کتابخانه فارسی

غزليات - بخش ششم

• شماره ١: نفس با يکجهان وحشت بخاک و آب ميسازد
• شماره ٢: نفس بغير تگ و پوي باطلي که ندارد
• شماره ٣: نفس تا پرفشانست از تو و من برنمي آيد
• شماره ٤: نفس درازي کس تا بچون و چند نيفتد
• شماره ٥: نفس زينسان که بر عزم پرافشاني کدي دارد
• شماره ٦: نفس را شور دل از عافيت بيگانه ئي دارد
• شماره ٧: نفس هم از دل من بي شکستن برنمي آيد
• شماره ٨: نقش دوئي بر آئينه من نه بسته اند
• شماره ٩: نقشم از ضعف بانديشه ديدن نرسد
• شماره ١٠: نقشم کسي از سعي چه فرهنگ برارد
• شماره ١١: نقش نيرنگ جهان جوهر رم ميباشد
• شماره ١٢: نقش هستي جز غبار وهم نيرنگي نبود
• شماره ١٣: نقطه دل کرد گشت و خط پرکار شد
• شماره ١٤: نگاهت جوش صد ميخانه از ساغر برون آرد
• شماره ١٥: نگه در شبهه تحقيق من معذور ميباشد
• شماره ١٦: نگه زروي تو تا کامياب ميگردد
• شماره ١٧: نوبهار است و جهان سير چمن ها دارد
• شماره ١٨: نهال زندگي باليدني وحشت کمين دارد
• شماره ١٩: نهال وحشت ما خالي از ثمر نبود
• شماره ٢٠: نه با ساز هوس جوشد نه بر کسب هنر پيچد
• شماره ٢١: نه تنها از قدح مستي و از گل رنگ مي جوشد
• شماره ٢٢: نه غنچه سر بگريبان کشيده ميماند
• شماره ٢٣: نه فخر ميدمد اينجا نه ننگ ميبارد
• شماره ٢٤: نه مفصل نه مجملي دارد
• شماره ٢٥: نه هستي از نفسهايم شمار ناله ميگيرد
• شماره ٢٦: نيام تيغ عالمگير مستي موج مي باشد
• شماره ٢٧: نيرنگ امل گل بقا بود
• شماره ٢٨: وحشت ما را تعلق رام نتوانست کرد
• شماره ٢٩: وحشتم گر يک طپش در دشت امکان بشکفد
• شماره ٣٠: وداع عمر چمن ساز اعتبارم کرد
• شماره ٣١: وداع کلفتم تا گل کند چاک جگر ريزد
• شماره ٣٢: وضع فلک آنجا که بيک حال نباشد
• شماره ٣٣: وعده افسونان طلسم انتظارم کرده اند
• شماره ٣٤: وهم بلند و پست جاه چند دلت سيه کند
• شماره ٣٥: هر جا خرام ناز تو تمکين عيان کند
• شماره ٣٦: هر جا صلاي محرمي راز داده اند
• شماره ٣٧: هر جا طپش شمع درينخانه نهفتند
• شماره ٣٨: هر جا نفسي هست زهستي گله دارد
• شماره ٣٩: هر چند بحق قرب تو مقدور نباشد
• شماره ٤٠: هر چند خودنمائي تخت و حشم نباشد
• شماره ٤١: هر چند دل از وصل قدح نوش نباشد
• شماره ٤٢: هر چه آنجاست چو آنجا روي اينجا گردد
• شماره ٤٣: هر سخن سنجي که خواهد صيد معنيها کند
• شماره ٤٤: هر سو نظر گشوديم زان جلوه رنگ دارد
• شماره ٤٥: هر کجا آئينه حسن جنون گل ميکند
• شماره ٤٦: هر کجا سعي جنون بر عزم جولان بشکند
• شماره ٤٧: هر کجا شمع تماشاي تو روشن ميشود
• شماره ٤٨: هرکجا عبرت بدرس وعظ رهبر ميشود
• شماره ٤٩: هر کجا عشاق را درد طلب منظور شد
• شماره ٥٠: هر کرا اجزاي موهوم نفس دفتر بود
• شماره ٥١: هر کرا ديدم زلاف ما و من شرمنده بود
• شماره ٥٢: هرگز بدستگاه نظر پا نميرسد
