پوران‌دخت : (پوران + دخت = دختر)، 1- دختر سرخ و گلگون؛ 2- (به مجاز) زيبارو؛ 3- (اَعلام) (= بوران‌دخت) دختر خسروپرويز ملكه‌ي ساساني و بيست و هشتمين فرد از ساسانيان كه يك سال و چهار ماه در ايران سلطنت كرد. [دكتر معين در ذيل واژه‌ي پوران دخت اشاره كرده است كه پوران دخت تصرفي است در نام بوران دخت (فرهنگ معین ج5 ص356].

پوران : (پهلوي) 1- (= بوران) سرخ، گلگون؛ 2- (اَعلام) 1) نام يكي از دختران خسرو پرويز شاه ساساني؛ 2) بانوی ايرانی دختر حسن ابن سهل و همسر مأمون عباسی [192-271 قمری]. + ن.ك. پوران دخت.

پوپك : (در قديم) هدهد، پوپوك.

پگاه : 1- صبح زود، سحر؛ 2- (در قديم) هنگام صبح زود.

حليمه : (عربي) (مؤنث حليم) زن خويشتن دار، صبور و با تحمل، دختر بردبار.

پويه : 1- فرايند؛ 2- (در قديم) حركت يا رفتن نه به تندي نه به آهستگي، دويدن.

حِليه : (عربي) 1- (در قديم) زينت، پيرايه، زيور؛ 2- (به مجاز) مشخصات صورت و اندام.

حماسه : (عربي) 1- كاري افتخار آفرين؛ 2- نوعي شعر؛ 3- دليري، شجاعت، بي‌باكي.

حمده : (عربي) سپاس و شكرگزاري.

حميده : (عربي) 1- (مؤنث حميد) ستوده، پسنديده؛ 2- (اَعلام) مادر امام موسي كاظم(ع).