کتابخانه فارسی

غزليات از رساله جلاليه

• شماره ١: کسي هم بوده کز شوخي بزور يک نظر کردن
• شماره ٢: چون جلوه گر گردد بلا از قامت فتان تو
• شماره ٣: دگر از بهر من زد دار عبرت سرو بالائي
• شماره ٤: روي ناشسته چو ماهش نگريد
• شماره ٥: در حلقه بتان است سر حلقه آن پري رو
• شماره ٦: الهي تا ز حسن و عشق در عالم نشان باشد
• شماره ٧: نخست آنکس که شد در بند انکار تو من بودم
• شماره ٨: شده خلقت چو گريبان کش دلهاي همه
• شماره ٩: حسن تو چند زينت هر انجمن بود
• شماره ١٠: چو دلگشاي رقيبان شوي به لطف نهاني
• شماره ١١: چون نيست دلت با من از وصل تو هجران به
• شماره ١٢: چون پيش يار قيد و رهائي برابر است
• شماره ١٣: آن که چشمت را ز خواب ناز بيداري نداد
• شماره ١٤: مهربان ياري هواي دلستانم مي کند
• شماره ١٥: عشقت ز هم برآورد ياران مهربان را
• شماره ١٦: به عزت نامزد شد هرکه نامد مدتي سويت
• شماره ١٧: بترس از آن که درآرد سر از دهان من آتش
• شماره ١٨: من نه آن صيدم که بودم پاسدار اکنون مرا
• شماره ١٩: نمي گفتم که خواهد دوخت غيرت چشمم از رويت
• شماره ٢٠: به خوبي ذره اي بودي چه در کوي تو جا کردم
• شماره ٢١: شعله حسن تو بالاتر ازين مي بايد
• شماره ٢٢: به بازي آفتاب را چه گفتم ماه رنجيدي
• شماره ٢٣: آزرده ام به شکوه دل دلستان خود
• شماره ٢٤: اي فلک خوش کن به مرگ من دل يار مرا
• شماره ٢٥: ما به يارانيم مشغول و رقيب ما به يار
• شماره ٢٦: سخن طي مي کنم ناگاه در خواب
• شماره ٢٧: بخت چون بر نقد دولت سکه اقبال زد
• شماره ٢٨: قياس خوبي آن مه ازين کن کز جفاي او
• شماره ٢٩: بود دي در چمن اي قبله حاجتمندان
• شماره ٣٠: باز جائي رفته ام کز روي يارم شرمسار
• شماره ٣١: هر کجا حيرانم اندر چشم گريانم توئي
• شماره ٣٢: چراغ خود دگر در بزم او بي نور مي بينم
• شماره ٣٣: در عين وصل جز من راضي به مرگ خود کيست
• شماره ٣٤: براي خاطر غيرم به صد جفا کشتي
• شماره ٣٥: منم شکسته نهال رياض عشق و گلي
• شماره ٣٦: دانسته باش اي دل کزان نامهربانت مي برم
• شماره ٣٧: دل مي شود هر روز خون تا او ز دل بيرون شود
• شماره ٣٨: منم کز دل وداع کشور امن و امان کردم
• شماره ٣٩: دو روزي شد که با هجران جانان صحبتي دارم
• شماره ٤٠: هان اي دل هجران گزين در جلوه است آن مه دگر
• شماره ٤١: گرچه ديدم بر عذار عصمتت خال گناه
• شماره ٤٢: دارم از دست تو بر سر افسر بي غيرتي
• شماره ٤٣: گشت ديگر پاي تمکينم سبک در راه او
• شماره ٤٤: چون من کجاست بوالعجبي در بسيط خاک
• شماره ٤٥: اين منم کز عصمت دل در دلت جا کرده ام
• شماره ٤٦: اگر خواهي دعاي من کني بر مدعاي من
• شماره ٤٧: چند چشمت بسته بيند چشم سرگردان من
• شماره ٤٨: بيرون شدم از بزمت اي شمع صراحي گردنان
• شماره ٤٩: دلم که بي تو لگدکوب محنت و الم است
• شماره ٥٠: هرگز از زلف کجت بي پيچ و تابي نيستم
• شماره ٥١: يارب چه مهر خوبان حسن از جهان برافتد
• شماره ٥٢: وصل چون شد عام از هجران بود ناخوشترک
• قطعه
• شماره ٥٤: من و ديدن رقيبان هوسناک تو را
• شماره ٥٥: گداي شهر را دانسته خلقي پادشاه من
• شماره ٥٦: به دعوي آمده ترکي که صيد خود کندم
• شماره ٥٧: بهر تسخير دلم پادشهي تازه رسيد
• شماره ٥٨: به مهر غير در اخلاص من خلل کردي
• شماره ٥٩: دلم آزاد از دامش نمي گردد چه دامست اين
• شماره ٦٠
• شماره ٦١: يزک سپاه هجران که نمود پيشدستي
• شماره ٦٢: داردم در زير تيغ امروز جلاد فراق
• شماره ٦٣: ساربانا پرشتابان بار ازين منزل مبند
• شماره ٦٤: مهي برفت ازين شهر و شور شهر دگر شد
• شماره ٦٥: شدم از گريه نابينا چراغ ديده من کو
• شماره ٦٦: آن که شد تا حشر لازم صبر در هجران او