• شماره ٥٣: هر کس برهت چشم تري داشته باشد
• شماره ٥٤: هر که آمد در جهان بيکس تر از ما ميرود
• شماره ٥٥: هر که انجام غرور من و ما مي بيند
• شماره ٥٦: هر که اينجا ميرسد بي اعتدالي ميکند
• شماره ٥٧: هر که حرفي از لبت واميکشد
• شماره ٥٨: هر که در اظهار مطلب هرزه نالي ميکند
• شماره ٥٩: هر که زين انجمن آثار صفا ميبيند
• شماره ٦٠: هر نفس دل صد هزار انديشه پيدا ميکند
• شماره ٦١: همت از گردن کشي مشکل باستغنا رسد
• شماره ٦٢: همتي گر هست پائي بر سر دنيا زنيد
• شماره ٦٣: همچو آتش هر کرا دود طلب در سر بود
• شماره ٦٤: همچو گوهر قطره خشکي عيانم کرده اند
• شماره ٦٥: همچو مينا غنچه رازم بهار آهنگ شد
• شماره ٦٦: همه راست زين چمن آرزو که بکام دل ثمري رسد
• شماره ٦٧: همين دنياست کانجامش قيامت پرده در گردد
• شماره ٦٨: هوس پيمائي جاهت خمار آلود غم دارد
• شماره ٦٩: هوس پيماي فرصت گرد کلفت در قفس دارد
• شماره ٧٠: هوس تا چند بر دل تهمت هر خشک وتر بندد
• شماره ٧١: هوس تعين خواجگي به نياز بنده نميرسد
• شماره ٧٢: هوس جنون زده نفس بکدام جلوه کمين کند
• شماره ٧٣: هوس در مزرع آمال گو صد خرمن انبارد
• شماره ٧٤: هوش تا عافيت آئينه مستي نشود
• شماره ٧٥: هيهات دم باز پسن عرض ادب برد
• شماره ٧٦: ياد تو آتشي است که خامش نميشود
• شماره ٧٧: ياد شوقي کز جفاهايت دل ما شاد بود
• شماره ٧٨: ياران مزه عبرت زين مائده بردند
• شماره ٧٩: ياران فسانه هاي تو و من شنيده اند
• شماره ٨٠: ياران درين بيابان از ما اثر مجوئيد
• شماره ٨١: ياران چو صبح قيمت وحشت گران کنيد
• شماره ٨٢: ياران تميز هست بد خو نکرده اند
• شماره ٨٣: يارب چسان کنم بهواي دعا بلند
• شماره ٨٤: ياس فرساي تغافل دل ناشاد مباد
• شماره ٨٥: يک دو دم هنگامه تشويش مهر کينه بود
• شماره ٨٦: يکسر مو گر هوس از فکر جاهي بگذرد
• شماره ٨٧: اي ساز برو دوش تو پيراهن کاغذ
• شماره ٨٨: ستمکش تو بقاصد اگر دهد کاغذ
• شماره ٨٩: از بسکه زد خيال توام آب در نظر
• شماره ٩٠: از غبار جلوه غير تو تا بستم نظر
• شماره ٩١: اي ابرني بباغ و نه در لاله زار بار
• شماره ٩٢: ايقا صد تحقيق زتسليم مدد گير
• شماره ٩٣: اين بحر را يک آينه دشت سراب گير
• شماره ٩٤: ايهوس قطع نفس کن ساعتي دنگم گذار
• شماره ٩٥: بار شاد ادب در دستگاه خودسران مگذر
• شماره ٩٦: با همه بيدست و پائي اندکي همت گمار
• شماره ٩٧: بخود آنقدر کر و فر مچين که ببنددت پي کين کمر
• شماره ٩٨: بر تماشاي فنايم دوخت پيري ها نظر
• شماره ٩٩: بر خيالي چيده ئيم از ديده تا دل انتظار
• شماره ١٠٠: بصفحه ئي که حديث جنون کنم تحرير
• شماره ١٠١: بعجز کوش و تگ و تاز ديگر آسان گير
• شماره ١٠٢: تا چند حسرت چمن و سايه هاي ابر
• شماره ١٠٣: تا کنم از هر بن مو رنگ هستي آشکار
