کتابخانه فارسی

غزليات - بخش نهم

• شماره ١: دل چيست که بي روي تو از درد طپيدن
• شماره ٢: دلرا بباد داديم آه از نظر گشودن
• شماره ٣: دل روشن چه لازم تيره از عرض هنر کردن
• شماره ٤: دل گر نه داغ عشق فروزد کباب کن
• شماره ٥: دمي زعبرت اگر خم کند حيا گردن
• شماره ٦: دوري مقصد دميد از سرکشيدنهاي من
• شماره ٧: دهر طوفان دارد از طبع جنون پيماي من
• شماره ٨: رساند عمر بجائي دل از وفا کندن
• شماره ٩: رسانده است به آن انجمن زما نرسيدن
• شماره ١٠: رواني نيست محو جلوه را بي آب گرديدن
• شماره ١١: رهت سنگي ندارد اي شرر وجد رهائي کن
• شماره ١٢: زان تغافلگر چرا ناشاد بايد زيستن
• شماره ١٣: زبس محو است نقش آرزوها در کنار من
• شماره ١٤: زپا بوسش بهار حيرت جاويد سامان کن
• شماره ١٥: زپرده آئي اگر از قباي تنگ برون
• شماره ١٦: زخودداري نفس ميزد تب و تاب چراغ من
• شماره ١٧: زره هوس بنتوکي رسم نفسي زخود نرميده من
• شماره ١٨: زسجده بيخبري تا کي انفعال جبين
• شماره ١٩: زشوخي تا قدح ميگيرد آن بيداد مست من
• شماره ٢٠: زهي بشوخي بهار نازت شکسته رنگ غرور امکان
• شماره ٢١: سجده خواريست آب رو پي نان ريختن
• شماره ٢٢: سخت جاني هر کجا آيد بعرض امتحان
• شماره ٢٣: سراغ دل نخواهي از من ديوانه پرسيدن
• شماره ٢٤: سر بزير تيغ و پا بر خار بايد تاختن
• شماره ٢٥: سر طره ئي بهوا فشان ختني زمشک تر آفرين
• شماره ٢٦: سرمايه اظهار بقا هيچکسي کن
• شماره ٢٧: سوخت چون موج گهربال طپيدن هاي من
• شماره ٢٨: سوخته لاله زار من رفته گل از کنار من
• شماره ٢٩: شکست حادثه بر ما نيافت دست کمين
• شماره ٣٠: ندارد موج جز طومار رمز بحر واکردن
• شماره ٣١: شکست رنگ که بود آبيار اين گلشن
• شماره ٣٢: شمع صفت ديدني است عجز جنون زاي من
• شماره ٣٣: صبحست ازين مرحله ياس بدر زن
• شماره ٣٤: صف حرص و هوا در هم شکستي کج گلاهي کن
• شماره ٣٥: صفا گل کرده ئي تا کي غبار رنگي نشکستن
• شماره ٣٦: صفاي دل بچراغ بقا دهد روغن
• شماره ٣٧: صورت اظهار معني نيست محتاج بيان
• شماره ٣٨: ظلمست بتشويش دل اقبال نمودن
• شماره ٣٩: عجز ما جولانگر تدبير نتوان يافتن
• شماره ٤٠: عرق دارد عنان احتياج بي نقاب من
• شماره ٤١: عرقها دارد آنشمع حيا ليک از نظر پنهان
• شماره ٤٢: عمرها در پرده بود اسرار وهم ما و من
• شماره ٤٣: غرور خودنمائي تا کنيم از يکدگر پنهان
• شماره ٤٤: غم تلاش مخور عجز را مقدم کن
• شماره ٤٥: غنيمت گير چون آينه محوشان خود بودن
• شماره ٤٦: فلک چه نقش کشد صرف بند و بست جبين
• شماره ٤٧: فلک نه بست ره صبح لاابالي من
• شماره ٤٨: قد خم گشته را تا ميتواني وقف طاعت کن
• شماره ٤٩: کار آساني مدان تاج کمر برداشتن
• شماره ٥٠: گر باين ساز است دور از وصل جانان زيستن
