کتابخانه فارسی
گلستان سعدي
باب دوم - در اخلاق درويشان
حکايت (٢٥)
يکي را از مشايخ شام پرسيدند: که حقيقت تصوف چيست؟ گفت: از اين پيش طايفه اي بودند در جهان پراکنده بصورت و بمعني جمع اکنون قومي هستند به صورت جمع و بمعني پراکنده
چو هر ساعت از تو بجائي رود دل
بتنهائي اندر صفائي نبيني
ورت مال و جاهست و زرع و تجارت
چو دل با خدايست خلوت نشيني