• شماره ١٠٤: تا کي خيال هستي موهوم سر بر آر
• شماره ١٠٥: ترک دنيا کن غم اين سحر باطل برمدار
• شماره ١٠٦: تيغ در دستست يار از جيب بيرون آر سر
• شماره ١٠٧: جسم غافل را باندوه رم فرصت چکار
• شماره ١٠٨: چشم تعظيم از گرانجانان اين محفل مدار
• شماره ١٠٩: چشم واکردم بخويش اما زآغوش شرار
• شماره ١١٠: چشم واکن رنگ اسرار دگر دارد بهار
• شماره ١١١: چه رسد زنشه ئي معنوي بدماغ بيحس بيخبر
• شماره ١١٢: چيست هستي بآنهمه آزار
• شماره ١١٣: حکم دل دارد زهمواري سرو روي گهر
• شماره ١١٤: خاک ما نامها بجانب يار
• شماره ١١٥: خيال زلف که واکرد راه در زنجير
• شماره ١١٦: دارم زسير گلشن اسباب در نظر
• شماره ١١٧: در چمن تا قامتش انداز شوخي کرد سر
• شماره ١١٨: درس هستي فکر تکراري ندارد خوانده گير
• شماره ١١٩: در طلسم درد از ما ميتوان بردن اثر
• شماره ١٢٠: در عشق زپرواز نفس آينه برگير
• شماره ١٢١: در گلستاني که سرو او نباشد جلوه گر
• شماره ١٢٢: در هوسگاه عالم بيکار
• شماره ١٢٣: درين ادبکده جز سر بهيچ جا مگذار
• شماره ١٢٤: دست داري بر فشان چون گل درين گلزار زر
• شماره ١٢٥: دل از فسون تعلق نگاه در زنجير
• شماره ١٢٦: دل بيضه طاوس خيالست ببر گير
• شماره ١٢٧: زاهد زدعوت خلق دارد عجب کر و فر
• شماره ١٢٨: زصبح طلعتش آينه دل را صفا بنگر
• شماره ١٢٩: زهي زروي تو آينه آفتاب منير
• شماره ١٣٠: زين بحر بيکران کم هر اعتبار گير
• شماره ١٣١: سعي نفس کفيل تست زحمت جستجو مبر
• شماره ١٣٢: سير گلزار که يارب در نظر دارد بهار
• شماره ١٣٣: شب زندگي سرآمد بنفس شماري آخر
• شماره ١٣٤: شبي که شعله ياد تو داشت سير جگر
• شماره ١٣٥: شد نظر واکردني خواب فراموشي شرار
• شماره ١٣٦: غبار فرصت ازين کارگاه وهم مگير
• شماره ١٣٧: قد خميده ندارد بغير ناله حضور
• شماره ١٣٨: گل عجزي تصور کن بهار کبريا بنگر
• شماره ١٣٩: مردي چو شمع در همه جا نگاه دار
• شماره ١٤٠: مژگان گشا جهان ته بال نگاه گير
• شماره ١٤١: ناتمام همتي تا عجز سامان نيست سر
• شماره ١٤٢: نکرد ضبط نفس راز وحشتم مستور
• شماره ١٤٣: نميگويم بگردون سير کن يا بر هوا بنگر
• شماره ١٤٤: به جام باده شناسم نه کاسه طنبور
• شماره ١٤٥: نه غنچه عافيت افسون نه گل بقا تأثير
• شماره ١٤٦: هستي چو صبح قابل ضبط نفس مگير
• شماره ١٤٧: همنشين با من زتشويش هوسها کين مگير
• شماره ١٤٨: هواي تيغ تو افتاد تا مرا در سر
• شماره ١٤٩: اي بيخودي بر آينه وهم رنگ ريز
• شماره ١٥٠: بدل زمقصد موهوم خار خار مريز
• شماره ١٥١: بسکه از شادابي خطت شد اين گلزار سبز
• شماره ١٥٢: بکنج زانوي تسليم طرح امن انداز
• شماره ١٥٣: بي پرده است و نيست عيان راز من هنوز
• شماره ١٥٤: پوچست سر بسر فلک بيمدار مغز
• شماره ١٥٥: جامي مگر از بزم حيا در زده ئي باز