• شماره ٥١: گر باين واماندگي مطلق عنان خواهم شدن
• شماره ٥٢: گر بخون مشتاقان تيغ او کشد گردن
• شماره ٥٣: گرچه جز ذکرت نميگنجد حديثي در زبان
• شماره ٥٤: گر حنا بر خاکپايت جبهه سا خواهد شدن
• شماره ٥٥: کرد حرف بي نشانم عالمي راتر زبان
• شماره ٥٦: گرد وحشت بسکه بر هم چيده است اجزاي من
• شماره ٥٧: گر زبزم آن بت ساقي لقب آيد بيرون
• شماره ٥٨: گر قناعت را تواني داد سامان نگين
• شماره ٥٩: گر گدا دست طمع دزدد زهم در آستين
• شماره ٦٠: کس چو شمع من نبوده است آشناي سوختن
• شماره ٦١: گشاد چشمي نشد نصيبم بسير نيرنگ اين دبستان
• شماره ٦٢: گل نشو و نما چندان شکست ياس چيد از من
• شماره ٦٣: گلفروش از پرتو شمع من است اين انجمن
• شماره ٦٤: گلي که کس نشد آينه اش مقابل او من
• شماره ٦٥: کي شود و هم تعلق مانع وارستگان
• شماره ٦٦: ما راز بار هستي تا کي غم خميدن
• شماره ٦٧: ما و نگاه شرمگين از تگ و تاز دوختن
• شماره ٦٨: مجو از ناله ام تاب نفس در سينه دزديدن
• شماره ٦٩: محيط جلوه او موج خيز است از سراب من
• شماره ٧٠: منفعل خلق را ناز صنم داشتن
• شماره ٧١: موج خونم هر قدر طوفان نما خواهد شدن
• شماره ٧٢: ميروم هر جا بذوق عافيت اندوختن
• شماره ٧٣: ندارد ساز صحبت ها بساط عافيت چيدن
• شماره ٧٤: نسزد زجوهر فطرتت بجنون شبهه و شک زدن
• شماره ٧٥: نشاند عجزم بر آستاني که محوم از جيب تا بدامن
• شماره ٧٦: نفس عمارت دل دارد و شکستنشست اين
• شماره ٧٧: بيامد کوشش بيحاصل گردون بکار من
• شماره ٧٨: نيست ممکن واژگونيهاي طالع بيش ازين
• شماره ٧٩: وارستگي زحسن دگر ميدهد نشان
• شماره ٨٠: هر چند نيست بي سبب از غم گريستن
• شماره ٨١: همچو بوي گل زبس بي پرده است احوال من
• شماره ٨٢: همنعان آهم آشوب جهان خواهم شدن
• شماره ٨٣: هوسها ميدمد زين باغ جوش گل تماشا کن
• شماره ٨٤: هوئي کشيد کلک قيامت صرير من
• شماره ٨٥: ياد ابروي کجي زد بدل ما ناخن
• شماره ٨٦: از بسکه ضعف طاقت بوسيد روي زانو
• شماره ٨٧: اي پرفشان گرد نفس چندي شرار سنگ شو
• شماره ٨٨: اي بسمل طلب پي خون چکيده رو
• شماره ٨٩: اي بيخبر بدرد دل ما رسيده رو
• شماره ٩٠: اي زعنايت آشکار شخص تو و مثال تو
• شماره ٩١: اي فکر نازکت را شبهت کميني از مو
• شماره ٩٢: باز چو صبح کرده ام تحفه بارگاه تو
• شماره ٩٣: باين موهوميم يارب که کرد آينه دار او
• شماره ٩٤: پر نارساست سعي تحير کمند او
• شماره ٩٥: بسکه رشک قامت او سوخت سر تا پاي سرو
• شماره ٩٦: بسکه ياد قامتت بر باد داد اجزاي سرو
• شماره ٩٧: به پيري هم نيم غافل زعشق آنکمان ابرو
• شماره ٩٨: به پيکرم شکن پوست کوچه داده بهر سو
• شماره ٩٩: تبسم تا چه گل ريزد زلعل ميفروش او
• شماره ١٠٠: چو سرشک بي سر و پائيم قدمي نزد بهواي تو
