مَهيسا : (مَهي+ سا (پسوند شباهت)) (= مهسا)، ش مَهسا.

مَهِیلا : (عربي) 1- حرکت آهسته، روان؛ 2- از واژه های قرآنی (در سوره ی مزمّل).

نهال : 1- (در كشاورزي) درخت يا درختچه‌ي نورس كه تازه نشانده شده است؛ 2- (به مجاز) كودك نورُسته.

نویده : (نويد + ه (پسوند نسبت))، منسوب به نويد، ( نويد.

نونا : 1- (در سمناني) نان؛ 2- (در كلداني) برج حوت [برابر با اسفند]؛ 3- (اَعلام) نام مادر ابراهيم پيامبر(ع).

نوگل : 1- گلی که تازه شکفته شده است؛ 2- (به مجاز) نوجوان، به ویژه دختر نوجوان.

نوشين : 1- (در قديم) شيرين، خوشايند، دلپذير (خواب)؛ 2-شايسته‌ي بوسيدن، شيرين (لب)؛ 3- دلنشين، مطبوع، ملايم (باد، نسيم)؛ 4- گوارا، خوش گوار؛ 5- شفابخش؛ 6- (اَعلام) شهری در شهرستان ارومیه در استان آذربایجان غربی.

نوشه : (= نوشه) 1- (در وصف شاعرانه) جاوید، بی مرگ؛ 2-شاد، خوشحال، خرّم؛ گوارا. + ن.ک. انوشه.

نوشا : (نوش+ ا (پسوند با معني فاعلي))، 1- نيوشا، شنوا، شنونده؛ 2- (به مجاز) يادگيرنده و آموزنده؛ 3- شيرين، زندگي.

مهين : 1- بزرگترين (از نظر سال)؛ 2- (در قديم) بزرگتر، بزرگترين (از نظر مقام و رتبه و ارزش). [اين نام چنانچه به فتح اول (مَهين) mahin تلفظ شود مركب از (مَه = ماه + ين (پسوند نسبت)) مي‌باشد و منسوب به ماه است].