کتابخانه فارسی

غزليات - قسمت ششم

• شماره ١: ز راه صلح مهياي جنگ مي آيد
• شماره ٢: به پرسش من در خون نشسته مي آيد
• شماره ٣: ز ماه نو سفرم تا خبر نمي آيد
• شماره ٤: ز دل خيال ميانش بدر نمي آيد
• شماره ٥: خيال روي تو از دل بدر نمي آيد
• شماره ٦: خرد به زور مي ناب برنمي آيد
• شماره ٧: برون ز کيسه ممسک درم نمي آيد
• شماره ٨: گل از عذار تو چيدن ز من نمي آيد
• شماره ٩: ز سينه ام نفس خوش برون نمي آيد
• شماره ١٠: ز گل محافظت رنگ وبو نمي آيد
• شماره ١١: ز مغز پوچ برون آرزو نمي آيد
• شماره ١٢: تردد از دل بي آرزو نمي آيد
• شماره ١٣: مدام چشم تو مست شراب مي بايد
• شماره ١٤: اسير بند قضا رو گشاده مي بايد
• شماره ١٥: دو چشم شوخ ترا ديده بان نمي بايد
• شماره ١٦: زبان شکوه به خشم زمانه افزايد
• شماره ١٧: ز روي نو خط دلدار جان بياسايد
• شماره ١٨: دل گرفته کي از لاله زار بگشايد
• شماره ١٩: دل از مشاهده لاله زار نگشايد
• شماره ٢٠: شکسته حالي من پيش يار بايد ديد
• شماره ٢١: برون نرفته ز خود حسن يار نتوان ديد
• شماره ٢٢: چه شد که دامن يار از کفم رها گرديد
• شماره ٢٣: خطش دميد وبه عشاق مهربان گرديد
• شماره ٢٤: رسيد جان به لبم تا به لب شراب رسيد
• شماره ٢٥: به زلف او دلم از برق گوشواره رسيد
• شماره ٢٦: بهار مي رسد آماده جنون باشيد
• شماره ٢٧: خط تو تيغ به رخسار آفتاب کشيد
• شماره ٢٨: خط عذارتو خورشيد رابه دام کشيد
• شماره ٢٩: توان به صبر سر سرکشان به دام کشيد
• شماره ٣٠: کنون که ناخن تدبير من شکسته دميد
• شماره ٣١: دميد صبح تجلي به جان شتاب کنيد
• شماره ٣٢: حذر ز فتنه آن چشم نيم باز کنيد
• شماره ٣٣: که با تو حرف شهيدان عشق مي گويد
• شماره ٣٤: سيه دلي که ز دوران حضور مي جويد
• شماره ٣٥: عرق ز شرم تو بر روي آفتاب دويد
• شماره ٣٦: کجا ز سينه من غم شراب مي شويد
• شماره ٣٧: اگر چو رشته تن خود به پيچ وتاب دهيد
• شماره ٣٨: دنبال دل کمند نگاه کسي مباد
• شماره ٣٩: خط را گذار برلب آن سيمبر فتاد
• شماره ٤٠: کو سرو قامتي که دل من ز جا برد
• شماره ٤١: روي تو صبر از دل بيتاب مي برد
• شماره ٤٢: عاشق ز رفتن دل بيتاب مي برد
• شماره ٤٣: پيغام بيکسان که به دلدار مي برد
• شماره ٤٤: از شرم ناله ام که دل از کار مي برد
• شماره ٤٥: زخمي که ره به لذت ناسور مي برد
• شماره ٤٦: عشاق را خرام تو از خويش مي برد
• شماره ٤٧: ديوانه را به دامن صحرا که مي برد
• شماره ٤٨: هشيار را به مجلس مستان که مي برد
• شماره ٤٩: مکتوب من به خدمت جانان که مي برد
• شماره ٥٠: سودا کدورت از ديوانه مي برد
• شماره ٥١: از بهر دل چه رنج عبث سينه مي برد
• شماره ٥٢: چشم تو دل به شيوه پنهان نمي برد
• شماره ٥٣: پروانه اي که گرد تو يک بار مي پرد
• شماره ٥٤: راهي که مرغ عقل به يک سال مي پرد
• شماره ٥٥: از چشم ودل کي آن گل سيراب بگذرد
• شماره ٥٦: از کوچه اي که آن گل بي خار بگذرد
• شماره ٥٧: زان قامت بلند نظر باز نگذرد
• شماره ٥٨: آن راکه چشم مست تو بي اختيارکرد
• شماره ٥٩: پيش نسيم صبح گل آغوش باز کرد
• شماره ٦٠: تيغ ستم ببين چه به زلف اياز کرد
• شماره ٦١: مجنون نظر به شوخي چشم غزال کرد
• شماره ٦٢: داغي که کوه را جگر گرم لاله کرد
• شماره ٦٣: خرم کسي که قصر اقامت بنا نکرد
• شماره ٦٤: خوش وقت قطره اي که زدريا سفر نکرد
• شماره ٦٥: دل آب گشت وتربيت دانه اي نکرد
• شماره ٦٦: هر کس ز قيد تن دل روشن برآورد
• شماره ٦٧: روزي که خط سر از لب دلبر برآورد
• شماره ٦٨: کي غم مرا ز دل مي احمر برآورد
• شماره ٦٩: روي تو اشک را ز چکيدن برآورد
• شماره ٧٠: تنها ز باغ خود چمن آرا ثمر خورد
• شماره ٧١: پوشيده يار اگر نه مي ناب مي خورد
• شماره ٧٢: کم کم دل مرا غم وانديشه مي خورد
• شماره ٧٣: حرف درشت بردل بي کينه مي خورد
• شماره ٧٤: زين نقش نو که روي تو از خط برآب زد
• شماره ٧٥: لعل تو خنده بر گهر آفتاب زد
• شماره ٧٦: عاقل ز فکر چون به در کبريا رسد
• شماره ٧٧: زخم از هنر هميشه به صاحب هنر رسد
• شماره ٧٨: آيينه کي به چهره شبنم فشان رسد
• شماره ٧٩: عيسي دمي کجاست به درد سخن رسد
• شماره ٨٠: عيسي دمي کجاست به درد سخن رسد
• شماره ٨١: نالان مباد هر که به فرياد من رسد
• شماره ٨٢: فيضي که سهيل به خاک يمن رسد
• شماره ٨٣: از گرد راه قاصد مطلوب مي رسد
• شماره ٨٤: دولت به لعل پاک گهر زود مي رسد
• شماره ٨٥: دل مي تپد مگر خبر يار مي رسد
• شماره ٨٦: گردنکشي به سرو سرافراز مي رسد
• شماره ٨٧: هر ناله کي به خلوت جانانه مي رسد
• شماره ٨٨: شاهي به نشاه مي احمر نمي رسد
• شماره ٨٩: از شعر بهره اي به سخنور نمي رسد
• شماره ٩٠: رهرو ز فکر پوچ به منزل نمي رسد
• شماره ٩١: هر ساغري به آن لب خندان نمي رسد
• شماره ٩٢: عمري گذشت ونامه جانان نمي رسد
• شماره ٩٣: تا گردباد آه به گردون نمي رسد
• شماره ٩٤: هرگز به چشم شوخي ابرو نمي رسد
• شماره ٩٥: از خط صفاي روي تو پادر رکاب شد
• شماره ٩٦: تا ديده محو روي تو شد کامياب شد
• شماره ٩٧: زين درد بي شمار که دل را نصيب شد
• شماره ٩٨: تا آفتاب رايت گل آشکار شد
• شماره ٩٩: تا بهله محرم کمر آن نگار شد
• شماره ١٠٠: لعل لبش ز سبزه خط دلنواز شد
• شماره ١٠١: تا چهره تو از مي گلرنگ آل شد
• شماره ١٠٢: مستانه سرو قامت او در خرام شد
• شماره ١٠٣: از شب نشين هند دل من سياه شد
