کتابخانه فارسی

غزلها

• شماره ١: مباد دل ز هواي تو يک زمان خالي
• شماره ٢: ايا بدور تو از مثل تو جهان خالي
• شماره ٣: اي پسته دهانت شيرين و انگبين لب
• شماره ٤: مرغ دلم صيد کرد غمزه چون تير او
• شماره ٥: لب گل در تبسم آمد باز
• شماره ٦: عاشقان روي يار از وصل و هجران فارغند
• شماره ٧: ايا سلطان عشق تو نشسته بر سرير دل
• شماره ٨: هرکه در عشق نميرد ببقايي نرسد
• شماره ٩: نگار من که بلب جان دهد جهاني را
• شماره ١٠: اي چو انجم جيش حسنت بي عدد
• شماره ١١: اي غم عشق تو برده ز دل ما تنگي
• شماره ١٢: اي لبت را خواص جان دادن
• شماره ١٣: مرا باز اتفاق افتاد عشق سرو بالايي
• شماره ١٤: اي زمان همچون مکان گشته حجاب روي تو
• شماره ١٥: اندر ره تو دل چه بود جان چه قدر دارد
• شماره ١٦: از جمال تو مگر نيست خبر سلطانرا
• شماره ١٧: اي باغ نيکويي گل روي ترا چمن
• شماره ١٨: اگر خورشيد و مه نبود برين گردون مينايي
• شماره ١٩: زهي خورشيد را داده رخ تو حسن و زيبايي
• شماره ٢٠: دلارامي که حيرانم من از حسن جهانگيرش
• شماره ٢١: زهي جهان شده روشن بآفتاب جمالت
• شماره ٢٢: آن کو بدر تو سر نهاده است
• شماره ٢٣: چو برقع ز رخ برگشايي بميرم
• شماره ٢٤: عشق از هستي کس عين و اثر نگذارد
• شماره ٢٥: سوي صحرا شو دمي اي دوست با ما در بهار
• شماره ٢٦: اگر خورشيد و مه نبود سعادت با درويش را
• شماره ٢٧: اختر از خدمت قمر دور است
• شماره ٢٨: دلبر ما کهربا بر دست بست
• شماره ٢٩: حسن تو بر ماه لشکر مي کشد
• شماره ٣٠: اگرچه راه بسي بود تا من از آتش
• شماره ٣١: درين سخن صفت حسن يار چون گنجد
• شماره ٣٢: گر نور حسن نبود رو کي چو ماه باشد
• شماره ٣٣: شکري بجان خريدم زلب شکرفروشت
• شماره ٣٤: ز کويي کآنچنان ماهي برآيد
• شماره ٣٥: دل کنون زنده بجان نيست که جانان اينجاست
• شماره ٣٦: در رخت مي نگرم جلوه گه جان اينجاست
• شماره ٣٧: چو روي تو از حسن رنگين شده
• شماره ٣٨: طوطي روح که دامش قفس ناسوتست
• شماره ٣٩: روي از خلق بگردان که بحق راه اينست
• شماره ٤٠: اي (که) تو جان جهاني و جهان جاني
• شماره ٤١: اي سازگار با همه با من نساختي
• شماره ٤٢: اي دوست بي تو ما را اندر جهان چه خوشي
• شماره ٤٣: گر دست دوست وار در آري بگردنم
• شماره ٤٤: نگارا با رخ خوبت نه من تنها هوس دارم
• شماره ٤٥: اي ز رويت پرتوي مرآفرينش را تمام
• شماره ٤٦: زنده دل نبود کسي کو ذوق درويشان نداشت
• شماره ٤٧: الا اي شمع دل را روشنايي
• شماره ٤٨: مرا که روي (تو) بايد بگلستان چه کنم
• شماره ٤٩: فتنه خفته ز چشم مست تو بيدار شد
• شماره ٥٠: ايا بحسن چو شيرين بملک چون پرويز
• شماره ٥١: اي دريغا کز وصال يار ما را رنگ نيست
• شماره ٥٢: هرکرا داد سعادت بلقاي تو نويد
• شماره ٥٣: سعادت دل دهد آنرا که چون تو دلستان باشد
• شماره ٥٤: مست عشقت بخود نيايد باز
• شماره ٥٥: ايا چو فصل بهار از رخت جهانرا زين
• شماره ٥٦: الا اي بچهره گلستان من
• شماره ٥٧: اي عشق تو داده روح را مي
• شماره ٥٨: اين حسن و آن لطافت در حور عين نباشد
• شماره ٥٩: اي نرگس تو مست و لب تو شراب رنگ
• شماره ٦٠: تا چه معنيست در آن روي جهان آرايش
• شماره ٦١: اي خجل از روي خوبت آفتاب
• شماره ٦٢: آخر اي سرو قد سيب زنخدان تا چند
• شماره ٦٣: تو مي روي و مرا نقش تست در ديده
• شماره ٦٤: دوست سلطان و دل ولايت اوست
• شماره ٦٥: منم امروز دور از مشرب خويش
• شماره ٦٦: رفتي و نام تو ز زبانم نمي رود
• شماره ٦٧: اگر بخت و اقبال ياري کند
• شماره ٦٨: طوطي خجل فرو ماند از بلبل زبانت
• شماره ٦٩: کسي کو همچو تو جانان ندارد
• شماره ٧٠: در تن زنده يکي مرده بود زنداني
• شماره ٧١: در سمن با آن طراوت حسن اين رخسار نيست
• شماره ٧٢: اي آنکه حسن صورت تو نيست در کسي
• شماره ٧٣: اي در لب لعل تو شکر تعبيه کرده
