جِنان : (عربي) 1- بهشت؛ 2- باغ‌ها؛ 3- (اَعلام) نام يكي از زنان شاعره عرب از عباسيان.

جَنت : (عربي) بهشت، فردوس

جوانه : 1- تازه، نو؛ 2- (به مجاز) جوان

جواهر : 1- هر يك از سنگهاي گران‌بها مانند ياقوت و زمرد؛ 2-(به مجاز) آن كه وجودش بسيار عزيز و ارزشمند يا دوست داشتني است.

جهان ‌آرا : (در قديم) 1- زيبا كننده، زينت بخش و مايه‌ي زيبايي جهان؛ 2- (به مجاز) 1) بسيار زيبا؛ 2) آراينده‌ي جهان و نظم بخشنده به آن؛ 3- (اَعلام) شاهدخت گورکانی هند [1023-1092 قمری]، دختر شاه جهان،که دلبستگی شدید به تصوف داشت و در این باره کتابی به نام مونس‌الارواح به زبان فارسی نوشت و مسجد آگره از بناهای اوست.

جهان ‌آفرين : 1- آن كه عالم را خلق كرده است؛ 2- خدا.

جهان ‌ناز : مايه‌ي افتخار جهان، فخر جهان.

جهان‌تاب : آنچه به جهان نور و روشنايي مي‌دهد، عالم‌تاب، نور دهنده‌ي جهان.

جهان‌دخت : دختر شهره در عالم.

جيران : (ترکی) 1- آهو؛ 2- (به مجاز) معشوقِ زیبا؛ 3- (در قدیم) (به مجاز) چشمِ زیبا.