• شماره ١٠٤: انگور ما رسيد و به خم رفت وباده شد
• شماره ١٠٥: شوق مي از بهار گل اندام تازه شد
• شماره ١٠٦: پيري که بار عشق به دوش رضاکشد
• شماره ١٠٧: تا چند دل ترا به هوا وهوس کشد
• شماره ١٠٨: اشکم به خاک چهره سيلاب مي کشد
• شماره ١٠٩: کلفت ز چرخ ديده بيدار مي کشد
• شماره ١١٠: آيينه ام ز روشني آزار مي کشد
• شماره ١١١: از روي درد هر که ز دل آه مي کشد
• شماره ١١٢: از هيچ کس سپهر خجالت نمي کشد
• شماره ١١٣: از سرگذشته سربه گريبان نمي کشد
• شماره ١١٤: چون غنچه هر که سربه گريبان نمي کشد
• شماره ١١٥: يک دل ز ناوک مژه او رها نشد
• شماره ١١٦: خط ترا که ديد که زير و زبر نشد
• شماره ١١٧: چون چشم خوابناک که شوخي ازو چکد
• شماره ١١٨: شرم از نگاه آن گل سيراب مي چکد
• شماره ١١٩: از جلوه تو برگ ز پيوند بگسلد
• شماره ١٢٠: ساقي به يک پياله که وقت سحر رساند
• شماره ١٢١: دل را کجا به زلف رسا مي توان رساند
• شماره ١٢٢: طي شد زمان پيري ودل داغدار ماند
• شماره ١٢٣: از همت بلند اثر در جهان نماند
• شماره ١٢٤: نه آسمان سبو کش ميخانه تواند
• شماره ١٢٥: جمعي که دل به طره طرار بسته اند
• شماره ١٢٦: خوبان دلم به زلف گرهگير بسته اند
• شماره ١٢٧: آنان که دل به معني بيگانه بسته اند
• شماره ١٢٨: مستان چو غنچه بند قبا را نبسته اند
• شماره ١٢٩: در کوي عشق بر رخ کس در نبسته اند
• شماره ١٣٠: روي ترا به آتش دلها برشته اند
• شماره ١٣١: مردان ز جان خويش نه آسان گذشته اند
• شماره ١٣٢: دلهاکه جا به زلف معنبر گرفته اند
• شماره ١٣٣: هوش از نظر به نرگس مستم گرفته اند
• شماره ١٣٤: جمعي که هوش خود به مي ناب داده اند
• شماره ١٣٥: جمعي که بوسه بر قدم دار داده اند
• شماره ١٣٦: آنان که دل به عقل خدا دور داده اند
• شماره ١٣٧: عيش جهان به رند مي آشام داده اند
• شماره ١٣٨: هرگز عنان رشته به گوهر نداده اند
• شماره ١٣٩: جمعي که بار درد تو بر دل نهاده اند
• شماره ١٤٠: جمعي که ره به چشم و دل سير برده اند
• شماره ١٤١: جمعي که جان به لب گويا سپرده اند
• شماره ١٤٢: آنان که دل ز کينه سبکبار کرده اند
• شماره ١٤٣: گر خلق را به حرف دهن باز کرده اند
• شماره ١٤٤: خال ترا ز ديده تر سبز کرده اند
• شماره ١٤٥: اين غافلان که جود فراموش کرده اند
• شماره ١٤٦: جمعي که افسر از خرد خام کرده اند
• شماره ١٤٧: اين آهوان که گردن دعوي کشيده اند
• شماره ١٤٨: مردم ز فيض عالم بالا چه ديده اند
• شماره ١٤٩: گوش از براي نغمه تر آفريده اند
• شماره ١٥٠: گر يار را غني ز نياز آفريده اند
• شماره ١٥١: مردان اگر نفس به فراغت کشيده اند
• شماره ١٥٢: عشاق سر به جيب نه آسان کشيده اند
• شماره ١٥٣: عشاق دل به ديده روشن کشيده اند
• شماره ١٥٤: از آفتاب چاشني صبح شد بلند
• شماره ١٥٥: جمعي که زير خاک دل پاک مي برند
• شماره ١٥٦: اين غافلان که دست به پيمانه مي برند
• شماره ١٥٧: قربانيان شکفته به قصاب برخورند
• شماره ١٥٨: آزادگان کجا غم دستار مي خورند
• شماره ١٥٩: چون حرف شکوه برق ز تيغ زبان زند
• شماره ١٦٠: زير سپهر دست دعا موج مي زند
• شماره ١٦١: داغ از حرارت جگرم داد مي زند
• شماره ١٦٢: گلزار جوش حسن خداداد مي زند
• شماره ١٦٣: ابر بهار سينه به گلزار مي زند
• شماره ١٦٤: عاشق که حرف عشق به اغيار مي زند
• شماره ١٦٥: فال وصال او دل رنجور مي زند
• شماره ١٦٦: خط تو راه دين ودل وهوش مي زند
• شماره ١٦٧: ياقوت با لب تودم از رنگ مي زند
• شماره ١٦٨: زخم تو تيغ بر جگر ماه مي زند
• شماره ١٦٩: زينسان که شيشه خنده مستانه مي زند
• شماره ١٧٠: تا سالکان به آبله پايي نمي رسند
• شماره ١٧١: جمعي که در لباس مي ناب مي کشند
• شماره ١٧٢: عاشق کجا به کعبه و دير التجا کند
• شماره ١٧٣: وقت است نوبهار در عيش وا کند
• شماره ١٧٤: محبوس آسمان چه پروبال واکند
• شماره ١٧٥: آنجا که شوق دست حمايت بدر کند
• شماره ١٧٦: آرام را خرام تو آتش عنان کند
• شماره ١٧٧: مشکل دل رميده هواي وطن کند
• شماره ١٧٨: هشيار را خرام تو سر مست مي کند
• شماره ١٧٩: هربلبلي که زمزمه بنياد مي کند
• شماره ١٨٠: معشوق کي زاهل هوس ياد مي کند
• شماره ١٨١: دل را سياه آه غم آلود مي کند
• شماره ١٨٢: بي حاصلي که تربيت بيد مي کند
• شماره ١٨٣: مخمور را نگاه توسرشار مي کند
• شماره ١٨٤: از دور باش کي حذر اغيار مي کند
• شماره ١٨٥: مست است وخنده بر من مهجور مي کند
• شماره ١٨٦: پيمانه چاره سر پرشور مي کند
• شماره ١٨٧: تقدير قطع رشته تدبير مي کند
• شماره ١٨٨: از آه هر طرف دل ما سير مي کند
• شماره ١٨٩: عاشق کجا به شکوه دهن باز مي کند
• شماره ١٩٠: از نسبت عذار تو گل نازمي کند
• شماره ١٩١: هر غافلي که خنده به آوازمي کند
• شماره ١٩٢: نازش کسي که بر پدر خويش مي کند
• شماره ١٩٣: هردم نه بي سبب دل ما رقص مي کند
• شماره ١٩٤: با مردم آنچه شعله ادراک مي کند
• شماره ١٩٥: جان رميده جسم گران را چه مي کند
• شماره ١٩٦: با خاطر گرفته کدورت چه مي کند
• شماره ١٩٧: حيران عشق او زر وگوهر چه مي کند
• شماره ١٩٨: از کف عنان گذاشته منزل چه مي کند
• شماره ١٩٩: تيغ زبان به عاشق حيران چه مي کند
• شماره ٢٠٠: با عاشقان عداوت گردون چه مي کند
• شماره ٢٠١: با طفل آنچه جنبش گهواره مي کند
• شماره ٢٠٢: ريزش چو شيشه هرکه به آوازه مي کند
• شماره ٢٠٣: دل را نگاه گرم تو ديوانه مي کند
