فال حافظ از دیرباز در مرکز توجه ایرانیان و جهانیان قرار گرفته است. این کار به اندازه‌ای جذاب و تأمل‌برانگیز است که برخی از پادشاهان، نامداران و بزرگان اندیشه و ادب نیز در زمانی که بر سر دوراهی می‌ماندند به دیوان حافظ تفأل می‌زدند. در این میان نام افرادی دیده می‌شود که علاقه چندانی به حافظ و شعرهایش نداشتند. تیمور لنگ یکی از این افراد است؛

بنابر این گزارش، تیمور گورکانی معروف به تیمور لنگ نخستین پادشاه گورکانی بوده است. وی دودمان گورکانی را پایه‌گذاری کرد.

تیمور لنگ در طول عمر خود خوارزم، خراسان، گرگان، مازندران، سیستان، هرات، آل کرت، فارس، بخشی از عراق، لرستان و آذربایجان را تصرف کرد. وی همچنین پس از انقراض مظفریان متوجه آسیای کوچک شد و هند را نیز تصرف کرد.

به گواه تاریخ، تیمور لنگ حافظ را چندان گرامی نمی‌داشت. هنگامی که وی بر شیراز چیرگی یافت و به آرامگاه حافظ رسید، می‌خواست به شیوه‌ای ناپسند با آن رفتار کند، اما بیتی از غزل‌های حافظ او را از این کار بازداشت؛ بنابر این می‌توان گفت که فال حافظ به نوعی از آرامگاه شاعرش محافظت کرده است. البته در روایت دیگری چنین آمده است که تیمور لنگ پس از قتل عام مردم اصفهان به سمت شیراز حرکت کرد و اهالی شهر دروازه‌ها را گشودند. وی پس از اسیر کردن آل مظفر، حافظ را خواست و به او گفت: من قسمت بزرگی از جهان را به ضرب شمشیر گشودم و هزاران شهر را ویران کردم تا پایتخت‌های خود را آباد و زیبا کنم و تو آن را که سمرقند باشد به خال هندویی می‌بخشی. خواجه در لحظه جواب داد:‌ ای سلطان این بخشش‌های بی‌جا بود که مرا به این روزگار فلاکت بار انداخت. تیمور لنگ از این جواب خوشش آمد و انعامی به حافظ داد.