• شماره ٧٤: اي گلستان حسن ترا بنده عندليب
• شماره ٧٥: هرکس از عشق مي زند نفسي
• شماره ٧٦: اي در سخن دهانت تنگ شکر گشاده
• شماره ٧٧: دل شد ز دست و دست بدلبر نمي رسد
• شماره ٧٨: گرچه از بهر کسي جان نتوان داد ز دست
• شماره ٧٩: بخت و اقبال خوهي خدمت درويشان کن
• شماره ٨٠: دلستانا از جهان رسم وفا برداشتي
• شماره ٨١: اگر چه حد من نبود حديث عشق تو گفتن
• شماره ٨٢: چو عاشقان تو عيش شبانه مي کردند
• شماره ٨٣: من تحفه از دل مي کنم نزديک جانان مي برم
• شماره ٨٤: چو روي تو گل رنگين نديدم
• شماره ٨٥: تا بکي اين جور کشيدن ز يار
• شماره ٨٦: اي ترا هرگز نبوده ياري از ياران دريغ
• شماره ٨٧: اي خريداران رويت عاشقان جان فروش
• شماره ٨٨: روز رخت که غره ماه جمال تست
• شماره ٨٩: اگر چو خسرو و خاقان سزاي تاج و سريري
• شماره ٩٠: آنچه ز تست حال من گفت نمي توانمش
• شماره ٩١: دي يکي گفت که از عشق خبرها دارد
• شماره ٩٢: دلستاني که بجان نيست امان از چشمش
• شماره ٩٣: کبر با اهل محبت ناز با اهل نياز
• شماره ٩٤: دوش ما را از سعادت بود جانان در کنار
• شماره ٩٥: عاشقم بر تو و بر صورت جان پرور تو
• شماره ٩٦: اي که در باغ جمالست رخ تو چون گل
• شماره ٩٧: مقبل آن قومي که با تو عشق دعوي کرده اند
• شماره ٩٨: بهار آمد و گويي که باد نوروزي
• شماره ٩٩: از يار اگر چه دور شدي يار از آن تست
• شماره ١٠٠: کيست درين دور پير اهل معاني
• شماره ١٠١: چون دل گرفت لشکر سلطان عشق يار
• شماره ١٠٢: تني داري بسان خرمن گل
• شماره ١٠٣: در شهر بحسن تو رويي نتوان ديدن
• شماره ١٠٤: قومي که جان بحضرت جانان همي برند
• شماره ١٠٥: دلبري کز لطف گويي بر تنش جان غالبست
• شماره ١٠٦: اي چون تو نبوده گل در هيچ گلستاني
• شماره ١٠٧: بيناست چشم جان من از ديدن آن ماه رو
• شماره ١٠٨: برنگ خود نيم زآن رو وزآن مو
• شماره ١٠٩: اي رفته رونق از گل روي تو باغ را
• شماره ١١٠: اي مه و خور بروي تو محتاج
• شماره ١١١: جانم از عشقت پريشاني گرفت
• شماره ١١٢: جرعه يي مي نخورده از دستش
• شماره ١١٣: حديث عشق در گفتن نيايد
• شماره ١١٤: دي بامداد آن صنم آفتاب روي
• شماره ١١٥: چون برآمد آفتاب از مشرق پيراهنش
• شماره ١١٦: ما فتنه بر توايم و تويي فتنه بر سخن
• شماره ١١٧: همچو من وصل ترا هيچ سزاواري هست
• شماره ١١٨: اي شاه حسنت را مدد از کبرياي خويشتن
• شماره ١١٩: مي سزد گر جان دهم چون دلستاني يافتم
• شماره ١٢٠: نگار من چو اندر من نظر کرد
• شماره ١٢١: اي جمال تو رشک حورالعين
• شماره ١٢٢: بچشم مست خود آن را که کرده اي نظري
• شماره ١٢٣: چو هيچ مي نکني التفات با ما تو
• شماره ١٢٤: چنان عشقش پريشان کرد ما را
• شماره ١٢٥: در دل عاشق اگر قدر بود جانانرا
• شماره ١٢٦: چنين که تو سمري اي پسر بشيريني
• شماره ١٢٧: اي ز شيريني شده دام مگس
• شماره ١٢٨: اي خطت سلسله يي بر قمر از عنبر ناب
• شماره ١٢٩: اي مرغ صبح بشکن ناقوس پاسبانان
• شماره ١٣٠: اي شده حسن ترا پيشه جهان آرايي
• شماره ١٣١: اي منور بروي تو هر چشم
• شماره ١٣٢: اي ز عشقت مهر و مه سرگشته در گردون خويش
• شماره ١٣٣: يار بر من در فشاند از لؤلوي مکنون خويش
• شماره ١٣٤: اي کوي تو ز رويت بازار گل فروشان
• شماره ١٣٥: بگشاي لب شيرين بازار شکر بشکن
• شماره ١٣٦: از نظرت روي ما ماه منور شود
• شماره ١٣٧: از خرگه تن من دل خيمه زآن برون زد
• شماره ١٣٨: هم دلبر من با من دلدار شود روزي
• شماره ١٣٩: مرا از عشق تو دستيست بر دل
• شماره ١٤٠: اي بر گل روي تو حسد باغ ارم را
• شماره ١٤١: دل درو بند که دلدارت اوست
• شماره ١٤٢: اي چشم من از رخ تو روشن
• شماره ١٤٣: اي شده لعل لب تو شکرافشان در سخن
• شماره ١٤٤: بر صفحه رخسار تو آنکس که نظر کرد
• شماره ١٤٥: خمر عشقت خوردم و کردم بمستي کشف راز
• شماره ١٤٦: باز بر لوح ضمير از وصف روي دلبرم