• شماره ١٥٦: جرأت پيريم اين بس که بچندين تگ و تاز
• شماره ١٥٧: چو شمع غره مشو چشم بر حيا انداز
• شماره ١٥٨: خار خارت کشت و پيش حرص بيکاري هنوز
• شماره ١٥٩: خودسري گرد دل تنگ نگردد هرگز
• شماره ١٦٠: خون شد دل و زاشک اثر ميکشد هنوز
• شماره ١٦١: دارم دلي از داغ تمناي تو لبريز
• شماره ١٦٢: دل مصفا کن شرر در خرمن اسباب ريز
• شماره ١٦٣: رنگ طاقت سوخت اما وحشت آغازم هنوز
• شماره ١٦٤: سوداي تگ و تاز هوسها زسرانداز
• شماره ١٦٥: عمري خيال پخت سر گير و دار مغز
• شماره ١٦٦: غبار ره شو و سرکوب صد حشم برخيز
• شماره ١٦٧: فتيله ئي بدل بيخبر زداغ افروز
• شماره ١٦٨: کي رود از خاطر آشفته ام سوداي ناز
• شماره ١٦٩: نرگسش واميکند طومار استغناي ناز
• شماره ١٧٠: هر کجا آينه ما گردد از زنگار سبز
• شماره ١٧١: از لب خامش زبان وامانده کامست و بس
• شماره ١٧٢: ايدلت صياد راز از لب مده بيرون نفس
• شماره ١٧٣: بي پردگي کسوت هستي زحيا پرس
• شماره ١٧٤: بي تأمل در دم پيري مده بيرون نفس
• شماره ١٧٥: پر تيره روزم از من بي پا و سر مپرس
• شماره ١٧٦: تب و تاب بيهده تا کجا بگشاد بال و پر از نفس
• شماره ١٧٧: جز ستم بر دل ناکام نکرداست نفس
• شماره ١٧٨: چشم واکن شش جهت يار است و بس
• شماره ١٧٩: چند نشيني زکلفت دل مايوس
• شماره ١٨٠: خود سر زعافيت بتکلف بريد و بس
• شماره ١٨١: درين بساط هوس پيش از اعتبار نفس
• شماره ١٨٢: دل قيامت ميکند از طبع ناشادم مپرس
• شماره ١٨٣: وق شهرتها دليل فطرت خام است و بس
• شماره ١٨٤: زندگي محروم تکرار است و بس
• شماره ١٨٥: صاحب دلرا نزيبد گفت و گو با هيچکس
• شماره ١٨٦: صبحست و دارد آن گل در سر هواي نرگس
• شماره ١٨٧: غفلت آهنگم زساز حيرت ايجادم مپرس
• شماره ١٨٨: غم نه تنها بر دلم ناليد وبس
• شماره ١٨٩: کاروان ما ندارد گردي از صوت جرس
• شماره ١٩٠: گر شود از خواب من خيال تو محبوس
• شماره ١٩١: گره چو غنچه نبايد زدن بتار نفس
• شماره ١٩٢: نفس ثبات ندارد بسست کار نويس
• شماره ١٩٣: نيست بيشور حوادث آمد و رفت نفس
• شماره ١٩٤: آب از ياقوت ميريزد تکلم کردنش
• شماره ١٩٥: آخر چو شمع سوختم از برگ و ساز خويش
• شماره ١٩٦: آنرا که زخود برد تمناي سراغش
• شماره ١٩٧: آه ازين جلوه نقاب فروش
• شماره ١٩٨: آئين خودآرائي از روز الستستش
• شماره ١٩٩: اشکم قدم آبله فرسا ننهد پيش
• شماره ٢٠٠: اگر چه غنچه ميسر شود شکستن خويش
• شماره ٢٠١: اگر زين رنگ تمکين ميزند موج از سراپايش
• شماره ٢٠٢: اي خيال آواره نيرنگ هوش
• شماره ٢٠٣: اي زلعلت سخن گلاب فروش
• شماره ٢٠٤: اين صبح که جولانها بر چرخ برين هستش
• شماره ٢٠٥: ببر کشيد زبس جوش نازکي تنگش
• شماره ٢٠٦: بتاراج جنون دادم چه هستي و چه فرهنگش
• شماره ٢٠٧: برنگي کج کلاه افتاده خم در پيکر تيغش
• شماره ٢٠٨: پر خودنماي کارگه چند و چون مباش
