را بوي بهار ميرسد
• شماره ١٦٥: تا زعبرت سر مژگان بخميدن نرسد
• شماره ١٦٦: تازگرد انتظارت مستفيدم کرده اند
• شماره ١٦٧: تا ساز نفسها کم مضراب نگيرد
• شماره ١٦٨: تا شدم گرم طلب عجز درايم کردند
• شماره ١٦٩: تا عرق گلبرگ حسنت يکدو شبنم آب داد
• شماره ١٧٠: تا کاتب ايجادم نقش من و ما بندد
• شماره ١٧١: تا گرد ما باوج ثريا نميرسد
• شماره ١٧٢: تا کي ازين باغ و راغ رنج دويدن بريد
• شماره ١٧٣: تالبش در نظرم ميگذرد
• شماره ١٧٤: تا مشرب محبت ننگ وفا نباشد
• شماره ١٧٥: تا مقابل بر رخ آن شعله پيکر ميشود
• شماره ١٧٦: تامه نوبر فلک بال گشا ميرود
• شماره ١٧٧: تا نفس ما و من غبار نبود
• شماره ١٧٨: تبسم هر کجا رنگ سخن زان لعل تر ريزد
• شماره ١٧٩: تدبير عنان من پرشور نگيرد
• شماره ١٨٠: ترک آرزو کردم رنج هستي آسان شد
• شماره ١٨١: تسلي کو اگر منظورت اسباب هوس باشد
• شماره ١٨٢: تصور جوهر آگاهي قدرت کجا دارد
• شماره ١٨٣: تغافل چه خجلت بخود چيده باشد
• شماره ١٨٤: تقليد از چه علم بلافم علم کند
• شماره ١٨٥: تگ و پوي نفس از عالم عبرت فني دارد
• شماره ١٨٦: تن پرستان که باين آب و نمک عياشند
• شماره ١٨٧: تنگي آورد خانه صياد
• شماره ١٨٨: توان اگر همه دوران آسمان گرديد
• شماره ١٨٩: تو شمشير حقي هر کس زغفلت با تو بستزد
• شماره ١٩٠: تو کار خويش کن اينجا توئي در من نمي گنجد
• شماره ١٩١: چاک کسوت فقرم رنگ خنده ميريزد
• شماره ١٩٢: جام غرور کدام رنگ توان زد
• شماره ١٩٣: جائيکه جام در دست آن مه خرام دارد
• شماره ١٩٤: جائيکه سعي حرص جنون آفرين دود
• شماره ١٩٥: جائيکه شکوها بصف زير و بم رسد
• شماره ١٩٦: جبهه حرص اگر چنين گر دره هوس کشد
• شماره ١٩٧: چرا کس منکر بيطاقتيهاي درا باشد
• شماره ١٩٨: چرا کسي چو حباب از ادب نگاه ندارد
• شماره ١٩٩: جزو موزون اعتدال جوهر کلاه ميشود
• شماره ٢٠٠: چشم تو بحال من گر نيم نظر خندد
• شماره ٢٠١: چشم چون آئينه بر نيرنگ عرض نازبند
• شماره ٢٠٢: چشميکه بران جلوه نظر داشته باشد
• شماره ٢٠٣: جگري آبله زد تخم غمي پيدا شد
• شماره ٢٠٤: جماعتيکه نظر باز آن برودوشند
• شماره ٢٠٥: جمعيت ازان دل که پريشان تو باشد
• شماره ٢٠٦: جمعيکه با قناعت جاويد خو کنند
• شماره ٢٠٧: جمعي که پر بفکر هنر در شکسته اند
• شماره ٢٠٨: چمن دليکه بياد تو آشنا گرديد
• شماره ٢٠٩: چندانکه خورد خون دل غم پيشه ببالد
• شماره ٢١٠: جنون ازبس شکست آبله در هر قدم دارد
• شماره ٢١١: جنون انديشه ئي بگذار تا دل برهنر پيچد
• شماره ٢١٢: جنون جولانيم هر جا بوحشت رهنما گردد
• شماره ٢١٣: جنوني با دل گمگشته از کوي تو مي آيد