• شماره ١٠١: دل آب گشت و نيست اميد نگاه ازو
• شماره ١٠٢: دل بسمليست کز طپش بي نشان او
• شماره ١٠٣: دل هم نبرد ره بدر کبرياي تو
• شماره ١٠٤: دل هوش باخته جمع شد زفسون موسي و طور تو
• شماره ١٠٥: رفتي زدل نشست بخون در قفاي تو
• شماره ١٠٦: زين بزم شکل ساز نگر يا نوا شنو
• شماره ١٠٧: سر نقش پا به بلندئي برسد زشکوه خرام او
• شماره ١٠٨: طبعي که شد طرب اثر نوشخند او
• شماره ١٠٩: گاه روي بر خاکم گاه جبه بر زانو
• شماره ١١٠: کجائي اي جنون ويرانه ات کو
• شماره ١١١: گر از موج گهر نشنيده ئي رمز خروش او
• شماره ١١٢: کو عبرت آگهي که بتحقيق راه او
• شماره ١١٣: لباس کعبه پوشيد از خط مشکين عذار او
• شماره ١١٤: ما غربت آشيانيم اي بلبلان وطن کو
• شماره ١١٥: من سنگدل چه اثر برم زحضور ذکر دوام او
• شماره ١١٦: منفعلم بر که برم حاجت خويش از بر تو
• شماره ١١٧: مه نو مينمايد امشبم از آسمان ابرو
• شماره ١١٨: نامنفعلي گريه کن و چون مژه تر شو
• شماره ١١٩: نقاش تا کشد اثر ناتوان او
• شماره ١٢٠: نميگويم بعشرتگاه مجنون جهد پيما رو
• شماره ١٢١: نميگويم قيامت جوش زن يا شور طوفان شو
• شماره ١٢٢: هر چند دورم از چمن جلوه گاه او
• شماره ١٢٣: همچون نفس به آينه دل رسيده رو
• شماره ١٢٤: امروز کيست مست تماشاي آينه
• شماره ١٢٥: اي باوج قدس فرش آستان انداخته
• شماره ١٢٦: اي تماشايت چمن پرور بچشم آينه
• شماره ١٢٧: بتو نقش صحبت ما چقدر بجا نشسته
• شماره ١٢٨: بدست تيغ تو تا خون من حنا بسته
• شماره ١٢٩: برارد گرم آتش دل زبانه
• شماره ١٣٠: برشته ات اثر وهم مدعاست گره
• شماره ١٣١: بر شعله تا چند نازيدن کاه
• شماره ١٣٢: پرتوت هر جا بپردازد کنار آينه
• شماره ١٣٣: پري ميفشان اي تعلق بهانه
• شماره ١٣٤: بسکه ميجوشد ازين درياي حسرت حب جاه
• شماره ١٣٥: بسکه ما را بر آن لقاست نگاه
• شماره ١٣٦: بغبار اين بيابان نه نشان پا نشسته
• شماره ١٣٧: بوي وصلي هست در رنگ بهار آينه
• شماره ١٣٨: تا بشوخي نشکد زمزمه ساز نگاه
• شماره ١٣٩: تار پيراهن حياست نگاه
• شماره ١٤٠: چيست گردون کاينقدر در خلق غوغا ريخته
• شماره ١٤١: حيرت حسن که زد نشتر بچشم آينه
• شماره ١٤٢: خلقيست محو خود بتماشاي آئينه
• شماره ١٤٣: داد عجز ما ندهد سعي هيچ مشغله
• شماره ١٤٤: در شکنج عزت اند ارباب جاه
• شماره ١٤٥: در محيطي کز فلک طرح حباب انداخته
• شماره ١٤٦: زد عرق پيمانه حسني ساغر اندر آينه
• شماره ١٤٧: زينچمن در کف ندارد غنچه دل جز گره
• شماره ١٤٨: عالم و اين تردماغيهاي جاه
• شماره ١٤٩: غبار خط زلعل او برنگي سر بر آورده
• شماره ١٥٠: غبارم برنميخيزد ازين صحراي خوابيده
• شماره ١٥١: گر نفس چيند باين فرصت بساط دستگاه
• شماره ١٥٢: گر دهد رنگ تماشاي تو پرواز نگاه
