پَرَنسا : (پَرَن = پروین (ستاره)، دیبای منقش و لطیف، پرنیان، پارچه ابریشمی + سا (پسوند شباهت))، 1- شبيه ستاره پروین؛ 2- همانند ابریشم و دیبا؛ 3- (به مجاز) زيبا و لطیف.

پَرَنديس : (پَرَن + ديس (پسوند شباهت))، 1- شبيه به پَرَن ش پَرَن؛ 2- (به مجاز) زيبارو.

پَرَند : (= پرن، پروين) 1- (در قديم) نوعي پارچه‌ي ابريشميِ ساده و بدون نقش و نگار، حرير ساده؛ 2- (در گياهي) گروهي از گياهان درختچه‌اي از خانواده علف هفت بند كه در نواحي بياباني و نيمه بياباني مي‌رويند. + ن.ك. پرن و پروين. 1- و 2-

پَرنا : (در قديم) پرنيان، پارچه‌ ابريشمي داراي نقش و نگار. + پرنيان 1- و 2-

پرستو : (در پهلوی، parastuk) پرنده‌اي با جثه‌اي كمي بزرگتر از گنجشك و سياه و سفيد‌، چلچله.

پرستش : 1- (اسم مصدر از پرستيدن)، پرستيدن؛ 2- (در قديم) خدمتكاري.

پُرسا : پرسنده، جستجوگر، پرسشگر.

پَرژین : (کردی) پرچین، حصار، پرچینی از گلهای ریز به دور باغات.

پَرديس : 1- (= فردوس)، بهشت؛ 2- (در قديم) (در ساختمان) فضاي سبز و گل كاري شده‌ي اطراف ساختمان.

پَرتو : 1- شعاعي كه از منبع نوراني يا گرما ساطع مي‌شود، درخشش، تلألؤ، روشنايي؛ 2- (به مجاز) اثر، تأثير.