• شماره ٢٠٤: هر چند يار ما همه جا جلوه مي کند
• شماره ٢٠٥: عاشق حذر ز آتش سودا نمي کند
• شماره ٢٠٦: زاهد هواي عالم بالا نمي کند
• شماره ٢٠٧: عاشق حذر ز ديده اختر نمي کند
• شماره ٢٠٨: الفت به عاشقان سگ آن کو نمي کند
• شماره ٢٠٩: آفت ز خودپسند جدايي نمي کند
• شماره ٢١٠: در موج خيز غم دل آزاد نشکند
• شماره ٢١١: مهر لب مرا مي منصور نشکند
• شماره ٢١٢: از پختگي است گر نشد آواز ما بلند
• شماره ٢١٣: بعد از فنا ز هستي ما شور شد بلند
• شماره ٢١٤: شد چون هدف سر که درين خاکدان بلند
• شماره ٢١٥: جمعي که زير تيغ فنا دست وپا زنند
• شماره ٢١٦: آنها که در چمن قدح مل نمي زنند
• شماره ٢١٧: اول ثناي عشق فصيحان اداکنند
• شماره ٢١٨: حاشا که خلق کار براي خدا کنند
• شماره ٢١٩: گر يوسف مرا به دو عالم بها کنند
• شماره ٢٢٠: جمعي که قطع راه به مژگان تر کنند
• شماره ٢٢١: مردان به آب تيغ شهادت وضو کنند
• شماره ٢٢٢: روزي که زخم کاهکشان را رفوکنند
• شماره ٢٢٣: گيرم نقاب دور ز سيماي او کنند
• شماره ٢٢٤: اين ناکسان که فخر به اجداد مي کنند
• شماره ٢٢٥: مستان که رو در آينه جام مي کنند
• شماره ٢٢٦: يوسف رخان ز شوق سراغ تومي کنند
• شماره ٢٢٧: نازک لبان سخن به زبان تو مي کنند
• شماره ٢٢٨: مردان نظر سياه به دنيا نميکنند
• شماره ٢٢٩: چشمي کز انتظار سفيدش نمي کنند
• شماره ٢٣٠: آمد بهار وخلق به گلزار مي روند
• شماره ٢٣١: کي دلبران زصحبت دل سير مي شوند
• شماره ٢٣٢: چشم طمع ندوخته حرصم به مال هند
• شماره ٢٣٣: توفيق درد وداغ به هر دل نمي دهند
• شماره ٢٣٤: از عيب پاک شو که هنرها همي دهند
• شماره ٢٣٥: دولت ز دستگيري مردم بپا بود
• شماره ٢٣٦: دولت ز دستگيري مردم بپابود
• شماره ٢٣٧: اشکي که گوهرش ز نژاد جگر بود
• شماره ٢٣٨: از دل هرآنچه خاست دل آن را مکان بود
• شماره ٢٣٩: آن را که در جگر نفس آتشين بود
• شماره ٢٤٠: آن راکه زخمي از دم شمشير او بود
• شماره ٢٤١: غير از دل دو نيم که خندان چوپسته بود
• شماره ٢٤٢: زين پيشتر متاع سخن رايگان نبود
• شماره ٢٤٣: بيرون ز خود کسي که پي مدعا رود
• شماره ٢٤٤: هر کس که در نماز به روي و ريا رود
• شماره ٢٤٥: هر جا حديث خامه من بر زبان رود
• شماره ٢٤٦: چون غمزه تو بر سر بيداد مي رود
• شماره ٢٤٧: زاهد به کعبه با سر و دستار مي رود
• شماره ٢٤٨: آزاده چون مسيح بر افلاک مي رود
• شماره ٢٤٩: هوش من از نسيم سحرگاه مي رود
• شماره ٢٥٠: مي در پياله کن که گل و لاله مي رود
• شماره ٢٥١: کي ياد زلفش از دل بي کينه مي رود
• شماره ٢٥٢: يک شب نمي رود که دل از جا نمي رود
• شماره ٢٥٣: رفتي و خط و خال تو از دل نمي رود
• شماره ٢٥٤: حکم خرد به مردم مجنون نمي رود
• شماره ٢٥٥: طغيان نفس بيش به وقت غنا شود
• شماره ٢٥٦: چيني اگر ز سنبل زلف تو وا شود
• شماره ٢٥٧: در گلشني که بند قباي تو وا شود
• شماره ٢٥٨: از خط فروغ روي تو پنهان کجا شود
• شماره ٢٥٩: آلوده دردمند به درمان چرا شود
• شماره ٢٦٠: دل از هجوم نشتر آزار وا شود
• شماره ٢٦١: آنجا که خنده لعل ترا پرده در شود
• شماره ٢٦٢: دل چون کمال يافت سخن مختصر شود
• شماره ٢٦٣: از نور وحدت آن که دلش بهره ور شود
• شماره ٢٦٤: پهلوي چرب، دشمن روشن گهر شود
• شماره ٢٦٥: از آه دل سرآمد ارباب غم شود
• شماره ٢٦٦: در هر دلي که ريشه غم زعفران شود
• شماره ٢٦٧: وقت است از شکوفه چمن سيمتن شود
• شماره ٢٦٨: خلوت ز گفتگوي دو تن انجمن شود
• شماره ٢٦٩: آن آفتاب رو چو خريدار من شود
• شماره ٢٧٠: جوش درون کم از دو سه تبخال چون شود
• شماره ٢٧١: سرو اين چنين ز شرم تو گر آب مي شود
• شماره ٢٧٢: از روي آتشين تو دل آب مي شود
• شماره ٢٧٣: از مي چو آن غزال، سيه مست مي شود
• شماره ٢٧٤: از ترکتاز غم دل من شاد مي شود
• شماره ٢٧٥: لعل تو چون به خنده گهربار مي شود
• شماره ٢٧٦: گفتار صدق، مايه آزار مي شود
• شماره ٢٧٧: دل روشن از رياضت بسيار مي شود
• شماره ٢٧٨: از ياد وصل، ديده من سير مي شود
• شماره ٢٧٩: جان از وداع سبکتاز مي شود
• شماره ٢٨٠: در شوره زار دانه اگر سبز مي شود
• شماره ٢٨١: دل بي غبار از لب خاموش مي شود
• شماره ٢٨٢: رخسار او ز مي چو عرقناک مي شود
• شماره ٢٨٣: از جلوه تو سنگ سبکبال مي شود
• شماره ٢٨٤: روشن دلم ز باده گلفام مي شود
• شماره ٢٨٥: دستي ز روي لطف برآري چه مي شود؟
• شماره ٢٨٦: از خط نگاه پردگي ديده مي شود
• شماره ٢٨٧: از حسن نوخطان دل ما تازه مي شود
• شماره ٢٨٨: دل کي تهي ز خنده طفلانه مي شود
• شماره ٢٨٩: بي روي دل گره ز زبان وا نمي شود
• شماره ٢٩٠: تا غنچه شکايت من وا نمي شود
• شماره ٢٩١: تسکين دل به شور محبت نمي شود
• شماره ٢٩٢: دل ساده در قلمرو صورت نمي شود
• شماره ٢٩٣: پايندگي به زور ميسر نمي شود
• شماره ٢٩٤: بي صحبت تو عيش ميسر نمي شود
• شماره ٢٩٥: هر رهروي دچار به منزل نمي شود
• شماره ٢٩٦: آزاده رو مقيد عالم نمي شود
• شماره ٢٩٧: در کوي عشق درد وبلا کم نمي شود
• شماره ٢٩٨: از خط گرفته آن مه تابان نمي شود
• شماره ٢٩٩: مژگان ز موج اشک گريزان نمي شود
• شماره ٣٠٠: سير از رخ تو ديده به ديدن نمي شود
• شماره ٣٠١: يک بار رو به اهل وفا مي توان نمود
• شماره ٣٠٢: هر بلبلي که بوي گل از خار نشنود
• شماره ٣٠٣: برقم ز خرمن از دل بيتاب مي جهد
• شماره ٣٠٤: عشق غيور تن به نصيحت کجا دهد
