کتابخانه فارسی

باب اول در عدل و تدبير و راي

• سر آغاز
• حکايت در تدبير و تأخير در سياست
• گفتار اندر بخشايش بر ضعيفان
• در معني شفقت بر حال رعيت
• حکايت در شناختن دوست و دشمن را
• گفتار اندر نظر در حق رعيت مظلوم
• هم در اين معني
• حکايت در معني شفقت
• حکايت اتابک تکله
• حکايت ملک روم با دانشمند
• حکايت مرزبان ستمگار با زاهد
• گفتار اندر نگه داشتن خاطر درويشان
• حکايت در معني رحمت با ناتوانان در حال توانايي
• حکايت
• اندر معني عدل و ظلم و ثمره آن
• حکايت برادران ظالم و عادل و عاقبت ايشان
• صفت جمعيت اوقات درويشان راضي
• حکايت عابد و استخوان پوسيده
• گفتار اندر نکوکاري و بد کاري و عاقبت آنها
• حکايت شحنه مردم آزار
• حکايت حجاج يوسف
• در نواخت رعيت و رحمت بر افتادگان
• حکايت در اين معني
• گفتار اندر بي وفائي دنيا
• در تغير روزگار و انتقال مملکت
• حکايت قزل ارسلان با دانشمند
• حکايت
• حکايت پادشاه غور با روستايي
• حکايت مأمون با کنيزک
• حکايت درويش صادق و پادشاه بيدادگر
• حکايت زورآزماي تنگدست
• حکايت در معني خاموشي از نصيحت کسي که پند نپذيرد
• گفتار اندر راي و تدبير ملک و لشکر کشي
• گفتار اندر نواخت لشکريان در حالت امن
• گفتار اندر تقويت مردان کار آزموده
• گفتار اندر دلداري هنرمندان
• گفتار اندر حذر کردن از دشمنان
• گفتار اندر دفع دشمن به راي و تدبير
• گفتار اندر ملاطفت با دشمن از روي عاقبت انديشي
• گفتار اندر حذر از دشمني که در طاعت آيد
• گفتار اندر پوشيدن راز خويش