• شماره ١٥٣: نديدم در غبار ودود اين صحراي خوابيده
• شماره ١٥٤: ننگ دنيا برندارد همت معني نگاه
• شماره ١٥٥: نه پنداري همين روز و شب از هم سر برآورده
• شماره ١٥٦: نيست خاموشي بکار شمع محفل جز گره
• شماره ١٥٧: نيست محروم تماشا جوهر اندر آينه
• شماره ١٥٨: وهم شهرت بهانه ايم همه
• شماره ١٥٩: آسوده است شوق زدل پيش نگذري
• شماره ١٦٠: آفت ايجاد است طبع از دستگاه خودسري
• شماره ١٦١: آه که با دلم نه بست عهد وفاق الفتي
• شماره ١٦٢: ازين نه منظر نيرنگ تا برتر زنم جوشي
• شماره ١٦٣: افتاده ام براهت چون اشک بيرواني
• شماره ١٦٤: افسانه وفائي اگر گوش کرده ئي
• شماره ١٦٥: اگر با پاي سروي سعي آهم رهبري کردي
• شماره ١٦٦: اگر جاني و گر جسمي سراب مطلب مائي
• شماره ١٦٧: اگر سير زمين داري و گر افلاک مي بيني
• شماره ١٦٨: الهي سخت بي برگم بساز طاعت اندوزي
• شماره ١٦٩: اي امل آورده فطرت را چه رسوا کرده ئي
• شماره ١٧٠: اي آنکه رمز اخفا با صد ترانه گفتي
• شماره ١٧١: اي بيخبر بکوش که مرد خدا شوي
• شماره ١٧٢: اي جگر خون کن پوشيده و پيدا چه بلائي
• شماره ١٧٣: اي سعي نگون زين دشت در سرچه هوا داري
• شماره ١٧٤: اي شيخ به تدبير امل بيهده حرفي
• شماره ١٧٥: اي گشاد و بست مژگانت معماي پري
• شماره ١٧٦: اي که در دير و حرم مست کرم مي آئي
• شماره ١٧٧: اي لعبت تحير نور چه آفتابي
• شماره ١٧٨: اين چه طاوسي ناز است که اندوخته ئي
• شماره ١٧٩: اي نفس مايه درين عرصه چه پرداخته ئي
• شماره ١٨٠: اي نم اشک هوس مايل مژگان نشوي
• شماره ١٨١: اي هوش سخت داغيست ياد بهار طفلي
• شماره ١٨٢: باز آمد در چمن ياد از صفير بلبلي
• شماره ١٨٣: بازم بجنون زد هوس طرح زميني
• شماره ١٨٤: باين تمکين خرامت فتنه در خوابست پنداري
• شماره ١٨٥: بجلوه تو نگه راز حيرت اظهاري
• شماره ١٨٦: بخاک نااميدي نيست چون من خفته در خوني
• شماره ١٨٧: بدل دارم چو شمع از شعله هاي آه ساماني
• شماره ١٨٨: بذوق عافيت اي ناله تا کي در جگر پيچي
• شماره ١٨٩: بر اوج بي نيازي اگر وارسيده ئي
• شماره ١٩٠: بر خود مشکن تا همه تن رنگ نگردي
• شماره ١٩١: برداشتن دل ز جهان کر دگراني
• شماره ١٩٢: برون تاز است حسن بي مثال از گرد پيدائي
• شماره ١٩٣: بر هر گلي دميده است افسون آرزوئي
• شماره ١٩٤: بس که بي روي تو خجلت کرد خرمن زندگي
• شماره ١٩٥: بس که گرديد آبيار ما ز پا افتادگي
• شماره ١٩٦: بطبع مقبلان يا رب کدورت را مده راهي
• شماره ١٩٧: بعجز کوش ز نشو نما چه ميجوئي
• شماره ١٩٨: بعزم بسملم تيغ که دارد ميل عرياني
• شماره ١٩٩: بغبار عالم جستجو ز چه ياس خسته نشسته ئي
• شماره ٢٠٠: بگرد سرمه خفتن تا کي از بيداد خاموشي
• شماره ٢٠١: بگلزاري که آن شوخ چمن پيکر کند بازي
• شماره ٢٠٢: بسا و من غلو دارد دني تا فطرت عالي