• شماره ١٤٧: آفتاب حسن را برج شرف شد روي دوست
• شماره ١٤٨: اي سر طره تو پاي دلم را زنجير
• شماره ١٤٩: دل تنگم و ز عشق توام بار بر دلست
• شماره ١٥٠: اي بزير زلف تو سايه نشين خورشيد و ماه
• شماره ١٥١: ترا اگر چه فراغت بود ز ياري من
• شماره ١٥٢: چه مرد عشق تو باشند خودپرستي چند
• شماره ١٥٣: عشق تو زير و زبر دارد دلم
• شماره ١٥٤: بپوش آن رخ و دلربايي مکن
• شماره ١٥٥: بخت من از تست شور اي بت شيرين دهن
• شماره ١٥٦: دل زنده بدرد عشق باشد
• شماره ١٥٧: گر جمله شهر صورت و روي نکو بود
• شماره ١٥٨: بغير دوست نداند کسي که من چه کسم
• شماره ١٥٩: دلم بوسه زآن لعل نوشين خوهد
• شماره ١٦٠: هم کوي تو از جهان برونست
• شماره ١٦١: خط نورست بر آن تخته پيشاني تو
• شماره ١٦٢: اي همه هستي مبر در خود گمان نيستي
• شماره ١٦٣: دين و دنيا از آن من باشد
• شماره ١٦٤: ترا من دوست دارم تا جهان هست
• شماره ١٦٥: تا نقش تو هست در ضميرم
• شماره ١٦٦: تويي که عارض رخسار دلستان داري
• شماره ١٦٧: اي دوستر از جانم زين بيش مرنجانم
• شماره ١٦٨: اندرين شهر دلم سرو رواني دارد
• شماره ١٦٩: روي تو که ماه را خجل دارد
• شماره ١٧٠: ايا بحسن رخت را لواي سلطاني
• شماره ١٧١: همه جان و دلست دلبر من
• شماره ١٧٢: ماه دو هفته را نبود نور روي دوست
• شماره ١٧٣: مرا گر دولتي باشد که روزي با تو بنشينم
• شماره ١٧٤: مشکلست اين که کسي را بکسي دل برود
• شماره ١٧٥: نظر کن روي آن دلبر ببين شمع
• شماره ١٧٦: اگر شبي ز وصال تو کام برگيرم
• شماره ١٧٧: سزد که صبر کنم بر فراق دلبر خويش
• شماره ١٧٨: چو شود کز سر جرمم بکرم برخيزي
• شماره ١٧٩: اي نو عروس حسن ترا آفتاب روي
• شماره ١٨٠: بدل چه پند دهم تا دل از تو برگيرد
• شماره ١٨١: نه اهل دل بود آن کو دل از دلبر بگرداند
• شماره ١٨٢: شمع خورشيد که آفاق منور دارد
• شماره ١٨٣: از پسته تنگ خود آن يار شکر بوسه
• شماره ١٨٤: نام تو گر بر زبان رانم زبانم خوش شود
• شماره ١٨٥: اي جان من ز جوهر عشقت خزينه يي
• شماره ١٨٦: اي کرده بعشق تو دل پرورش جانها
• شماره ١٨٧: خورشيد مني بروي پرنور
• شماره ١٨٨: باغ را گرچه برخ کرد بهشت آيين گل
• شماره ١٨٩: چو بيند روي تو اي نازنين گل
• شماره ١٩٠: باز دريافتن دوست مرا چون خورشيد
• شماره ١٩١: مرا بغير تو اندر جهان دگر کس نيست
• شماره ١٩٢: دلارامي که همچون مه بشب بينند ديدارش
• شماره ١٩٣: چه دلبري که رخ تست در گلستان ماه
• شماره ١٩٤: زهي با صورت خوبت تعلق اهل معني را
• شماره ١٩٥: اي بلبل جانم (را) از روي تو گلزاري
• شماره ١٩٦: بيک نظر دل خلقي همي برد يارم
• شماره ١٩٧: از آن شکر که تو در پسته دهان داري
• شماره ١٩٨: عاشق روي تو از کوي تو نايد در بهشت
• شماره ١٩٩: هلال حسن بعهد رخ تو يافت کمال
• شماره ٢٠٠: من ز عشق تو رستم از غم خويش
• شماره ٢٠١: نگارا تا ترا ديدم دل اندر کس نمي بندم
• شماره ٢٠٢: اي گل روي تو برده رونق گلزارها
• شماره ٢٠٣: عشق تو مرا ز من برآورد
• شماره ٢٠٤: ز دلبران همه شهر دل پذير تويي
• شماره ٢٠٥: چو حسن روي تو آوازه در جهان انداخت
• شماره ٢٠٦: آنکس که بهر نام تو از جان زيان نکرد
• شماره ٢٠٧: پيغام روي تو چو ببردند ماه را
• شماره ٢٠٨: فرامش کرد جان تو تماشاگاه اعلي را
• شماره ٢٠٩: زهي ز خنده شيرينت شرمسار شکر
• شماره ٢١٠: بخود نظر کن اگر مي خوهي که جان بيني
• شماره ٢١١: آن دلارامي که آرامي نباشد با منش
• شماره ٢١٢: تبارک الله از آن روي دلستان که تراست
• شماره ٢١٣: اي مشک و عنبر شمه يي از بوي تو
• شماره ٢١٤: اي خورده روح از جام عشقت باده يي
• شماره ٢١٥: اي بگرد خرمن تو خوشه چين خورشيد و ماه
• شماره ٢١٦: گر دست رسد روزي در پات سرافشانم
• شماره ٢١٧: ما را دليست سوخته آتش طلب
• شماره ٢١٨: ترا من دوست ميدارم چو بلبل مر گلستانرا
