مالداري را شيندم که به بخل چنان معروف بود که حاتم طائي در کرم ظاهر حالش بنعمت دنيا آراسته و خست نفس جبلي در وي همچنان متمکن؛
تا بجائي که ناني بجاني از دست ندادي و گربه بوهريره را بلقمه اي ننواختي و سگ اصحاب کهف را استخواني نينداختي. في الجمله خانه او را کس نديدي در گشاده و سفره او را سرگشاده