• شماره ٣٠٥: در دل کسي که راه هوا وهوس دهد
• شماره ٣٠٦: گل داده هرزه نالي چمن دهد
• شماره ٣٠٧: شوخي که عرض حسن به اغيار مي دهد
• شماره ٣٠٨: در پرده غنچه برگ سفر ساز مي دهد
• شماره ٣٠٩: هر کس سخن به دشمن انصاف مي دهد
• شماره ٣١٠: مجنون عنان به مردم عاقل نمي دهد
• شماره ٣١١: خالش خبر ز سر دهانم نمي دهد
• شماره ٣١٢: آن را که عشق بخت جواني نمي دهد
• شماره ٣١٣: نتوان ز عندليب نسيمي به جان خريد
• شماره ٣١٤: از ناله عندليب به برگ ونوارسيد
• شماره ٣١٥: بي خواست حرف تلخي ازان نوش لب رسيد
• شماره ٣١٦: از پيچ وتاب عمردرازم بسر رسيد
• شماره ٣١٧: تا بوسه اي به من ز لب دلستان رسيد
• شماره ٣١٨: پيرانه سر هماي سعادت به من رسيد
• شماره ٣١٩: از بحر فيض قسمت ديگر به من رسيد
• شماره ٣٢٠: از نغمه پرده مطرب دستانسرا کشيد
• شماره ٣٢١: صبح شکوفه از افق شاخ سر کشيد
• شماره ٣٢٢: با عشق انتقام توان ز آسمان کشيد
• شماره ٣٢٣: بر ياد عشق بار هوس مي توان کشيد
• شماره ٣٢٤: هر کس نوايي از من آتش زبان شنيد
• شماره ٣٢٥: از زير خاک ناله مامي توان شنيد
• شماره ٣٢٦: تا کي درين جهان مکرر به سر کنيد
• شماره ٣٢٧: هر پرده که از چهره مقصود برافتاد
• شماره ٣٢٨: در مشرب من صبح چه گويم چه اثر داد
• شماره ٣٢٩: تا روشني صدق به دل يار نگردد
• شماره ٣٣٠: چشمي که مقيد به نظر باز نگردد
• شماره ٣٣١: بي ابر گهربار چمن شسته نگردد
• شماره ٣٣٢: در سينه نهان گريه مستانه نگردد
• شماره ٣٣٣: کي دست کرم خواجه ز امساک برآرد
• شماره ٣٣٤: کو عشق که دودم ز دل تنگ برآرد
• شماره ٣٣٥: هر لحظه ترا حسن به صد رنگ برآرد
• شماره ٣٣٦: آن کس که تمناي برو دوش تو دارد
• شماره ٣٣٧: از گردش افلاک کجا دل گله دارد
• شماره ٣٣٨: از گرمروان خار مغيلان گله دارد
• شماره ٣٣٩: از گرمي اشکم صف مژگان گله دارد
• شماره ٣٤٠: انديشه ز کلفت دل بيتاب ندارد
• شماره ٣٤١: سيري ز تپيدن دل بيتاب ندارد
• شماره ٣٤٢: طفل است وغم ناله ما هيچ ندارد
• شماره ٣٤٣: آزاده ما برگ سفر هيچ ندارد
• شماره ٣٤٤: از تفرقه پروا دل آزاد ندارد
• شماره ٣٤٥: تر دامنيم آه غم آلود ندارد
• شماره ٣٤٦: دل طاقت حيراني ديدار ندارد
• شماره ٣٤٧: جوياي تو با کعبه گل کار ندارد
• شماره ٣٤٨: پرواي خط آن غنچه مستور ندارد
• شماره ٣٤٩: هر شيشه دلي حوصله شور ندارد
• شماره ٣٥٠: دل بردن ما اينهمه تدبير ندارد
• شماره ٣٥١: دل راه در آن زلف گرهگير ندارد
• شماره ٣٥٢: چشم تو که پرواي نظر باز ندارد
• شماره ٣٥٣: صبح ازل اين طرف بنا گوش ندارد
• شماره ٣٥٤: بيگانه معني لب خاموش ندارد
• شماره ٣٥٥: از تلخي مي ساغر ما باک ندارد
• شماره ٣٥٦: آن سنگدل از شکوه ما باک ندارد
• شماره ٣٥٧: زهرازقدح صافدلان رنگ ندارد
• شماره ٣٥٨: پرواي خط آن عارض گلفام ندارد
• شماره ٣٥٩: در سينه عشاق هوس راه ندارد
• شماره ٣٦٠: بي روي تو دل روي به آيينه گذارد
• شماره ٣٦١: نتوان به فلک شکوه ز بيداد قضا برد
• شماره ٣٦٢: تنها نه صفا خط ز لب لعل بتان برد
• شماره ٣٦٣: آن شوخ چه گويم که دل از دست چسان برد
• شماره ٣٦٤: از خال توان راه به آن کنج دهان برد
• شماره ٣٦٥: آسايش تن غافلم از ياد خداکرد
• شماره ٣٦٦: ساقي دهن شيشه ما باز به لب کرد
• شماره ٣٦٧: از بس عرق از چهره گلفام تو گل کرد
• شماره ٣٦٨: خط از لب لعل گهرافشان تو گل کرد
• شماره ٣٦٩: رخسار جهانسوز تو بي پا و سرم کرد
• شماره ٣٧٠: رخسار ترا خط نتوانست نهان کرد
• شماره ٣٧١: دل را چه خيال است به مي شاد توان کرد
• شماره ٣٧٢: دل چون تهي از دردوغم يار توان کرد
• شماره ٣٧٣: از مستي چشم تو چه تقرير توان کرد
• شماره ٣٧٤: شوريده تر از سيل بهارم چه توان کرد
• شماره ٣٧٥: جاني که سر از روزن فتراک برآورد
• شماره ٣٧٦: چون پسته زبان در دهنم زنگ برآورد
• شماره ٣٧٧: از طوطي من روي سخن رنگ برآورد
• شماره ٣٧٨: گر غير مرا از تو به نيرنگ برآورد
• شماره ٣٧٩: جان در بدن خاکي ما زنگ برآورد
• شماره ٣٨٠: نظاره خط توام از خال برآورد
• شماره ٣٨١: دل سخت چو گرديد نصيحت نپذيرد
• شماره ٣٨٢: گل مرتبه عارض جانانه نگيرد
• شماره ٣٨٣: سرگرم تو با کشمکش دار نسازد
• شماره ٣٨٤: از عود دل گرم من اخگربگريزد
• شماره ٣٨٥: روزي که مرا موج نفس دام سخن شد
• شماره ٣٨٦: از حسن غريب تو جهان صبح وطن شد
• شماره ٣٨٧: تيغ تو مي وساقي وپيمانه من شد
• شماره ٣٨٨: يوسف شود آن کس که خريدار تو باشد
• شماره ٣٨٩: در راه توهر کس دل ودين باخته باشد
• شماره ٣٩٠: عاشق غم اسباب چرا داشته باشد
• شماره ٣٩١: چشم تو ز دلها چه خبر داشته باشد
• شماره ٣٩٢: اين اشک جگرگون چه اثرداشته باشد
• شماره ٣٩٣: انديشه چرا عشق ز کس داشته باشد
• شماره ٣٩٤: زان سفله حذرکن که توانگرشده باشد
• شماره ٣٩٥: شرمي که بود ساخته مطلوب نباشد
• شماره ٣٩٦: با کعبه پرستار ترا کار نباشد
• شماره ٣٩٧: تا چنددلت برمن مهجور نبخشد
• شماره ٣٩٨: زخمي که ز تيغ تو مرا برسپرآمد
• شماره ٣٩٩: تا خنده ازان غنچه مستور برآمد
• شماره ٤٠٠: آن آفت جان بر سر انصاف نيامد
• شماره ٤٠١: کيفيت مي زاهد فرزانه نداند
• شماره ٤٠٢: فيض دم صبح از لب خندان تو يابند
• شماره ٤٠٣: در خويش چو گردون نکني تا سفري چند
• شماره ٤٠٤: جمعي که درانديشه آن چشم خمارند
• شماره ٤٠٥: خوش وقت گروهي که در انديشه يارند