• شماره ٢١٤: چنين گر طبع بيدردت بخورد و خواب ميسازد
• شماره ٢١٥: چنين کز تاب مي گلبرگ حسنت شعله رنگ افتد
• شماره ٢١٦: چو دندان ريخت نعمت حرص را مأيوس ميسازد
• شماره ٢١٧: چو دولت درش بر خسان وا شود
• شماره ٢١٨: چو سبحه بر سر هم تا بکي قدم شمريد
• شماره ٢١٩: چو شمع از ساز من ديگر کدام آهنگ برخيزد
• شماره ٢٢٠: چو شمع از عضو عضوم آگهي سرشار ميگردد
• شماره ٢٢١: چو شمع بر سرت اقبال و جاه مي گريد
• شماره ٢٢٢: چو فقر دست دهد ترک عز و جاه کنيد
• شماره ٢٢٣: چو گوهر قطره ام تا کي به آب افتد که برخيزد
• شماره ٢٢٤: چون آب روان پر مگذر بيخبر از خود
• شماره ٢٢٥: چو ناله گرد نمودم اثر نميتابد
• شماره ٢٢٦: چون برگ گل زبس پر و بالم شکسته اند
• شماره ٢٢٧: چون رشته ئي که از گهر آگاه مي شود
• شماره ٢٢٨: چون شرر اقبال هستي بسکه فرصتکاه بود
• شماره ٢٢٩: چون شفق از رنگ خونم هيچکس گل چين نشد
• شماره ٢٣٠: چون شمع هيچکس بزيانم نميکشد
• شماره ٢٣١: جوهر تمکين مرد از لاف بر هم ميشود
• شماره ٢٣٢: جهان جنون بهار غفلت زنرگس سرمه ساش دارد
• شماره ٢٣٣: جهان کجاست گلي زان نقاب مي خندد
• شماره ٢٣٤: چه بلاست اينکه پيري زفنا خبر ندارد
• شماره ٢٣٥: چه بوريا و چه مخمل حجاب مي بافند
• شماره ٢٣٦: جهد کن که دل زهوس پايمال شک نشود
• شماره ٢٣٧: چه شد که قاصد اميد لنگ برگرديد
• شماره ٢٣٨: چه شمع امشب درين محفل چمن پرداز مي آيد
• شماره ٢٣٩: چه غفلت يارب از تقرير يأس انجام مي خيزد
• شماره ٢٤٠: چه ممکن است که عاشق گل و سمن گويد
• شماره ٢٤١: چيني هوسان عبرت مستور ببينيد
• شماره ٢٤٢: حاشا که مرا طعن کسان بر سقط آرد
• شماره ٢٤٣: حاصل عافيت آنها که بدامن کردند
• شماره ٢٤٤: حاصلم زين مزرع بي بر نميدانم چه شد
• شماره ٢٤٥: حاضران از دور چون محشز خروشم ديده اند
• شماره ٢٤٦: حال دل از دوري دلبر نميدانم چه شد
• شماره ٢٤٧: حديث عشق شود ناله ترجمانش و لرزد
• شماره ٢٤٨: حرص اگر بر عطش غلو دارد
• شماره ٢٤٩: حرص پيري شيألله از خروشم مي کشد
• شماره ٢٥٠: حرصت آن نيست که مرگش زهوس وادارد
• شماره ٢٥١: حرف پيري داشتم لغزيدنم ديوانه کرد
• شماره ٢٥٢: حريفيهاي عشق از هر کس و ناکس نمي آيد
• شماره ٢٥٣: حسرت امشب آه بي تأثير روشن ميکند
• شماره ٢٥٤: حسرت پيام بيکسي آخر بيار برد
• شماره ٢٥٥: حسرت دل کرد بر ما پنجه قاتل بلند
• شماره ٢٥٦: حسرت زلف توام بود شکستم دادند
• شماره ٢٥٧: حسرت مخمورم آخر مستي انشا مي شود
• شماره ٢٥٨: حسرتي در دل ازان لاله قبا مي پيچد
• شماره ٢٥٩: حسن بيشرم از هجوم بوالهوس محشر شود