• شماره ٢١٩: اي که شاهان جهانند گدايان درت
• شماره ٢٢٠: اي که شيريني تو شور در آفاق افگند
• شماره ٢٢١: گرچه جان مي دهم از آرزوي ديدارش
• شماره ٢٢٢: اي که لبت منبع آب بقاست
• شماره ٢٢٣: گر درد عشق در دل و در جان اثر کند
• شماره ٢٢٤: من مي روم و دلم بر تست
• شماره ٢٢٥: مرا چندانکه در سر ديده باشد
• شماره ٢٢٦: نور رخ تو قمر ندارد
• شماره ٢٢٧: عاشقانرا مي دهد دايم نشان از روي دوست
• شماره ٢٢٨: هر دم دلم ز عشق تو افغان برآورد
• شماره ٢٢٩: ما دل براي دوست ز جان برگرفته ايم
• شماره ٢٣٠: شبي از مجلس مستان برآمد ناله چنگش
• شماره ٢٣١: من از خداي جهان عمر ميخوهم چندان
• شماره ٢٣٢: تعالي الله چه رويست آن بنزهت چون گلستاني
• شماره ٢٣٣: تويي سلطان ملک حسن و چون من صد گدا داري
• شماره ٢٣٤: دلم بربود دوش آن نرگس مست
• شماره ٢٣٥: کسي که عشق نورزد مگو که جان دارد
• شماره ٢٣٦: آن نگاري کو رخ گلرنگ داشت
• شماره ٢٣٧: گر عيب کني که زار مي نالم
• شماره ٢٣٨: اي ايمن آفتاب رخت از زوال حسن
• شماره ٢٣٩: اي که اندر چشم مستت فتنه دارد خوابگاه
• شماره ٢٤٠: اي نور ديده ديده ز (روي) تو نور يافت
• شماره ٢٤١: دل نميرد تا ابد گر عشق باشد جان دل
• شماره ٢٤٢: اي رخ تو شاه ملک دلبري
• شماره ٢٤٣: عشق اسلامست و ديگر کافري
• شماره ٢٤٤: دلا با عشق کن پيمان و مي رو
• شماره ٢٤٥: چو کرد زلف تو پيرامن قمر حلقه
• شماره ٢٤٦: اي که نام اشنوده باشي خسرو پرويز را
• شماره ٢٤٧: اي نامه نو رسيده از يار
• شماره ٢٤٨: کسي کو غم عشق جانان نداشت
• شماره ٢٤٩: دل حظ خويشتن ز رخ يار برگرفت
• شماره ٢٥٠: غنچه چون کرد تبسم سوي صحرا نرويم
• شماره ٢٥١: اي ستم کرده هميشه با وفاداران خويش
• شماره ٢٥٢: دل ز غمت زنده شد اي غم تو جان دل
• شماره ٢٥٣: مرا تا دل شد اندر کار رويت
• شماره ٢٥٤: بهشت روح شد گلزار رويت
• شماره ٢٥٥: دلرا چو کرد عشق تهي و فرو نشست
• شماره ٢٥٦: بتي که بر همه خوبان امير خواهد بود
• شماره ٢٥٧: اي زآفتاب رويت مه برده شرمساري
• شماره ٢٥٨: يار دل بر بود و از من روي پنهان کردو رفت
• شماره ٢٥٩: مرا کرد بيچاره در کار او
• شماره ٢٦٠: اي که با من مهربان صد کينه در دل داشتي
• شماره ٢٦١: گر چه وصلت نفسي مي ندهد دست مرا
• شماره ٢٦٢: ترکيست يارمن که نداند کس از گلش
• شماره ٢٦٣: زکوي دوست بادي بر من افتاد
• شماره ٢٦٤: اي هما سايه قدم از در من بازمگير
• شماره ٢٦٥: آنکوبتست زنده بجانش چه حاجتست
• شماره ٢٦٦: چو دست و روي بشويي ودر نماز شوي
• شماره ٢٦٧: هر که يک شکر از آن پسته دهان بستاند
• شماره ٢٦٨: اي که در باغ نکويي بتو نبود مانند
• شماره ٢٦٩: گشت روي زمين چو صحن بهشت
• شماره ٢٧٠: تا چند بر اميد روم در سراي يار
• شماره ٢٧١: اي زروي تو مه و خور را مدد
• شماره ٢٧٢: اي رفته دور از برما چون نيامدي
• شماره ٢٧٣: دولت نيافت هر که طلب کار ما نبود
• شماره ٢٧٤: آن نکو روي که روي ازنظرم پنهان داشت
• شماره ٢٧٥: اي اهل دل زلعل تو کرده غذاي روح
• شماره ٢٧٦: بيا که بي تو مرا کار برنمي آيد
• شماره ٢٧٧: چنان بوصل تو ميليست خاطر مارا
• شماره ٢٧٨: آنجا که جاي دوست بود من نمي رسم
• شماره ٢٧٩: زمهر روي تواي سرو ماه پيشاني
• شماره ٢٨٠: کسي کو عشق بازد بارخ تو
• شماره ٢٨١: نسخه عشق تو بر رق دلم مسطورست
• شماره ٢٨٢: در شهر اگر زماني آن خوش پسر برآيد
• شماره ٢٨٣: اي نکو رو مشو از اهل نظر پوشيده
• شماره ٢٨٤: اي چو جان صورت خود را ز نظر پوشيده
• شماره ٢٨٥: اي بنور رخ تو روي قمر پوشيده
• شماره ٢٨٦: زهي صيت حسن تو عالم گرفته
• شماره ٢٨٧: چو شدبخنده شکر بار پسته دهنش
• شماره ٢٨٨: مجلس انس ترا چون محرم راز آمدم
• شماره ٢٨٩: اي برده آب روي من ازعشق تو درآتشم
• شماره ٢٩٠: اي برده رويت آب مه ازمهر تو درآتشم