• شماره ٤٠٦: داغي که مرا بر دل ديوانه گذارند
• شماره ٤٠٧: خون بهتر ازان مي که چشيدن نگذارند
• شماره ٤٠٨: هر نقطه کز اين دايره بيکار شمارند
• شماره ٤٠٩: حکم است که کار شب آدينه بسازند
• شماره ٤١٠: از دشت به حي مردم ديوانه نسازند
• شماره ٤١١: از دست رود خامه چو نام تو نويسند
• شماره ٤١٢: در کوي خرابات گروهي که خموشند
• شماره ٤١٣: آنها که به فردوس رخ يار فروشند
• شماره ٤١٤: تا حسن گلو سوز تو در جان شرر افکند
• شماره ٤١٥: غفلت زدگان ديده بيدار ندانند
• شماره ٤١٦: آنها که نظرباز به نو خط پسرانند
• شماره ٤١٧: چون شبنم مي بر رخ جانان بنشيند
• شماره ٤١٨: سوز دل عاشق ز تماشا ننشيند
• شماره ٤١٩: در کودکي از جبهه من عشق عيان بود
• شماره ٤٢٠: در زير فلک چند خردمند توان بود
• شماره ٤٢١: تامنزل من باديه بيخبري بود
• شماره ٤٢٢: گر يار ز احوال من آگاه نمي بود
• شماره ٤٢٣: با روي تو آيينه روشن چه نمايد
• شماره ٤٢٤: داغ از جگر سوختگان دير برآيد
• شماره ٤٢٥: سرمست چو آن شاخ گل از باغ برآيد
• شماره ٤٢٦: آن خرمن گل چون ز در باغ درآيد
• شماره ٤٢٧: خطي که ازان چهره روشن بدر آيد
• شماره ٤٢٨: آه از دل جوياي تو بيتاب برآيد
• شماره ٤٢٩: حرفي که ازان لعل گهربار برآيد
• شماره ٤٣٠: تدبير محال است به تقدير برآيد
• شماره ٤٣١: حسني که به نور نظر پاک برآيد
• شماره ٤٣٢: کي پيچ وخم از طبع هوسناک برآيد
• شماره ٤٣٣: آهي که ز دلهاي هوسناک برآيد
• شماره ٤٣٤: آن روز ز دل شهپر اقبال برآيد
• شماره ٤٣٥: گر چشم تر از پوست چو بادام برآيد
• شماره ٤٣٦: خوب است که بي رنج طلب کام برآيد
• شماره ٤٣٧: حاشا که زعاشق سخن کام برآيد
• شماره ٤٣٨: بيخواست ز دل ناله جانکاه برآيد
• شماره ٤٣٩: لعل از جگر سنگ گر از تيشه برآيد
• شماره ٤٤٠: هويي که مرا از دل ديوانه برآيد
• شماره ٤٤١: خورشيد اگر از چشم کسان آب گشايد
• شماره ٤٤٢: مشکل که دل از ناله و فرياد گشايد
• شماره ٤٤٣: از سير چمن کي دل افگار گشايد
• شماره ٤٤٤: با تنگدلي از لب خندان چه گشايد
• شماره ٤٤٥: يک شعله شوخ است که ديدار نمايد
• شماره ٤٤٦: غفلت چه اثر در دل هشيارنمايد
• شماره ٤٤٧: با روي تو خورشيد درخشان چه نمايد
• شماره ٤٤٨: با روي تو صبر از دل بيتاب نيايد
• شماره ٤٤٩: صحبت به حريفان سيه کار مداريد
• شماره ٤٥٠: از قيد فلک برزده دامن بگريزيد
• شماره ٤٥١: فارغ بود از افسر زرين سر خورشيد
• شماره ٤٥٢: طوفان گل و جوش بهارست ببينيد
• شماره ٤٥٣: خشت از سرخم پنبه ز مينا برباييد
• شماره ٤٥٤: خال از دميدن خط بي انتظارم گردد
• شماره ٤٥٥: شب زنده دار را دل روشن چو ماه گردد
• شماره ٤٥٦: خط سيه مبادا زان خال سربرآرد
• شماره ٤٥٧: شرم وحجاب مارا در پيچ وتاب دارد
• شماره ٤٥٨: از حلقه هاي زنجير سودا چه باک دارد
• شماره ٤٥٩: پرواي خط مشکين آن دلرباندارد
• شماره ٤٦٠: پرواي شکوه من آن سيمتن ندارد
• شماره ٤٦١: سوداي عشق ما را بي نام وبي نشان کرد
• شماره ٤٦٢: دل را به زلف پرچين تسخير مي توان کرد
• شماره ٤٦٣: هر چند ره در آن زلف پيدا نمي توان کرد
• شماره ٤٦٤: خالت ز خط مشکين دست دگر برآورد
• شماره ٤٦٥: خوش آن که خواب راحت برخودحرام سازد
• شماره ٤٦٦: از ترک گفتگو دل با معني آشنا شد
• شماره ٤٦٧: از حلقه هاي آن زلف دل صاحب نظر شد
• شماره ٤٦٨: در زلف نااميدي روي اميد باشد
• شماره ٤٦٩: چون آفتاب هر کس روشن ضمير باشد
• شماره ٤٧٠: دولت چونيست باقي بربادرفته باشد
• شماره ٤٧١: تن را اگر گذاري در عشق ما چه باشد
• شماره ٤٧٢: گر بي طلب رسد رزق ما را عجب نباشد
• شماره ٤٧٣: سر چون گران شد از مي دستارگو نباشد
• شماره ٤٧٤: کي از ستاره برمن سنگ ستم نيامد
• شماره ٤٧٥: از عشق يار نوخط دل زود مي گشايد
• شماره ٤٧٦: از روي نو خط يار هر جا سخن برآيد
• شماره ٤٧٧: چون رنگ مي زمينا بيرون دويد بايد
• شماره ٤٧٨: آن چشم اگر چه خود را بيمارمي نمايد
• شماره ٤٧٩: سفر گزين که سخن در وطن غريب نگردد
• شماره ٤٨٠: سياه چون دل رنگين سخن ز آه نگردد
• شماره ٤٨١: نظر به روي تو خورشيد آب وتاب ندارد
• شماره ٤٨٢: زوعده هاي دروغش دل اضطراب ندارد
• شماره ٤٨٣: ستاره سوخته پرواي اعتبار ندارد
• شماره ٤٨٤: گل هميشه بهار سخن زوال ندارد
• شماره ٤٨٥: همين نه سينه ما آه صبحگاه ندارد
• شماره ٤٨٦: دهان بوسه فريب ترا پياله ندارد
• شماره ٤٨٧: رخ تو رنگ زگلگونه شراب نگيرد
• شماره ٤٨٨: نگه ز چشم تو چون چنان نشأه مدام نگيرد
• شماره ٤٨٩: خوشا دلي که در انديشه جمال تو باشد
• شماره ٤٩٠: به جاي سبزه چو ايام زندگي بسر آيد
• شماره ٤٩١: مباد روي تو از پرده حجاب بر آيد
• شماره ٤٩٢: دل از تردد وخاطر ز انقلاب برآيد
• شماره ٤٩٣: بغير خط که ز روي لطيف يار برآيد
• شماره ٤٩٤: آتش عشق تو چون زبانه برآرد
• شماره ٤٩٥: رتبه خال تو مشک ناب ندارد
• شماره ٤٩٦: در دل ما بخت سبز بارندارد
• شماره ٤٩٧: قد ترا سرواعتدال ندارد
• شماره ٤٩٨: دولت روشندلي زوال ندارد
• شماره ٤٩٩: دامن دشت عدم گياه ندارد
• شماره ٥٠٠: مستي ما از مي شبانه نباشد
• شماره ٥٠١: مستي ما از مي شبانه نباشد
• شماره ٥٠٢: غنچه مستور از نقاب برآمد
• شماره ٥٠٣: از کمرش کام دل چگونه برآيد
• شماره ٥٠٤: چون مه روي تو از حجاب برآيد
• شماره ٥٠٥: فتنه چشم تو چون ز خواب برآيد
• شماره ٥٠٦: سري راکه سودا ز سامان برآرد