• شماره ٢٠٣: بمکتب هوس از کيف و کم چه فهميدي
• شماره ٢٠٤: به ناقوسي دل امشب از جنون خورده است پهلوئي
• شماره ٢٠٥: پوچست قماش تو باظهار تلافي
• شماره ٢٠٦: زين ما و من انديشه تحقيق که دارد
• شماره ٢٠٧: بوحشت برنمي آيم زفکر چشم جادوئي
• شماره ٢٠٨: بوحشت نگاهي چه خو کرده ئي
• شماره ٢٠٩: بوضع غربتم منظور بيتابيست آرامي
• شماره ٢١٠: بهار آندل که خون گردد بسوداي گل روئي
• شماره ٢١١: بهار است اي ادب مگذار از شوق تماشائي
• شماره ٢١٢: به شهرت زد اقبال خلق از تباهي
• شماره ٢١٣: به نمو سري ندارد گل باغ کبريائي
• شماره ٢١٤: بهستي از گداز انفعالم نيست تسکيني
• شماره ٢١٥: بياس هم نپسنديد ننگ بيکاري
• شماره ٢١٦: به يمن سبقت جهد از هزار قافله گيري
• شماره ٢١٧: بيتو دل در سينه ام دارد جنون افسانه ئي
• شماره ٢١٨: بيخبر از خود مگذر جانب دل هم نظري
• شماره ٢١٩: پير و تسليم باش آخر بجائي ميرسي
• شماره ٢٢٠: تا چند کشد دل الم بيهده کوشي
• شماره ٢٢١: تا چند ناز غاره و رنج حنا کشي
• شماره ٢٢٢: تا کجا آنجلوه در دلها کشد ميدان سري
• شماره ٢٢٣: تا محرم طبيعت بلبل نميشوي
• شماره ٢٢٤: تبسم از لبت چون موج در گوهر کند بازي
• شماره ٢٢٥: تبسم قابل چاکي نشد ناموس عرياني
• شماره ٢٢٦: تمثال خياليم چه زشتي چه نکوئي
• شماره ٢٢٧: تنش را پيرهن چون گل دميد افسون عرياني
• شماره ٢٢٨: تو با اين پنجه نازک چه لازم رنگها بندي
• شماره ٢٢٩: جز عافيتم نيست بسوداي تو ننگي
• شماره ٢٣٠: چند پيچد بر من بيدست و پا افتادگي
• شماره ٢٣١: چو بوي گل زچه افسردگي مقيد رنگي
• شماره ٢٣٢: چو چيني شدم محو نازک ادائي
• شماره ٢٣٣: چو قارون ته خاک اگر رفته باشي
• شماره ٢٣٤: چو محو عشق شدي رهنما چه ميجوئي
• شماره ٢٣٥: چو من بدامگه عبرت اوفتاده کمي
• شماره ٢٣٦: چون صبح دارم از چمني رنگ جسته ئي
• شماره ٢٣٧: جهان کورانه دارد سعي نخچيري بتاريکي
• شماره ٢٣٨: جهد کن تا نروي بر اثر نيک و بدي
• شماره ٢٣٩: چه دارم در نفس جز شور عمر رفته از يادي
• شماره ٢٤٠: چه دولت است نشاط تجدد اندوزي
• شماره ٢٤١: چه شد آستان حضور دل که تو رنج دير و حرم کشي
• شماره ٢٤٢: چه غافلي که زمن نام دوست ميپرسي
• شماره ٢٤٣: چه لازم است درين عرصه عجز کيش برائي
• شماره ٢٤٤: چه معني بياني چه لفظ آشنائي
• شماره ٢٤٥: چه ميشد گر نميزد اينقدر رنج نفس هستي
• شماره ٢٤٦: حبابت ساغر و با بحر طوفان پيش مي آئي
• شماره ٢٤٧: حيرت قفسم کو اثر عجز و رسائي
• شماره ٢٤٨: خشم را آينه پرداز ترحم کرده ئي
• شماره ٢٤٩: خطابم ميکند امشب چمن دربار پيغامي
• شماره ٢٥٠: خطا پر است مباش اي براستي عاري
• شماره ٢٥١: خوش آن ساعت که چون تمثال از آينه فردي
• شماره ٢٥٢: خوشست از دور نذر محفل هم صحبتان بوسي