• شماره ٢٩١: در حضرت تو کآنجاسلطان کند غلامي
• شماره ٢٩٢: ماه سعادتم را باشد شب تمامي
• شماره ٢٩٣: دل چون بجان نظر فگند جاي عشق تست
• شماره ٢٩٤: گر عاشقي فدا کن در ره عشق جان را
• شماره ٢٩٥: عشقم دليل شد بسوي دوست راه ديدم
• شماره ٢٩٦: زهي از زلف تو جان حلقه در گوش
• شماره ٢٩٧: اي عارض و خط تو شده صبح و شام چشم
• شماره ٢٩٨: گر کسي را حسد آيد که ترا مي نگرم
• شماره ٢٩٩: مبداء عشق ز جاييست که نيز آنجا را
• شماره ٣٠٠: عشق تو دردست و درمانش تويي
• شماره ٣٠١: آن عاشقي که طعمه عشق تو جان اوست
• شماره ٣٠٢: اي توانگر چو (ن) گدايانت بدر باز آمدم
• شماره ٣٠٣: کفر عشقت مي کند منع از مسلماني مرا
• شماره ٣٠٤: اي نبرده وصل تو روزي بمهماني مرا
• شماره ٣٠٥: اي لبت نوشين زمن نيش فراقت دور دار
• شماره ٣٠٦: بنده عشق توام زآن پادشاهي مي کنم
• شماره ٣٠٧: اي بچشم دل نديده روي يار خويش را
• شماره ٣٠٨: عقل در کفر و دين سخن گويد
• شماره ٣٠٩: دي مرا گفت آن مه ختني
• شماره ٣١٠: اي مرا ناديده کرده عاشق ديدار خويش
• شماره ٣١١: عشق تو در مخزن جانم نهاد اسرار خويش
• شماره ٣١٢: اي لب لعل ترا بنده بجان شيريني
• شماره ٣١٣: اي گرفته زحديث تو جهان شيريني
• شماره ٣١٤: خوبان رعيت اند وتويي پادشاهشان
• شماره ٣١٥: اين خيل دلبران که تويي پادشاهشان
• شماره ٣١٦: رفتي و دل ربودي يکشهر مبتلا را
• شماره ٣١٧: کي بنگرد برحمت چشم خوش تو ما را
• شماره ٣١٨: اي پسته دهانت نرخ شکر شکسته
• شماره ٣١٩: اي صبا قصه عشاق بر يار بگو
• شماره ٣٢٠: اي سيم بر زکات تن وجان خويش را
• شماره ٣٢١: هرچند ديده هرگز رويت نديده باشد
• شماره ٣٢٢: بر صفحه رخسار تو آنکس که نظر کرد
• شماره ٣٢٣: پيغام روي تو چو ببردند ماه (را)
• شماره ٣٢٤: ترکيست يار من که نداند کس از گلشن
• شماره ٣٢٥: بمهر و مه نگرم بي تو هر زمان چه کنم
• شماره ٣٢٦: يار در شيريني از شکر گذشت
• شماره ٣٢٧: ديدن روي تو را محرم نباشد چشم ما
• شماره ٣٢٨: اي غم عشق تو چون مي طرب افزاي دگر
• شماره ٣٢٩: اي گنج غم نهاده بويرانه دلم
• شماره ٣٣٠: گربشنوي که ناله کند دردمند عشق
• شماره ٣٣١: اي که رنگي نديده از رويت
• شماره ٣٣٢: اي گشته نهان از من پيدات همي جويم
• شماره ٣٣٣: چون ترا ميل و مرا ازتو شکيبايي نيست
• شماره ٣٣٤: اي چو فرهاد دلم عاشق شيرين لبت
• شماره ٣٣٥: از تو تا کي حال ما باشد چنين
• شماره ٣٣٦: خداوندا نگارم را بمن ده
• شماره ٣٣٧: دل در غم چون تو بي وفايي
• شماره ٣٣٨: بي تو داني حالم اي جان چون بود
• شماره ٣٣٩: مرا در دل غم جان مي نگنجد
• شماره ٣٤٠: تويي که زلف و رخت رو بکفر و دين دارد
• شماره ٣٤١: مدتي شد که من از عشق تو سودا دارم
• شماره ٣٤٢: اي از خمار چشم تو آشوب در جهان
• شماره ٣٤٣: من چو از جان شده ام عاشق آن روي نکو
• شماره ٣٤٤: اي همچو من بسي را عشق تو زار کشته
• شماره ٣٤٥: باسر زلف تو صعبست مسلمان بودن
• شماره ٣٤٦: اي پيش تو ماه آسمان خيره
• شماره ٣٤٧: اي بدل کرده آشنايي را
• شماره ٣٤٨: دوشم اسباب عيش نيکو بود
• شماره ٣٤٩: اي درسر من از لب ميگون تو مستي
• شماره ٣٥٠: ترا بصحبت ما سر (فر) ونمي آيد
• شماره ٣٥١: گرخوش کند لب تو دهانم ببوسه يي
• شماره ٣٥٢: مرا گفت دل چون چنين يار داري
• شماره ٣٥٣: در آن زمان که دلم ميل با جمالي داشت
• شماره ٣٥٤: اي بت پسته دهن وقت تو چون نامت خوش
• شماره ٣٥٥: کسي که همچو تو ازلب شکر فروش بود
• شماره ٣٥٦: اي رخ خوب تو آفتاب جهان سوز
• شماره ٣٥٧: مرا بنزد تو بهر نشست جايي ني
• شماره ٣٥٨: زهي بالعل ميگونت شکر هيچ
• شماره ٣٥٩: زهي بالعل تو شهد و شکر هيچ
• شماره ٣٦٠: روز عمرم بزوال آمد وشب نيز رسيد
• شماره ٣٦١: بکوش تا بنشينيم يک نفس با هم
• شماره ٣٦٢: اي دل از دوست جان دريغ مدار
• شماره ٣٦٣: شرم دارد آفتاب ازروي تو
