تِلما : (عربي) گندمگون.

تِلّي : (تركي) 1- موهاي پر پشت و بلند، دختري كه گيسوي بلند و زيبا دارد، زلف دار؛ 2- زباندار و سخنور.

تَمنا : (عربي) 1- آرزو؛ 2- خواستن چيزي معمولاً همراه با فروتني و تواضع.

تَنديس : 1- مجسمه؛ 2- (در قديم) بت، تصوير برجسته، تمثال؛ 3- (به مجاز) زيباروي.

تَوار : 1- (در کردی) پرنده؛ 2- نوعی ریسمان؛ 3- (اعلام) 1) (توارکوه) نام کوهی در شمال ایران، شهرستان چالوس ؛ 2) نام محلی در ناحیه برسویر در ایالت دوسِور فرانسه.

توتيا : 1- از آبزيان دريايي كه در بستر دريا زندگي مي‌كند؛ 2-نوعي ماده شيمايي كه به عنوان سُرمه استفاده مي‌كنند.

توران : (در پهلوی، turān )، (تور = پسر فریدون + ان (پسوند نسبت)) (اَعلام) 1) سرزمین تورانیان که منسوب به تور پسر فریدون می‌باشد؛ 2) (در قديم) قوم باستانی در داستانهای ملی ايران، که در روزگار کيانيان با ايرانيان در جنگ بودند؛ 3) سرزمين آن قوم در شمال آمودريا؛ 4) بیابان پهناوری در آسيای مرکزی، در جنوب و خاور درياچه‌ي آرال، که رودهای آمودريا و سيردريا آن را به بيابانهای قراقوم و قزل قوم تقسيم می کند.

توران‌دخت : (توران+ دخت = دختر)، 1- دختر توراني؛ 2- (اَعلام) نام دختر خسرو پرويز كه بعد از شيرويه به شاهي رسيد.

تَهاني : (عربي) (در قديم) تهينت گفتن به يكديگر.

تهمينه : [مركب از «تهم» به معني نيرومند و قوي + «ينه»/ ine ـ/ پسوند نسبت)] 1- منسوب به تهم؛ 2- (به مجاز) نیرومند قوی؛ 3- (اَعلام) (در شاهنامه) همسر رستم، دختر شاه سمنگان و مادر سهراب.