• شماره ٢٦٠: حسن کلاه هوسي گر بتجمل شکند
• شماره ٢٦١: حسني که يادش آينه حيرت آب داد
• شماره ٢٦٢: حق مشربان دميکه به تحقيق رو کنند
• شماره ٢٦٣: حکم عشق است که تشريف تمنا بخشند
• شماره ٢٦٤: حيا عمريست با صد گردش رنگم طرف دارد
• شماره ٢٦٥: حيرت کفيل پرزدن گفتگو نشد
• شماره ٢٦٦: خارج ابناي جنس است آنکه موزون ميشود
• شماره ٢٦٧: خاکستري نماند زما تا هوا برد
• شماره ٢٦٨: خاک شد رنگ تنزه گل آثار دميد
• شماره ٢٦٩: خامش نفسي خفت گوينده ندارد
• شماره ٢٧٠: خرد بعشق کند حيله ساز جنگ و گريزد
• شماره ٢٧١: خطيکه بر گل روي تو آب ميريزد
• شماره ٢٧٢: خلقيست پراگنده سعي هوسي چند
• شماره ٢٧٣: خلوت سراي تحقيق کاشانه که باشد
• شماره ٢٧٤: خواهش از ضبط نفس گر قدمي پيش شود
• شماره ٢٧٥: خود سر بمرگ گردن دعوي فرود کرد
• شماره ٢٧٦: خودسر هوازده را شرم رهنمون نشود
• شماره ٢٧٧: خوش خرامان اگر انديشه جولان کردند
• شماره ٢٧٨: خوش خرامان داد طبع سست بنيادم دهيد
• شماره ٢٧٩: خيالت درغبار دل صفا پردازئي دارد
• شماره ٢٨٠: خيال چشم که ساغر بچنگ مي آيد
• شماره ٢٨١: خيال خوش نگاهان باز با شوخي سري دارد
• شماره ٢٨٢: خيال نامداري تا کيت خاطرنشين باشد
• شماره ٢٨٣: داد عشق از بي نيازي درس طفلانم بياد
• شماره ٢٨٤: داغ بودم که چه خواهم بغمت انشا کرد
• شماره ٢٨٥: داغ عشقم چاره جوئيها کبابم ميکند
• شماره ٢٨٦: در احتياج نتوان بر سفله التجا برد
• شماره ٢٨٧: در ادبگاهي که لب نامحرم تحريک بود
• شماره ٢٨٨: در بساطيکه دم تيغ ادب آخته اند
• شماره ٢٨٩: در بيابانيکه سعي بيخودي رهبر شود
• شماره ٢٩٠: درشت خو سحنش عافيت ثمر نبود
• شماره ٢٩١: در عشق آنکه قابل دردش نديده اند
• شماره ٢٩٢: در غبار هستي اسرار وفا پوشيده اند
• شماره ٢٩٣: در غمت آخر بجائي کار بيدادم رسيد
• شماره ٢٩٤: در گلستانيکه چشمم محو آن طناز ماند
• شماره ٢٩٥: در گلستاني که حسنش جلوه ئي سر ميکند
• شماره ٢٩٦: در هواي او دل هر ذره جاني ميشود
• شماره ٢٩٧: درين خرابه نه دشمن نه دوست ميباشد
• شماره ٢٩٨: درين ره تا کسي از وصل مقصد کام بردارد
• شماره ٢٩٩: درين گلشن کدامين شعله با اين تاب ميگردد
• شماره ٣٠٠: درين وادي کف پائي زآسايش خبر دارد
• شماره ٣٠١: دگر تظلم ما عاجزان کجا برسد
• شماره ٣٠٢: دل از دم محبت چندين فتور دارد
• شماره ٣٠٣: دل از نيرنگ آگاهي بچندين پيشه مي افتد
• شماره ٣٠٤: دل از وسعت اگر شاني ندارد
• شماره ٣٠٥: دل اگر محو مدعا گردد
• شماره ٣٠٦: دل انجمن محرم و بيگانه نباشد
• شماره ٣٠٧: دل باز بجوش يارب آمد