• شماره ٢٥٣: خيالت هر کجا تمهيد راحت پروري کردي
• شماره ٢٥٤: خيالش برنمي تابد شعور اي بيخودي جوشي
• شماره ٢٥٥: دارد بمن دلشده امشب سر جنگي
• شماره ٢٥٦: در آن محفل که الفت قابل زانوست پيشاني
• شماره ٢٥٧: در پرده هر رنگ کمين کرده شکستي
• شماره ٢٥٨: در دل زد خيال پرتو مهرت سحرگاهي
• شماره ٢٥٩: در دلي اما بقصد اشکم افسون ميکني
• شماره ٢٦٠: در زندگي نگشتيم منظور آشنائي
• شماره ٢٦١: در گرفته است زمين تا بفلک بي سروپائي
• شماره ٢٦٢: درين محفل که پيدا نيست رنگ حسن مقصودي
• شماره ٢٦٣: درين حديقه نه ئي قدردان حيراني
• شماره ٢٦٤: درين مکتب که با آن طفل بازيگر کند بازي
• شماره ٢٦٥: درين ويرانه بي سعي قناعت وانشد جائي
• شماره ٢٦٦: دلت فسرد جنون کز آشيانه برائي
• شماره ٢٦٧: دلدار قدح بر کف ما مرده زمخموري
• شماره ٢٦٨: دمي که عجز شود دستگاه بيکاري
• شماره ٢٦٩: دور از بساط وصل تو مائيم و ديده ئي
• شماره ٢٧٠: دوستان اين خاکدان چون من ندارد ديگري
• شماره ٢٧١: ديده ئي داريم محو انتظار مقدمي
• شماره ٢٧٢: رفتي چو مي از ساغر و ديگر ننشستي
• شماره ٢٧٣: رمي بيتابي ئي تغيير رنگي گردش حالي
• شماره ٢٧٤: زاستغنا نگشتي مايل فرياد قرباني
• شماره ٢٧٥: زبسکه کرد تصور نگاه مژگاني
• شماره ٢٧٦: زير پيراهن برون آبي شکوهي نيست عرياني
• شماره ٢٧٧: زچه ناز بال دعوي بفلک گشاده باشي
• شماره ٢٧٨: زخويش رفته اتم اما نرفته ام جائي
• شماره ٢٧٩: زدستگاه مبر زحمت گرانجاني
• شماره ٢٨٠: زعرياني جنون ما نشد مغرور ساماني
• شماره ٢٨١: زغرور شمع و رعونتش همه جاست آفت روشني
• شماره ٢٨٢: زنيرنگ خيال طفل شوخ شعله در چنگي
• شماره ٢٨٣: زين گلستان نيستم محتاج دامن چيدني
• شماره ٢٨٤: سبک ساريست هر گه در نظرها بيدرنگ آئي
• شماره ٢٨٥: سجده بنيادي بساز اي جبهه با افتادگي
• شماره ٢٨٦: سرشکم صد سحر خنديد و پيدا نيست تأثيري
• شماره ٢٨٧: شب چشم نيم مستش واشد زخواب نيمي
• شماره ٢٨٨: شده عمرها که نشانده ام بکمين اشک چکيده ئي
• شماره ٢٨٩: شرر کاغذي آرايش دکان نکني
• شماره ٢٩٠: شور گم گشتيم ز دبدر رسوائي
• شماره ٢٩١: شهيدان وفا را درس ديداريست پنهاني
• شماره ٢٩٢: صد رنگ نقش بستيم در ياد گل جبيني
• شماره ٢٩٣: عبث اي دشمن تحقيق دل از وسوسه خستي
• شماره ٢٩٤: عبث چون چشم قرباني و بال مرد و زن بردي
• شماره ٢٩٥: عالمي بر باد رفت از سعي بي پا و سري
• شماره ٢٩٦: عرق ريز خجالت ميگدازد سعي بيتابي
• شماره ٢٩٧: عمر سبک عنان کجاست از نظرم تو ميروي
• شماره ٢٩٨: عمر گذشت و همچنان داغ وفاست زندگي
• شماره ٢٩٩: عمريست همچون مژگان از درد ناتواني
• شماره ٣٠٠: عنانم گر نگيرد خاطر آينه سيمائي
• شماره ٣٠١: غبارم ميکشد محمل بدوش ناله دردي
