ساناي : (تركي) مهنام، بي‌قرار.

سانيا : سايه روشنِ جنگل.

ساهره : (عربي) 1- زمين يا روي زمين، زميني كه حق سبحانه در روز قيامت آن را مجدداً پيدا سازد؛ 2- (در قديم) (به مجاز) (در اديان) زمين روز رستاخيز؛ 3- چشمه روان؛ 4-ماه، غلاف ماه.

هِلنا : 1- (= هلن)، هلن؛ 2- (اَعلام) نام شهری در مرکز ایالت مونتانای آمریکا.

هميلا : (اَعلام) نام يكي از نديمه‌هاي شيرين در خسرو و شيرين نظامي.

همراز : 1- ويژگي هر يك از دو يا چند نفري كه راز خود را به يكديگر مي‌گويند؛ 2- همدم، همنشين، مونس.

همدم : (به مجاز) همنشين، مونس.

همتا : 1- آنچه يا آن‌كه در صفتي با ديگري وجه اشتراك داشته يا كاملاً به او شبيه باشد، نظير، مثل؛ 2- (در قديم) همسر، جفت؛ 3- (در قديم) همنشين، همدم، رفيق؛ 4- (در قديم) متناسب، در خور.

هُمادخت : (هما+ دخت = دختر)، (به مجاز) دختر خوشبخت، دختر سعادتمند.

هُما : 1- (در پهلوي)، فرخنده؛ 2- پرنده‌اي با جثه‌اي نسبتاً درشت از خانواده‌ي لاشخورها، داراي بال‌هاي بلند، دُم بلندِ لوزي شكل به رنگ خاكستري و يك دسته مو در زير منقار. [هما به خوردن استخوان مشهور است و قدما مي‌پنداشتند سايه‌اش بر سر هر كس بيفتد به سعادت مي‌رسد و در بعضي منابع با عقاب تخليط شده است] 3-(اَعلام) هما در «فروردين يشت» اوستا دختر «كي گشتاسب» و خواهر اسفنديار است؛ 4- (هماي) در اساطير اقوام هندو ايراني بلند پروازترين پرنده است.