• شماره ٣٦٤: آن زماني که ترا عزم سفر خواهدبود
• شماره ٣٦٥: دلبرم عزم سفرکردو روان خواهدشد
• شماره ٣٦٦: با رخ خوب تو قمر چه بود
• شماره ٣٦٧: روي پنهان کن که آرام دل ازمن مي بري
• شماره ٣٦٨: عاشقان را در ره عشق آرميدن شرط نيست
• شماره ٣٦٩: چون کنم اي جان مرااز چون تو ياري چاره نيست
• شماره ٣٧٠: آه درد مرا دوا که کند
• شماره ٣٧١: دلبرا عشق تو نه کار منست
• شماره ٣٧٢: اي فغان بي دلان از چشم شوخ شنگ تو
• شماره ٣٧٣: نگارا بارعشقت رادل وجان برنمي تابد
• شماره ٣٧٤: اي غمت همنشين بيداران
• شماره ٣٧٥: اکنون که شد دل من در عشق يار بسته
• شماره ٣٧٦: در دل از عشق کسي گر خار خارت اوفتد
• شماره ٣٧٧: بتي که ازلب او ذوق جان همي يابم
• شماره ٣٧٨: روزي آن روي چو خورشيد وبر و خال چوشب
• شماره ٣٧٩: مرد محنت نيستي با عشق دمسازي مکن
• شماره ٣٨٠: زبار عشق توام طالب سبکساري
• شماره ٣٨١: دلم از وصل تو اي طرفه پسر نشکيبد
• شماره ٣٨٢: کيست کاندر دو جهان عاشق ديدار تو نيست
• شماره ٣٨٣: هرآن نسيم که ازکوي يار برخيزد
• شماره ٣٨٤: در حلقه زلف تو هر دل خطري دارد
• شماره ٣٨٥: دل بي رخ خوب تو سر خويش ندارد
• شماره ٣٨٦: ترا به زمن هم نفس کم نيايد
• شماره ٣٨٧: شب نيست که خون نبارم ازچشم
• شماره ٣٨٨: عمر بي روي يار چون باشد
• شماره ٣٨٩: بي تو بحال عجب همي گذرانم
• شماره ٣٩٠: مه نکويي زروي او دارد
• شماره ٣٩١: اي دل فغان که آن بت چالاک مي رود
• شماره ٣٩٢: دلبرا حسن رخت مي ندهد دستوري
• شماره ٣٩٣: عذر قدمت بسر توان خواست
• شماره ٣٩٤: جانا بيک کرشمه دل و جان همي بري
• شماره ٣٩٥: اگر دلست بجان مي خرد هواي ترا
• شماره ٣٩٦: دلم بسلسله زلف يار در بندست
• شماره ٣٩٧: تا مرا آن ماه تابان دوستست
• شماره ٣٩٨: بازم از جور فلک اين دل غمناک پرست
• شماره ٣٩٩: در کوي عشق هرکه چومن سيم وزر نداشت
• شماره ٤٠٠: بداد باز مراصحبت نگاري دست
• شماره ٤٠١: گر بدان خوش پسر رسد دستم
• شماره ٤٠٢: گرمرا زلفت اوفتد در دست
• المناجات في التوحيد جل و علا
• ايضا له في التوحيد
• شماره ٤٠٥: در گلستان گرنباشد شاهد رعناي گل
• شماره ٤٠٦: ايا چوحسن بمعني نکو بصورت خوب
• شماره ٤٠٧: اي ازلب تو مجلس ما پر شکر شده
• شماره ٤٠٨: نسيم صبح پنداري زکوي يار مي آيد
• شماره ٤٠٩: نگاري کز رخ چون مه کند بر نيکوان شاهي
• شماره ٤١٠: غم عشق تو مقبلان را بود
• شماره ٤١١: دل تندرست گشت چو بيمار عشق شد
• شماره ٤١٢: ملکست وصل تو بچو من کس کجا رسد
• شماره ٤١٣: همچون تو دلبري را از بي دلان بريدن
• شماره ٤١٤: درتو، زهي صورت تو گنج معاني،
• شماره ٤١٥: دل زدستم شد و دلدار بدستم نامد
• شماره ٤١٦: خوشا دلي که چو تو دلبرش بدست افتد
• شماره ٤١٧: دلبرا حسن رخت مي ندهد دستوري
• شماره ٤١٨: اي جهان ازتو مزين چو بهشت از حوري
• شماره ٤١٩: چشم تو کوجز دل سياه ندارد
• شماره ٤٢٠: اي دل تنگ مرا از غم تو جان تازه
• شماره ٤٢١: تا بعقل وراي خود در راه تو ننهيم پاي
• شماره ٤٢٢: کجايي اي سر کوي تو از جهان بيرون
• شماره ٤٢٣: زپسته چون تو بخندي شکر فرو ريزد
• شماره ٤٢٤: عاشق روي توام از من مپوش آن روي را
• شماره ٤٢٥: اي سجده کرده پيش جمالت بت چگل
• شماره ٤٢٦: اي آنکه عشق تو دل جانست وجان دل
• شماره ٤٢٧: اگر فراق تو زين سان اثر کند روزي
• شماره ٤٢٨: ايا گرفته مه وآفتاب نور از تو
• شماره ٤٢٩: چو ماندم (من) زسلطان جهان دور
• شماره ٤٣٠: شکر لبي که مرا جان دهد بهر خنده
• شماره ٤٣١: هر کو نه خدمت تو کند در بطالتست
• شماره ٤٣٢: هردم از عشق تو حال من دگرگون مي شود
• شماره ٤٣٣: اي توانگر در خود برمن مسکين بگشاي
• شماره ٤٣٤: دلي کز وصل جانان بازماند
• شماره ٤٣٥: نه هرچه عشق توبود از درون برون کردم
• شماره ٤٣٦: الا اي غمت شادي جان ما
• شماره ٤٣٧: عشق را حمل بر مجاز مکن