• شماره ٣٠٢: غبار هوش طومان دارد اي مستي جنون تازي
• شماره ٣٠٣: فريبم ميدهد آسودگي اي شوق تدبيري
• شماره ٣٠٤: قدح از شوق لعلت چشم بيخوابست پنداري
• شماره ٣٠٥: قدح پيماي زخمم در هواي آب پيکاني
• شماره ٣٠٦: گاه گل گاه چمن گاه هوا ميگردي
• شماره ٣٠٧: کجا خلوت و انجمن ديده ئي
• شماره ٣٠٨: کرد شبنم را بخورشيد آشنا افتادگي
• شماره ٣٠٩: گر از گوهر کمرسازي و گر دستاري زرپيچي
• شماره ٣١٠: گر بگردن ميکشي گردن و گر در سجده ئي
• شماره ٣١١: گر درين قحط سرايت نکند نان مددي
• شماره ٣١٢: گرفتم شوخيت با شور صد محشر کند بازي
• شماره ٣١٣: گر نيست در اين ميکده ها دور تمامي
• شماره ٣١٤: گر همه رفتي چو ماه از چرخ برتر سجده ئي
• شماره ٣١٥: گر يکمژه چون چشم فراهم شده باشي
• شماره ٣١٦: گه برو ميدوي گاه بسر مي آئي
• شماره ٣١٧: که کشيد دامن فطرتت که بسير ما و من آمدي
• شماره ٣١٨: کيستم من نفس سوخته ئي منجمدي
• شماره ٣١٩: کيسه پرداز خيال شادي و غم رفته ئي
• شماره ٣٢٠: کيم من شخص نوميدي سرشتي عبرت ايجادي
• شماره ٣٢١: ما رانه غروريست نه فري نه کلاهي
• شماره ٣٢٢: مائيم و دلي سر ورق بي سروپائي
• شماره ٣٢٣: مائيم و گرد هستي حرمان دميده ئي
• شماره ٣٢٤: مباش سايه صفت مرده تن آساني
• شماره ٣٢٥: محو بودم هر چه ديدم دوش دانستم توئي
• شماره ٣٢٦: مزد تلاشم برهت ديده ندارد گهري
• شماره ٣٢٧: مژه واري زخواب ناز جستي
• شماره ٣٢٨: مژه بهم نزني آينه بزنگ نگيري
• شماره ٣٢٩: معراج ماست پستي اقبال ما زبوني
• شماره ٣٣٠: مشکل از هرزه دوي جز به تب و تاب رسي
• شماره ٣٣١: مکش رنج تأمل گر زيان خواهي و گر سودي
• شماره ٣٣٢: من و ديوانه خو طفلي که هر جا سر کند بازي
• شماره ٣٣٣: مي جام قناعت اگر بچشمي المي زجنون هوس نکشي
• شماره ٣٣٤: نبري گمان که يعني بخدا رسيده باشي
• شماره ٣٣٥: ندارد ساز اين محفل مخالف پرده آهنگي
• شماره ٣٣٦: نشد آينه کيفيت ما ظاهر آرائي
• شماره ٣٣٧: نشد حجاب خيالم غبار جسماني
• شماره ٣٣٨: که دم زند زمن و ما دمي که ما تو نباشي
• شماره ٣٣٩: نفس در طلب سوختي دل نديدي
• شماره ٣٤٠: نقش ما شد و بال يک تائي
• شماره ٣٤١: نگه از مستي چشم تو با ساغر کند بازي
• شماره ٣٤٢: نميباشد چو من در کسوت تجريد عرياني
• شماره ٣٤٣: نميباشد دل مايوس بي کيفيت نازي
• شماره ٣٤٤: نميدانم زگلزارش چه گل چيده است حيراني
• شماره ٣٤٥: نميگنجم بعالم بسکه از خود گشته ام فاني
• شماره ٣٤٦: نه با صحرا سري دارم نه با گلزار سودائي
• شماره ٣٤٧: نه نفس تربيتم کرد و نه دامان مددي
• شماره ٣٤٨: نياز جلوه دارم حيرت آينه پروردي
• شماره ٣٤٩: کيم من از نصيب عالم اظهار مايوسي
• شماره ٣٥٠: ياد باد آن کز تبسم فيض عامي داشتي
• شماره ٣٥١: يک تار مو گر از سر دنيا گذشته ئي