• شماره ٥٠٧: دل صاف پرواي محشر ندارد
• شماره ٥٠٨: چرا با دل من صفايي ندارد
• شماره ٥٠٩: دل از خاکساري بهشت خدا شد
• شماره ٥١٠: چه گل از خودآن مرده دل چيده باشد
• شماره ٥١١: نشاط جهان را بقايي نباشد
• شماره ٥١٢: سخن کي به جانهاي غافل نشنيد
• شماره ٥١٣: مرا ناله از پرده دل برآيد
• شماره ٥١٤: به همچون مني آسمان چون برآيد
• شماره ٥١٥: چرا از خم مي فلاطون برآيد
• شماره ٥١٦: بس که در زلف تو دلها آب شد
• شماره ٥١٧: تا به زانو پاي من در خار شد
• شماره ٥١٨: رنگ خط برلعل جانان ريختند
• شماره ٥١٩: بخل ممسک از مي افزونتر شود
• شماره ٥٢٠: زخم ما پهلو به خنجر مي دهد
• شماره ٥٢١: شش جهت راه است ومنزل ناپديد
• شماره ٥٢٢: برانگيزد غبار از مغز جان درد
• شماره ٥٢٣: نمي گردد به خاموشي نهان درد
• شماره ٥٢٤: درين عالم که جز وحشت نباشد
• شماره ٥٢٥: ترا چون صبح خندان آفريدند
• شماره ٥٢٦: چه کار از ياري دوران برآيد
• شماره ٥٢٧: از ناله ني هر کس هشيار نمي گردد
• شماره ٥٢٨: هر ذره ازو در سر سوداي دگر دارد
• شماره ٥٢٩: از بيم خط آن لب شد باريک وچنين باشد
• شماره ٥٣٠: ازبيم خط آن لب شد باريک و چنين باشد
• شماره ٥٣١: مي مي چکد از چشمش جانانه چنين بايد
• شماره ٥٣٢: از نمک تبسمت رنگ شراب مي پرد
• شماره ٥٣٣: جان غريب ازين جهان ميل وطن نمي کند
• شماره ٥٣٤: شوخي حسن کي نهان زير نقاب مي شود
• شماره ٥٣٥: چه خوش است ناله من به نوا رسيده باشد
• شماره ٥٣٦: چو خوش است اتحادي که حجاب تن نماند
• شماره ٥٣٧: هر که رنگ شکسته اي دارد
• شماره ٥٣٨: دل ز سير وسلوک بينا شد
• شماره ٥٣٩: محو تو بهشت جو نباشد
• شماره ٥٤٠: خوش آن که به گوشه اي نشيند
• شماره ٥٤١: آتش لعل از رخت در عرق شرم مرد
• شماره ٥٤٢: خطي کان رخ تازه مي آورد
• شماره ٥٤٣: خال او يک نظر از ديده ما دور نباشد
• شماره ٥٤٤: مورنه اي پيش قند تنگ ميان را ببند
• شماره ٥٤٥: صوفيان صاف روان مي باشند
• شماره ٥٤٦: عشق تو ز دل بدر نمي آيد
• شماره ٥٤٧: اي زياد لعل ميگون تو کام جان لذيذ
• شماره ٥٤٨: قلم ز بال سمندر کند مگرکاغذ
• شماره ٥٤٩: ز شور عشق مرا شد دل خراب لذيذ
• شماره ٥٥٠: از حب جاه خواري دنيا شود لذيذ
• شماره ٥٥١: چندان که خواب صبح بود بر جوان لذيذ
• شماره ٥٥٢: پاک گوهر را سزوارست اوج اعتبار
• شماره ٥٥٣: آب گوهر از تهي چشمان نمي شويد غبار
• شماره ٥٥٤: برد دستم رابياض گردن جانان ز کار
• شماره ٥٥٥: زخم را آماده شو چون شد مساعد روزگار
• شماره ٥٥٦: بيشتر گردد دل نازک ز غمخواران فگار
• شماره ٥٥٧: مردمک را سير کن در حلقه چشم نگار
• شماره ٥٥٨: پرده مشکين به چشم شوخ بسته است آن نگار؟
• شماره ٥٥٩: مي برد خواهي نخواهي دل زمردم خط يار
• شماره ٥٦٠: اي دل غافل زماني از گريبان سر برآر
• شماره ٥٦١: پيچ وتاب خط برآن رخسار گلرنگ است بار
• شماره ٥٦٢: برلب بام خطر باشد مکان اعتبار
• شماره ٥٦٣: مي پرستان رابه دل ننشيند از دشمن غبار
• شماره ٥٦٤: پاس درد وداغ عشق از ديده هاي شوردار
• شماره ٥٦٥: شوختر گردد شود چون خال از خط بالدار
• شماره ٥٦٦: غير عبرت هيچ چيز از دار دنيا برمدار
• شماره ٥٦٧: از زمين برخاستن چشم از زمين داران مدار
• شماره ٥٦٨: آرزو در دل بسوزان، عود در مجمر گذار
• شماره ٥٦٩: فارغ از دامند مرغان سبک پر در گذار
• شماره ٥٧٠: دل چو شبنم آب کن رو در گلستانش گذار
• شماره ٥٧١: من نمي آيم به هوش از پند، بيهوشم گذار
• شماره ٥٧٢: اشک در چشم من بيتاب چون گيرد قرار؟
• شماره ٥٧٣: دل کجا در سينه ويرانه مي گيرد قرار؟
• شماره ٥٧٤: بيقرار عشق در يک جا نمي گيرد قرار
• شماره ٥٧٥: خون دل تا هست چشم تر نمي گيرد قرار
• شماره ٥٧٦: هر که مي داند که برگردد سخن درکوهسار
• شماره ٥٧٧: اهل دل راياري دوران نمي آيد به کار
• شماره ٥٧٨: تخم مهري گر به دلها مي فشاند روزگار
• شماره ٥٧٩: مي شود رنگين تر آن لعل سخنگودر خمار
• شماره ٥٨٠: سر نمي پيچم ز خار سرزنش ديواروار
• شماره ٥٨١: از فروغ لاله آتش زير پاداردبهار
• شماره ٥٨٢: از فروغ لاله آتش زير پا دارد بهار
• شماره ٥٨٣: از دل پرخون بلبل کي خبردارد بهار؟
• شماره ٥٨٤: از خرام ناز منت بر زمين داردبهار
• شماره ٥٨٥: سنبل او مي خرامد دست بر دوش بهار
• شماره ٥٨٦: کوه سنگين را سبک جولان کند جام بهار
• شماره ٥٨٧: بوي گل مي آيداز چاک گريبان بهار
• شماره ٥٨٨: خاک راجان کرد درتن ابر احسان بهار
• شماره ٥٨٩: نيست بي مي باغ رانوري مي روشن بيار
• شماره ٥٩٠: دل به آن زلف چليپا مي کشد بي اختيار
• شماره ٥٩١: گلعذار من برون از پرده بوي خود ميار
• شماره ٥٩٢: بي دل بيدار، سر از خرقه تن برميار
• شماره ٥٩٣: شد خرابات مغان از توبه ام زير و زبر
• شماره ٥٩٤: اي بر روي تو از آينه گل صافتر
• شماره ٥٩٥: ترک من کزپسته اش بي خواست مي ريزد شکر
• شماره ٥٩٦: بوسه اي در کار من کن زان لب همچون شکر
• شماره ٥٩٧: از فروغ ماه مي گردد به آب وتاب ابر
• شماره ٥٩٨: حسن از چشم نظربازان شود شاداب تر
• شماره ٥٩٩: مي شود در وسمه ابروي بتان خونخوارتر
• شماره ٦٠٠: از دم تيغ است آن موي کمر خونريزتر
• شماره ٦٠١: هرکه وحشت مي کند ز آميزش ما بيشتر
• شماره ٦٠٢: ناقص از کامل برد لذت ز دنيا بيشتر
• شماره ٦٠٣: باده دارد بر سر پاميکشان رابيشتر
• شماره ٦٠٤: دل ز خط بر عارض جانانه لرزد بيشتر
