خُتن : 1- (اعلام) شهر و واحهای در جنوب باختری منطقه خودگردان سین کیانگ اویغور، در غرب چین، که هم مشک و آهوی مشکین آن و هم زیبارویانش در ادب فارسی مشهور است؛ 2- (به مجاز) دختری که مثل زیبارویان خُتن میباشد؛ 3- (به مجاز) زیباروی.

خاور : (مخففِ خاوران) هم به معني مشرق و هم به معناي مغرب است.

خالِده : (عربي) (مؤنث خالد)، خالد. 1-

دِنا : (اَعلام) 1) قسمتي از كوهستان شمال غربي فارس كه قله‌اي معروف به همين نام دارد؛ 2) نام شهرستانی در شرق استان کهگیلویه و بویراحمد.

دنيا : (عربي) (در نجوم) كيهان؛ جهان، گيتي.

خزال : (عربی) با ناز راه رونده، کسی که با ناز راه می‌رود.

دنیز : (ترکی) دریا، بحر.

ديانا : 1- (اوستايي) نيكي رسان، نيكويي بخش؛ (در اسطوره‌های رومی) الهه‌ي ماه، جنگلها، جانوران و زایمان، همتای آرتميس يوناني.

ديبا : (= ديباه) (در قديم) نوعي پارچه‌ي ابريشمي معمولاً رنگين.

ديبا : (= ديباه) (در قديم) نوعي پارچه‌ي ابريشمي معمولاً رنگين.