• شماره ٢٠٩: بزم امکان بسکه عام افتاده دور ساغرش
• شماره ٢١٠: بساز نيستي بسته است شور ما و من بارش
• شماره ٢١١: بسکه افتاده است بي نم خون صيد لاغرش
• شماره ٢١٢: بلوح جسم که يکسر نفس خطوط حکستش
• شماره ٢١٣: بهار صنع چو ديديم در سرو کارش
• شماره ٢١٤: به پيري از هوس زندگي خمار مکش
• شماره ٢١٥: بهر بزمي که باشد جلوه فرما جوهر تيغش
• شماره ٢١٦: بيتو مشکل کنم از خلق نهان جوهر خويش
• شماره ٢١٧: بيخلل نگذاشت گل را صنعت اجزاي خويش
• شماره ٢١٨: بي نشان حسني که جز در پرده نتوان ديدنش
• شماره ٢١٩: تا کي افسردن دمي از فکر خود وارسته باش
• شماره ٢٢٠: تماشائي که من دارم مقيم چشم حيرانش
• شماره ٢٢١: جفاجوئي که من دارم هواي تير مژگانش
• شماره ٢٢٢: چند پاشي زجنون خاک هوس بر سر خويش
• شماره ٢٢٣: چنين تا کي طپد در انتظار زخم نخچيرش
• شماره ٢٢٤: جواني دامن افشان رفت و پيري هم بدنبالش
• شماره ٢٢٥: جواني سوخت پيري چند بنشاند بمهتابش
• شماره ٢٢٦: چو ابرو بحر زلاف سخا پشيمان باش
• شماره ٢٢٧: چو تمثالي که بي آينه معدوم است بنيادش
• شماره ٢٢٨: چو دريابد کسي رنگ اداي چشم خودکامش
• شماره ٢٢٩: چه سازم تا توانم ريخت رنگ سجده در کويش
• شماره ٢٣٠: چه لازمست کشد تيغ چشم خونخوارش
• شماره ٢٣١: چه لازم جوهر ديگر نمايد پيکر تيغش
• شماره ٢٣٢: حيا بي پرده نپسنديد راز حسن يکتايش
• شماره ٢٣٣: خط مشکين شد و بال غنچه جان پرورش
• شماره ٢٣٤: خواه در معموره جان خواه در ويرانه باش
• شماره ٢٣٥: در آن کشور که پيشاني گشايد حسن جاويدش
• شماره ٢٣٦: دل بکام دست چندي خرمي اظهار باش
• شماره ٢٣٧: دل بهجران صبر کرد اما فزون شد شيونش
• شماره ٢٣٨: دل بيمدعا رنگي ندارد تا کنم فاشش
• شماره ٢٣٩: دلي ديوانه ئي دارم بگيسوي گره گيرش
• شماره ٢٤٠: دلي گمگشته ئي دارم چه ميپرسي زاحوالش
• شماره ٢٤١: دلي دارم که غير از غنچه بودن نيست بهبودش
• شماره ٢٤٢: دلي را که بخشد گداز آرزويش
• شماره ٢٤٣: دلي که گردش چشم تو بشکند سازش
• شماره ٢٤٤: رنگ گل تعبير دميد از کف پايش
• شماره ٢٤٥: زبان فرسوده نقدي را که شد پابسته سودايش
• شماره ٢٤٦: زبرق بي نيازي خنده ها دارد گلستانش
• شماره ٢٤٧: زبس دامان ناز افشاند زلف عنبرافشانش
• شماره ٢٤٨: رسا زقافله ما که ما و من جرسستش
• شماره ٢٤٩: سخن سنجي که مدح خلق نفريبد بوسواسش
• شماره ٢٥٠: سر تاراج گلشن داشت سرو فتنه بالايش
• شماره ٢٥١: شخص معدومي به پيش وهم خود موجود باش
• شماره ٢٥٢: شکست خاطري دارم مپرس از فکر تدبيرش
• شماره ٢٥٣: شوق آزادي سر از سامان استغنا مکش
• شماره ٢٥٤: صبا اي بيک مشتاقان قدم فهميده نه سويش
• شماره ٢٥٥: صبح از چه خرابات جنون کرد بهارش
• شماره ٢٥٦: طپيد آئينه بسکه در آرزويش
• شماره ٢٥٧: طرب خواهي درين محفل برون آگامي آنسويش