• شماره ٦٠٥: خار و خس را چرخ گل برسرفشاند بيشتر
• شماره ٦٠٦: تلخکام ايمن ز چشم شور ماند بيشتر
• شماره ٦٠٧: يارنو خط زنگ از دل مي زدايد بيشتر
• شماره ٦٠٨: مي کشداز بي هنر کلفت هنرور بيشتر
• شماره ٦٠٩: شورش ديوانه گردد از بيابان بيشتر
• شماره ٦١٠: مي کشد عزت طلب خواري زدوران بيشتر
• شماره ٦١١: دل بود مايل به خط عنبرافشان بيشتر
• شماره ٦١٢: جانب اغيار داردآن جفا جو بيشتر
• شماره ٦١٣: مي شود مغلوب، خصم از بردباري بيشتر
• شماره ٦١٤: عشق راباشد به عاشق دلنوازي بيشتر
• شماره ٦١٥: گرچه از جان نيست چيزي بابدن نزديکتر
• شماره ٦١٦: زاهد از آلوده دنياست دنيا خواه تر
• شماره ٦١٧: خامشي سازد من بيتاب را ديوانه تر
• شماره ٦١٨: هرطرف صد راه پيما هست سر گردان خضر
• شماره ٦١٩: ياسمينش لاله گون از تاب نظر
• شماره ٦٢٠: لاله ها چشم غزالان مي نمايد در نظر
• شماره ٦٢١: نيست درظاهر مرا گر گلعذاري درنظر
• شماره ٦٢٢: نيست رخساري زخال وخط نگارين اينقدر
• شماره ٦٢٣: حسن را در کار نبود باده ناب دگر
• شماره ٦٢٤: چشم مارا صبح پيري شد شکر خواب دگر
• شماره ٦٢٥: از عزيزان با تو ما را هست پيوند دگر
• شماره ٦٢٦: مي برد دل حسن او هردم به نيرنگ دگر
• شماره ٦٢٧: اي ز رويت هرنگاهي راگلستان دگر
• شماره ٦٢٨: حسن دارد در سواري شوکت و شان دگر
• شماره ٦٢٩: داده ام دل را به دست دشمن دين دگر
• شماره ٦٣٠: چند روزي مي دهم دل رابه دلجوي دگر
• شماره ٦٣١: مي شود طي در ورق گرداندني ديوان عمر
• شماره ٦٣٢: سبزه خط مي دمد از لعل جانان غم مخور
• شماره ٦٣٣: مي شود از درد و داغ عشق دلها ديده ور
• شماره ٦٣٤: کي ز خواريهاي غربت مي کند پرواگهر؟
• شماره ٦٣٥: تا نسازد پاي خود از سر طلبکارگهر
• شماره ٦٣٦: سود ندهد عامل بيدادگر را کارخير
• شماره ٦٣٧: از مي گلرنگ مي گردد اگر پيمانه سير
• شماره ٦٣٨: گر کند مادر زخشکي بخل دراعطاي شير
• شماره ٦٣٩: آنکه مي آيد زطفلي از دهانش بوي شير
• شماره ٦٤٠: زيرتيغ از مرغ بسمل پرفشاني ياد گير
• شماره ٦٤١: برگ عيش خويش را چون گل زهم پاشيده گير
• شماره ٦٤٢: بوسه را کنج دهان يار دارد گوشه گير
• شماره ٦٤٣: مي شوي آواره از عالم عنان ما مگير
• شماره ٦٤٤: به ناداني کند اقرارهرکس هست داناتر
• شماره ٦٤٥: رخ گلرنگش از مژگان خونخوارست گيراتر
• شماره ٦٤٦: خط سبز از دعاي صبح خيزان است گيراتر
• شماره ٦٤٧: شود از پرده پوشي سوز اهل حال رسواتر
• شماره ٦٤٨: شراب زندگي درخاکساريهاست بي غش تر
• شماره ٦٤٩: زمهرخامشي شد خرده رازم پريشانتر
• شماره ٦٥٠: زمي شد چهره آن مهرعالمتاب روشنتر
• شماره ٦٥١: سخن کز عشق شادابي ندارددردهان بهتر
• شماره ٦٥٢: نمي دانند اهل غفلت انجام شراب آخر
• شماره ٦٥٣: ترا درخواب غفلت رفت عمر خوش عنان آخر
• شماره ٦٥٤: بيا اي محتسب از وادي دردي کشان بگذر
• شماره ٦٥٥: فريب دل مخور از ديده شيرانه اخگر
• شماره ٦٥٦: ندارد خاطر آگاه جز غفلت غم ديگر
• شماره ٦٥٧: جز آن لبهاي ميگون دل راچاره ديگر
• شماره ٦٥٨: نخواهد دردمند عشق او ميخانه ديگر
• شماره ٦٥٩: نيست بي خار درين باديه يک آبله وار
• شماره ٦٦٠: باد دستانه مکن خرج نفس رازنهار
• شماره ٦٦١: گربه ما همسفري سلسله از پا بردار
• شماره ٦٦٢: نسخه کفر از آن زلف پريشان بردار
• شماره ٦٦٣: نيست بيرون ز تو مقصود، تکاپو بگذار
• شماره ٦٦٤: کار دنيا کن و انديشه عقبي مگذار
• شماره ٦٦٥: نفس هرزه مرس رابه کشيدن مگذار
• شماره ٦٦٦: ناله اي از ته دل کرد سپند آخر کار
• شماره ٦٦٧: چين پيشاني ما شد مه عيد آخر کار
• شماره ٦٦٨: اي رخت شسته تر از دامن مهتاب بهار
• شماره ٦٦٩: دوسه روزي است صفاي رخ گلپوش بهار
• شماره ٦٧٠: سينه اي چاک نکرديم درين فصل بهار
• شماره ٦٧١: اي صبا برگي ازان گلشن بي خار بيار
• شماره ٦٧٢: جام در دور به اندازه مخمور بيار
• شماره ٦٧٣: اين نه هاله است نمايان شده از دور قمر
• شماره ٦٧٤: برفروز از مي و زنگ از دل آگاه ببر
• شماره ٦٧٥: اي دهان تو و گفتار ز هم شيرين تر
• شماره ٦٧٦: الفت خلق عذاب دل فرزانه شمر
• شماره ٦٧٧: چشم آرام مداريد ز سر منزل عمر
• شماره ٦٧٨: تيغ الماس بر اطراف کمر دارد مهر
• شماره ٦٧٩: چند روزي چو قلم سربه ته انداخته گير
• شماره ٦٨٠: گشاده رويي من برد دست خصم از کار
• شماره ٦٨١: به زندگي دل آزاده را ز تن بردار
• شماره ٦٨٢: چو غنچه نکهت خود از صبا دريغ مدار
• شماره ٦٨٣: ز طوطيان شکر ناب را دريغ مدار
• شماره ٦٨٤: چو شمع، جان ز نسيم سحر دريغ مدار
• شماره ٦٨٥: نخست کعبه و بتخانه رابجا بگذار
• شماره ٦٨٦: ز آب تيغ اثر در گلوي ما بگذار
• شماره ٦٨٧: دل رميده به اميد اين جهان مگذار
• شماره ٦٨٨: بياکه عقده زکارجهان گشاد بهار
• شماره ٦٨٩: سخن دريغ مداراز سخن کشان زنهار
• شماره ٦٩٠: مبند دل به تماشاي اين جهان زنهار
• شماره ٦٩١: ز حال تشنه لبان خنجر ترا چه خبر؟
• شماره ٦٩٢: ترا لبي است ز چشم ستاره خندانتر
• شماره ٦٩٣: اگر چه چهره بود بي نقاب روشنتر
• شماره ٦٩٤: صفاي يار به ديدن نمي شود آخر
• شماره ٦٩٥: بهار دربغل غنچه ريخت پنهان زر
• شماره ٦٩٦: ترا به هرگذري هست بيقراردگر
• شماره ٦٩٧: ربوده خواب مرا حسن بي مثال دگر
• شماره ٦٩٨: ربوده است مراذوق جستجوي دگر
• شماره ٦٩٩: درين جهان مزور به ترس وباک نگر
• شماره ٧٠٠: مکن دلير تماشاي تاب موي کمر
• شماره ٧٠١: اگر چه دردلم از ترکش است افزون تير