• شماره ٤٣٨: روز نوروزست وبوي گل همي آرد نسيم
• شماره ٤٣٩: ايا خلاصه خوبان کراست درهمه دنيي
• شماره ٤٤٠: آني که کس بخوبي تو من نديده ام
• شماره ٤٤١: آن توانگر بمعالي که منش درويشم
• شماره ٤٤٢: گر دوست حق عشق خود ازما طلب کند
• شماره ٤٤٣: اي لطف تو بسي مرا کار ساخته
• شماره ٤٤٤: مرا با رخ تو نظر بهر چيست
• شماره ٤٤٥: بس کور دلست آنکه بجز تو نگرانست
• شماره ٤٤٦: يار من خسرو خوبان ولبش شيرينست
• شماره ٤٤٧: اي پسر گر عاشقي دعوي ما ومن مکن
• شماره ٤٤٨: بروز وصل زهجران يار مي ترسم
• شماره ٤٤٩: اي مهر ومه رعيت وروي تو پادشاه
• شماره ٤٥٠: اي خواسته زلعل لب آن نگار بوس
• شماره ٤٥١: دوش در مجلس ما بود زروي دلبر
• شماره ٤٥٢: گر او مراست هرچه بخواهم مرا بود
• شماره ٤٥٣: مهي که از غم عشقش دلم پر ازخونست
• شماره ٤٥٤: زهي از جمال تو گشته جهان خوش
• شماره ٤٥٥: اي بکويت عاشقان رانور رويت رهنماي
• شماره ٤٥٦: نام تو شنيدم رخ خوب تو نديدم
• شماره ٤٥٧: اي چو خورشيد چشمه يي از نور
• شماره ٤٥٨: اي گلستان شکفته بنسيم وباران
• شماره ٤٥٩: اي از چو تو شيرين لبي صد شور در هر انجمن
• شماره ٤٦٠: مرا که در تن بي قوتست جاني خشک
• شماره ٤٦١: عاشقان راسوي خود هم خود بود جانان دليل
• شماره ٤٦٢: مرا که يک نفس از وصل يار سيري نيست
• شماره ٤٦٣: هان اي نسيم صبح که بويت معطرست
• شماره ٤٦٤: آنچه عشقت با دل ما مي کند
• شماره ٤٦٥: ماه پيش رخ تو تاب نداشت
• شماره ٤٦٦: حق که اين روي دلستان بتو داد
• شماره ٤٦٧: منم آن کس که عشق يارم کشت
• شماره ٤٦٨: اي که از سيم خام تن داري
• شماره ٤٦٩: ما جان فداي آن رخ نيکوش مي کنيم
• شماره ٤٧٠: اي دل وجانم شده سلطان عشقت را سرير
• شماره ٤٧١: آن دوست که ما ازآن اوييم
• شماره ٤٧٢: دل زمن برد آنکه جان را نزد او مقدارنيست
• شماره ٤٧٣: خرم آن جان که برويت نگراني دارد
• شماره ٤٧٤: بي تو دل خسته جان نمي خواهد
• شماره ٤٧٥: کسي که ازلب شيرين تو دهان خوش کرد
• شماره ٤٧٦: اي سعادت مددي کن که بدان يار رسم
• شماره ٤٧٧: گر از ره تو بود خاک را گهر دانم
• شماره ٤٧٨: اي دل ار جانان خوهي جان ترک کن
• شماره ٤٧٩: از لطف وحسن يارم در جمع گل عذاران
• شماره ٤٨٠: ما غريبيم وشهر ازآن شماست
• شماره ٤٨١: اي دل اي دل مهرآن مه ورز وايمان تازه کن
• شماره ٤٨٢: دلم ببوسه شکر خواست زآن لب چو عقيق
• شماره ٤٨٣: اي ترا تعبيه درتنگ شکر مرواريد
• شماره ٤٨٤: ايا نموده دهانت زلعل خندان در
• شماره ٤٨٥: اي شکسته لب لعل تو بهاي گوهر
• شماره ٤٨٦: از سر صدق ارکسي بر آستانت سر نهاد
• شماره ٤٨٧: گشت گرد عالم وبر آستانت سر نهاد
• شماره ٤٨٨: گرترا بي عشق ازين سان زندگاني بگذرد
• شماره ٤٨٩: نگارا گرد کوي تو اگر بسيار مي گردم
• شماره ٤٩٠: اگر بر درگه جانان چو سگ بسيار مي گردم
• شماره ٤٩١: سوخت عشق تو من شيفته شيدارا
• شماره ٤٩٢: يار سلطانست ومن در خدمت سلطان خويش
• شماره ٤٩٣: دل سقيم شفا يابد از اشارت عشق
• شماره ٤٩٤: بگو بدانکه چون من عشق يار من دارد
• شماره ٤٩٥: باز آن زمان رسيد که گلزار گل کند
• شماره ٤٩٦: اي صبا لطفي بکن حالم بجانان عرضه دار
• شماره ٤٩٧: هرچند لطف عادت آن نازنين بود
• شماره ٤٩٨: بديدم بر در يار ايستاده
• شماره ٤٩٩: اي که لعل لب تو آبخور جان منست
• شماره ٥٠٠: دردمندان غم عشق دوا مي خواهند
• شماره ٥٠١: نسيم باد بهاري گر اتفاق افتد
• شماره ٥٠٢: درين تفکرم اي جان که گر فراق افتد
• شماره ٥٠٣: بياور آنچه دل ما بيکدگر کشدا
• شماره ٥٠٤: کسي که بار غم عشق آن پسر کشدا
• شماره ٥٠٥: اي گشته طالع ازرخ تو آفتاب حسن
• شماره ٥٠٦: از عشق دل افروزم چون شمع همي سوزم
• شماره ٥٠٧: زخاک کوي توبوي هوا معطر شد
• شماره ٥٠٨: صحبت جانان بر اهل دل از جان خوشترست
• شماره ٥٠٩: تو قبله دل وجاني چو روي بنمايي