• شماره ٢٥٨: عالم از چشم ترم شد ميفروش
• شماره ٢٥٩: عبارت مختصر تا کي سوال وصل پيغامش
• شماره ٢٦٠: عمرها شد بي نصيب راحتم از چشم خويش
• شماره ٢٦١: عيب همه عالم زتغافل بهنر پوش
• شماره ٢٦٢: فرياد جهان سوخت نفس سعي کمندش
• شماره ٢٦٣: گر نه ئي عين تماشا حيرت سرشار باش
• شماره ٢٦٤: کشت عاشق که دهد داد گياه خشکش
• شماره ٢٦٥: کلاه نيست تعين که ما زسر فگنيمش
• شماره ٢٦٦: که دارد جوهر تحقيق حسرتگاه ناموسش
• شماره ٢٦٧: گزند زندگاني در کفن جسم است تدبيرش
• شماره ٢٦٨: متاع هستي ئي دارم مپرس از بود و نابودش
• شماره ٢٦٩: مرغي که پرافشاند بگلزار خيالش
• شماره ٢٧٠: مکش دردسر شهرت ميفگن بر نگين زورش
• شماره ٢٧١: من و آن فتنه بالائي که عالم زير دستستش
• شماره ٢٧٢: من و پرفشاني حسرتي که گم است مقصد بسملش
• شماره ٢٧٣: من نميگويم زيان کن يا بفکر سود باش
• شماره ٢٧٤: مپرسيد از نگين شاه و اقبال نفس کاهش
• شماره ٢٧٥: نداشت پرواي عرض جوهر صفاي آئينه فرنگش
• شماره ٢٧٦: نميدانم چه گل درپرده دارد زخم شمشيرش
• شماره ٢٧٧: هر گه روم از خويش بسوداي وصالش
• شماره ٢٧٨: هوس وداع بهار خيال امکان باش
• شماره ٢٧٩: از قناعت خاک بايد کرد درانبان حرص
• شماره ٢٨٠: پر کوته است دست بهر سود راز حرص
• شماره ٢٨١: گرفته اشک مرا ديده تا بدان رقص
• شماره ٢٨٢: اي بيخبر مشو زنفس در هواي فيض
• شماره ٢٨٣: خلقي است شمع وار درين قحط جاي فيض
• شماره ٢٨٤: مباد دامن کس گيرم از فسون غرض
• شماره ٢٨٥: مگشا جريده ئي حاجتت بر دوستان زکف غرض
• شماره ٢٨٦: بر جنون نتوان شد از عقل ادب پرور محيط
• شماره ٢٨٧: شده فهم مقصد عالمي زتلاش هرزه قدم غلط
• شماره ٢٨٨: گشتم از بيدست و پائيها بخشک تر محيط
• شماره ٢٨٩: نبود نقطه ئي از علم اين کتاب غلط
• شماره ٢٩٠: دارد از ضبط نفس طبع هوس پرور چه حظ
• شماره ٢٩١: نشکسته ساغر عاريت زحصول آب بقا چه حظ
• شماره ٢٩٢: نميشود کس ازين عبرت انجمن محظوظ
• شماره ٢٩٣: از عدم مشکل نه آسان سير امکان کرد شمع
• شماره ٢٩٤: اثر خجالت مدعا اگر اين الم دمد از طمع
• شماره ٢٩٥: اي هستي تو وضع درنگ و شتاب شمع
• شماره ٢٩٦: باز امشب نفس شعله فشان دارد شمع
• شماره ٢٩٧: بي نم خجلت نميباشد سر و کار طمع
• شماره ٢٩٨: سوختن يک نغمه است از ساز شمع
• شماره ٢٩٩: غبار تفرقه هر جا بود مقابل جمع
• شماره ٣٠٠: نشسته ئي زدل تنگ بر در تصديع
• شماره ٣٠١: ني در پرواز زدني سعي جولان کرد شمع
• شماره ٣٠٢: هر چه در دل گذرد وقف زبان دارد شمع
• شماره ٣٠٣: هر کجا کردم بياد سجده ات ساز رکوع
• شماره ٣٠٤: هوس جنون زده تا کجا همه سو قدم زند از طمع
• شماره ٣٠٥: بذوق گرد رهت ميدوم سراسر باغ
• شماره ٣٠٦: شمع من گرم حيا کرد مگر سوي چراغ
• شماره ٣٠٧: عالم همه داغست و ندارد اثر داغ