صَفيه : (عربي) 1- (مؤنث صفي)،( صفي. 1- ، 2- و 3- ؛ 2- (اَعلام) نام چند تن از زنان مشهور صدر اسلام، از جمله 1) صفیه قُرَیشی [قرن اول هجری] دختر عبدالمطلب، عمه‌ي پیامبر اسلام(ص) و مادر زبیر ابن عوام، نخستین بانوی اسلام، که در جنگ شرکت کرد. 2) صفیه [قرن اول هجری] از همسران پیامبر اسلام(ص) دختری از یهودیان خیبر که در هنگام فتح آنجا به دست مسلمانان اسیر شد. پیامبر اسلام(ص) او را آزاد کرد و به عقد خویش درآورد.

شاداب : با طراوت، تازه، شاد، شادان، مسرور.

شایسته : (صفت فاعلي از شايستن)، 1- داراي ويژگي مطلوب، مناسب، سزاوار و در خور، لايق؛ 2- داراي توانايي‌هاي لازم براي به دست آوردن چيزي يا انجام دادن كاري.

شاهده : 1- منسوب به شاهد؛ 2- زيبارو؛ 3- (به مجاز) محبوب و معشوق.

شایا : (= شايسته)، ( شايسته.

شاه‌پري : پري، عنبر.

شادیه : 1- وضع و حالت شاد، شاد بودن، خوشحالي، سرور؛ 2- (در قديم) جشن؛ 3- (در عرفان) بسطي كه پس از قبض براي سالك حاصل مي‌شود.

شانلی : ( تركي) 1- افتخار آميز؛ 2- مشهور.

شادی : 1- وضع و حالت شاد، شاد بودن، خوشحالي، سرور؛ 2- (در قديم) جشن؛ 3- (در عرفان) بسطي كه پس از قبض براي سالك حاصل مي‌شود.

شادان : 1- شاد، مسرور؛ 2- (در حالت قيدي) باحال شاد، شادمانه.