• شماره ٧٠٢: فروغ دولت بيدار از شراب بگير
• شماره ٧٠٣: بهار مي گذرد ساغر چو لاله بگير
• شماره ٧٠٤: ز داغ عشق مرا چون شودجگر دلگير؟
• شماره ٧٠٥: از انقلاب دهر نيفتم ز اعتبار
• شماره ٧٠٦: درويش را زخرقه صد پاره نيست عار
• شماره ٧٠٧: دل راز سينه درنظر دلستان برآر
• شماره ٧٠٨: در زير خرقه شيشه مي را نگاه دار
• شماره ٧٠٩: از بيغمان جميله غم را نگاه دار
• شماره ٧١٠: اي دل عنان توسن طاقت نگاه دار
• شماره ٧١١: اي دل عنان توسن طاقت نگاه دار
• شماره ٧١٢: يارب مرا زپوتو منت نگاه دار
• شماره ٧١٣: پيکان يار را به دل و جان نگاه دار
• شماره ٧١٤: از بوسه ظلم بر رخ جانان روا مدار
• شماره ٧١٥: سنجيدگي ز هيچ سبکسر طمع مدار
• شماره ٧١٦: عارف ز نه سپهر چو صرصر کند گذار
• شماره ٧١٧: خشتي به خير چون خم مي بر زمين گذار
• شماره ٧١٨: داغ است برگ عيش گلستان روزگار
• شماره ٧١٩: بيرون ميا ز گوشه ميخانه در بهار
• شماره ٧٢٠: اي زلف و عارض تو ز هم ديده زيب تر
• شماره ٧٢١: اي زلفت از کمند تمنابلند تر
• شماره ٧٢٢: از خط سبز چهره شود آبدارتر
• شماره ٧٢٣: دل روشن از سياهي سوداست بيشتر
• شماره ٧٢٤: نادان ز حرص درتب و تاب است بيشتر
• شماره ٧٢٥: از سعي، کار عشق شود خام بيشتر
• شماره ٧٢٦: در سينه هاي تنگ بود آه بيشتر
• شماره ٧٢٧: اي چشمت از غزال ختن خوش نگاه تر
• شماره ٧٢٨: اي زلف و خط و خال تو از هم کشنده تر
• شماره ٧٢٩: اي زلف سرکش تو ز بالا کشيد ه تر
• شماره ٧٣٠: شد ناله ام به دور خطش عاشقانه تر
• شماره ٧٣١: معشوق در برابر و مهتاب درنظر
• شماره ٧٣٢: اي هرنظر خيال ترا منزل دگر
• شماره ٧٣٣: اي هر دل از خيال تو ميخانه دگر
• شماره ٧٣٤: از زير چشم در رخ مستور مي نگر
• شماره ٧٣٥: برق سبک عنان نرسد در شتاب عمر
• شماره ٧٣٦: از ره مرو به جلوه ناپايدار عمر
• شماره ٧٣٧: صبح است ساقيا مي چون آفتاب گير
• شماره ٧٣٨: منصوروار پختگي از چوب دار گير
• شماره ٧٣٩: سرمايه جنون ز نسيم بهار گير
• شماره ٧٤٠: فصل شباب رفت ره خانه پيش گير
• شماره ٧٤١: نخل خزان رسيده ما را فشانده گير
• شماره ٧٤٢: جز گوشه قناعت ازين خاکدان مگير
• شماره ٧٤٣: از هيچ آفريده به دل گرد کين مگير
• شماره ٧٤٤: هرچند جهانسوز بود جلوه دلدار
• شماره ٧٤٥: از صحبت خامان، دل آگاه نگه دار
• شماره ٧٤٦: اي بيجگر از تلخي عالم گله بگذار
• شماره ٧٤٧: دارم ز تو ساده دليها گله بسيار
• شماره ٧٤٨: اي صفحه رخسار تو ازگل بصفاتر
• شماره ٧٤٩: از درد بود پرسش اغيار گرانتر
• شماره ٧٥٠: اي هر ورق گل زتو آيينه ديگر
• شماره ٧٥١: هر چند ترا ديده بدکرد زمن دور
• شماره ٧٥٢: کام دل ازان چهره افروخته برگير
• شماره ٧٥٣: مطرباچنگ را بکش به کنار
• شماره ٧٥٤: مطربا مهر از دهان بردار
• شماره ٧٥٥: از سنگلاخ دنيا اي شيشه بار بگذر
• شماره ٧٥٦: مرو ز گوشه عزلت به هيچ منظر ديگر
• شماره ٧٥٧: جوشن داودي قلمرو تدبير
• شماره ٧٥٨: از شراب ارغواني چهره را گلرنگ ساز
• شماره ٧٥٩: بهر روي خلق تاکي آرزو کردن نماز؟
• شماره ٧٦٠: شد جدا از زخم من آن خنجر سيراب سبز
• شماره ٧٦١: کي شود کشت اميد از ديده نمناک سبز؟
• شماره ٧٦٢: شعله اي در مغز هست ازآتش سودا هنوز
• شماره ٧٦٣: با قيامت قامتش همدوش مي گردد هنوز
• شماره ٧٦٤: حسنش از خط عالمي زيرو زبر دارد هنوز
• شماره ٧٦٥: چشم حيران را حجابش دام مي داند هنوز
• شماره ٧٦٦: بي صفا از خط نگرديده است رخسارش هنوز
• شماره ٧٦٧: رخنه در دل مي کند مژگان قتالش هنوز
• شماره ٧٦٨: خط برآورد وترو تازه است بستانش هنوز
• شماره ٧٦٩: درتن خود يک هدف واراستخوان دارم هنوز
• شماره ٧٧٠: غوطه خوردم درشراب ناب و مخمورم هنوز
• شماره ٧٧١: خاک من بربادرفت ودردي آشامم هنوز
• شماره ٧٧٢: از سرشک گرم زرين است مژگانم هنوز
• شماره ٧٧٣: مي دهد يادي ز چشمش نرگس پر فن هنوز
• شماره ٧٧٤: دشت بيرون نامده است از ماتم مجنون هنوز
• شماره ٧٧٥: مي رود با قامت خم در پي دنيي هنوز
• شماره ٧٧٦: ريخت دندانهاو در فکر لب ناني هنوز
• شماره ٧٧٧: دل مکدر ز غم يار نگردد هرگز
• شماره ٧٧٨: محو رخسار تو دلگير نگردد هرگز
• شماره ٧٧٩: صحبت عشق و خرد ساز نگردد هرگز
• شماره ٧٨٠: دل ما روشن از افلاک نگردد هرگز
• شماره ٧٨١: عشق گرد دل فرزانه نگردد هرگز
• شماره ٧٨٢: نيست بي خون دل آن زلف پريشان هرگز
• شماره ٧٨٣: هيچ جا از خوشي آثار نمانده است امروز
• شماره ٧٨٤: از جبينش عرق شرم روان است هنوز
• شماره ٧٨٥: لاله داغ است ازان عارض گلفام هنوز
• شماره ٧٨٦: درآ به زمزمه اي مطرب غزال پرداز
• شماره ٧٨٧: دگر که را کنم از اهل درد محرم راز؟
• شماره ٧٨٨: نمي رسد به حقيقت کس از سراي مجاز
• شماره ٧٨٩: نخست دفتر هوش و خرد درآب انداز
• شماره ٧٩٠: بگير جام هلالي ز رخ نقاب انداز
• شماره ٧٩١: چو آفتاب به هر ذره اي نگاه انداز
• شماره ٧٩٢: به ياد سنبل آن زلف با صبا مي ساز
• شماره ٧٩٣: ز خط چو يار رخ آل راکند سرسبز
• شماره ٧٩٤: ز سروقدتو شد شوره زار امکان سبز
• شماره ٧٩٥: نبسته اي گره عهد برقبا هرگز
• شماره ٧٩٦: حديث عشق نگيرد به زاهدان هرگز
• شماره ٧٩٧: که را به گوشه گلخن کشيده اند امروز؟
• شماره ٧٩٨: مگر به فکر سواري است آن نگار امروز؟
• شماره ٧٩٩: بيا و تازه کن ايمان به نوبهار امروز
• شماره ٨٠٠: نبرده خط ز عذار تو آب و تاب هنوز