• شماره ٥١٠: عشق هرجا رو نمايد کفرها دين مي شود
• شماره ٥١١: دلم روي چون تو نگارين خوهد
• شماره ٥١٢: دلبرا عشق تو اندر دل وجان داشتنيست
• شماره ٥١٣: اي غم تو روغن چراغ ضميرم
• شماره ٥١٤: ما گداي در جانان نه براي نانيم
• شماره ٥١٥: سحرگه سوي ما بويي اگر زآن دلستان آيد
• شماره ٥١٦: گر خوش کنم دهان زلب دلستان خويش
• شماره ٥١٧: دلبرا من از شراب عشق مخمورم هنوز
• شماره ٥١٨: چون قهرمان عشق تو با هر که کين کند
• شماره ٥١٩: عاشقاني که مبتلاي تواند
• شماره ٥٢٠: شکر اندر پسته پنهان وآب حيوان در شکر
• شماره ٥٢١: قند خجل مي شود از لب چون شکرش
• شماره ٥٢٢: ايا عشقت گرفته عالم جان
• شماره ٥٢٣: اي زياران گشته غافل ازتو خود ياري نيايد
• شماره ٥٢٤: اي لب لعلت شکرستان من
• شماره ٥٢٥: مه و خورشيد اگرچه رخ نيکو دارند
• شماره ٥٢٦: اي زماه ومهر برده گوي دعوي روي تو
• شماره ٥٢٧: هرگز گلي اندر جهان بي خار نتوان يافتن
• شماره ٥٢٨: دل برد از من دلبري کآرام دلها مي برد
• شماره ٥٢٩: تو آن شاهي که سلطانت غلامست
• شماره ٥٣٠: هرکه يک بار در آن طلعت ميمون نگرد
• شماره ٥٣١: اي رقعه حسن را رخت شاه
• شماره ٥٣٢: بکرشمه اگر از عاشق خود جان ببري
• شماره ٥٣٣: دل عاشق رهين جان نبود
• شماره ٥٣٤: اي سعادت زپي زينت وزيبايي را
• شماره ٥٣٥: دلبر من که همه مهر جمالش دارند
• شماره ٥٣٦: دلا اين يک سخن از من نگه دار
• شماره ٥٣٧: حسن رخ دوست جهان خوش کند
• شماره ٥٣٨: اي چون گل نو بتازه رويي
• شماره ٥٣٩: عاشقم زنده دلي را که تو جانش باشي
• شماره ٥٤٠: هرچه غير دوست اندر دل همي آيد ترا
• شماره ٥٤١: عاشق اينجا از براي ديدن يار آمدست
• شماره ٥٤٢: گل خوش بوي که پار از بر يار آمده بود
• شماره ٥٤٣: ايا سلطان عشق تو نشسته برسرير دل
• شماره ٥٤٤: اختر ازخدمت قمر دورست
• شماره ٥٤٥: گرچه متاع جان بر جانان خطرنداشت
• شماره ٥٤٦: يار ار بچشم مست سوي ما نظر کند
• شماره ٥٤٧: اول نظر که سوي تو جانان نظر کند
• شماره ٥٤٨: عشق تو عالم دل جمله بيکبار گرفت
• شماره ٥٤٩: ازرخت در نظرم باغ وگلستان آيد
• شماره ٥٥٠: اي ز زلفت حلقه يي بر پاي دل
• شماره ٥٥١: بسي گفتم ترا گر ياد باشد
• شماره ٥٥٢: طريق عشق جانان چيست در درياي خون رفتن
• شماره ٥٥٣: وقت آن شد که خضر گويد و مردم دانند
• شماره ٥٥٤: ايا رخت زگريبان قمر برآورده
• شماره ٥٥٥: بر در تو عاشقان دارند کار
• شماره ٥٥٦: تويي از اهل معني بازمانده
• شماره ٥٥٧: ايا بحسن رخت را لواي سلطاني
• شماره ٥٥٨: زانديشه تو که هست جان در وي
• شماره ٥٥٩: اي ترا پاي بر سر خورشيد
• شماره ٥٦٠: چو نيست غير تو کس آفتاب با سايه
• شماره ٥٦١: اي ماه اختران تو اندر زمين مهند
• شماره ٥٦٢: اي چو شيرين بدهان پسته بگفتارشکر
• شماره ٥٦٣: درعشق دوست ازسر جان نيز بگذريم
• شماره ٥٦٤: اي بي خبر زحسن گلستان روي خويش
• شماره ٥٦٥: اي زروي خوب تو پشت زمين آراسته
• شماره ٥٦٦: دوست جز دل نمي پذيرد جاي
• شماره ٥٦٧: مرا زعشق تو باريست بر دل افتاده
• شماره ٥٦٨: جانا بيا که مرا جان دريغ نيست
• شماره ٥٦٩: اي زمعني مر ترا صورت چو جان آراسته
• شماره ٥٧٠: اي دل ارزنده بعشقي منت جان برمگير
• شماره ٥٧١: جانست وتن در آتش عشق ودرآب چشم
• شماره ٥٧٢: جانا زرشک خط تو عنبر در آتش است
• شماره ٥٧٣: اي شکرلب نظري سوي من مسکين کن
• شماره ٥٧٤: اي خرد با عشق تو تنگ آمده
• شماره ٥٧٥: آن روي نگر بدان نکويي
• شماره ٥٧٦: دلبرا اندوه عشقت شادي جان آورد
• شماره ٥٧٧: کسي که او بغم عشق مبتلا آمد
• شماره ٥٧٨: کسي کز دل سخن گويد دمش چون جان اثر دارد
• شماره ٥٧٩: تا نمودي روي و ديدم گرد چشمت آن مژه
• شماره ٥٨٠: چو خمر عشق تو خوردم سخن نگيرم باز
• شماره ٥٨١: نگارا دل همي خواهد که عشقت را نهان دارد
• شماره ٥٨٢: هرکه او نام تو گويد دم او نور شود