مِهرگل : (مهر = خورشيد + گل)، 1- گل آفتاب، گل آفتاب گردان؛ 2- (به مجاز) زيبا و لطيف .

مِهرناز : (اَعلام) نام خواهر كيكاووس كه وي را به همسري رستم داده بودند.

ناعمه : (عربي) (مؤنث ناعم)، 1- نرم و لطيف؛ 2- مرغزار، باغ.

نَجمه : (عربي) (مؤنث نجم) 1- (در قديم) ستاره، اختر، نجم؛ 2- (در گياهي) نام درختي است كه در عربي به آن ابوحنيفه مي‌گويند؛ 3- (اَعلام) نجمه مادر گرامي حضرت امام رضا(ع) امام هشتم شيعيان.

نَجلا : (عربي) (مؤنث انجل)، زن فراخ چشم، زني كه چشماني وسيع و زيبا داشته باشد.

نجما : (عربی ـ فارسی) (نجم = نام سوره ی پنجاه و سوم از قرآن کریم، ستاره + ا (پسوند نسبت))، 1- منسوب به نجم؛ 2- (به مجاز) زیبا و درخشان مثل ستاره.

نجاح : (عربی) 1- رستگاری؛ 2- کامیابی، پیروزی، موفقیت.

ناهید : 1- (در نجوم) زهره؛ دومين سياره‌ي منظومه‌ي شمسي به نسبت فاصله از خورشيد كه از درخشنده‌ترين اجرام آسماني است، ونوس، [زهره در نزد قدما نماد خنياگري و نوازندگي است]؛ 2- آناهيتا يا ناهيد (در اوستا) ايزد آب است و در اوستا به صورت دوشيزه‌ي بسيار زيبا، بلند بالا و خوش پيكر توصيف شده است؛ 3- (اَعلام) نام ديگر كتايون همسر گشتاسب كه دختر قيصر روم بود و مادر اسفنديار و پشوتن.

ناهیده : 1- (در نجوم) زهره؛ دومين سياره‌ي منظومه‌ي شمسي به نسبت فاصله از خورشيد كه از درخشنده‌ترين اجرام آسماني است، ونوس، [زهره در نزد قدما نماد خنياگري و نوازندگي است]؛ 2- آناهيتا يا ناهيد (در اوستا) ايزد آب است و در اوستا به صورت دوشيزه‌ي بسيار زيبا، بلند بالا و خوش پيكر توصيف شده است؛ 3- (اَعلام) نام ديگر كتايون همسر گشتاسب كه دختر قيصر روم بود و مادر اسفنديار و پشوتن.

نَبيه : (عربي) 1- شريف، بزرگوار؛ 2- (در قديم) آگاه، هوشيار.