امين‌علي : (عربي) 1- بلند قدر و بزرگ و شريف, درستكار و امانتدار؛ 2- عليِ درستكار و امانتدار.

امين‌محمّد : (عربي) 1- محمّد درستكار و مورد اطمينان؛ 2- امين ستودني و تحسين شده؛ 3- شخص ستوده و مورد اطمينان.

امين‌مهدي : (عربي) شخصي كه درستكار و هدايت شده است.

اَنصار : (عربي) 1- یاری دهندگان، یاران؛ 2- یاران پیامبر اسلام (ص). [به آن دسته از مسلمانان اهل مدینه گفته می شود که پس از هجرت پیامبر اسلام (ص) از مکه به مدینه، به او گرویدند].

انور : (عربي) 1- روشن‌تر، روشن، نوراني؛ 2- (به گونه احترام) (به مجاز) مبارك، گرامي.

ايمان : (عربي) اعتقاد به وجود خداوند و حقيقت رسولان و دين ، در مقابل كفر.

ايمن : (عربی) 1- آسوده خاطر، در امان، محفوظ؛ 2- (در قدیم) با آسودگی خاطر.

ثامر : (عربي) مثمر، ميوه دهنده، ميوه دار.

ثامن :(عربي) (در قديم) هشتم، هشتمين. [اين نام به اعتبار ثامن‌الائمه، امام هشتم شيعيان، علي بن موسي‌الرضا(ع) انتخاب مي‌شود].

توكل : (عربي) 1- يقين داشتن به رحمت خداوند و اميد بستن به او؛ 2- (در تصوف) واگذار كردن كارها به خداوند در جايي كه اراده و قدرت بشري كارساز نباشد.