صوفي : (عربي) 1- (در تصوف) پيرو يكي از فرقه‌هاي تصوف، درويش؛ 2- (اَعلام) عبدالرحمان صوفی: [291-376 قمری] اخترشناس ایرانی از مردم ری، مؤلف کتاب صُورالکواکب و رساله‌ي اسطرلاب (هر دو ترجمه)، به عربی.

ثَناءالله : (عربي) ثناي خدا.

خليل‌الرحمان : (عربي) (= خليل الله)، ( خليل الله.

راست؛ مستقیم. ثابت و پایدار در دین. کسی که متمسک به ‌دین اسلام یا در ملت ابراهیم و موحد باشد. معنی اسم حنیف: (تلفظ: hanif) (عربی) درست و پاک، راستین، (در ادیان) معتقد به یگانگی خداوند، خداپرست پیش از ظهور اسلام – درست و پاک، راستین، خداپرست

ماجده : (عربي) (مؤنث ماجد)، زنِ بزرگوار.

مبينا : (عربي) (مؤنث مبين)، ( مبين.

متينا : (عربي) (مؤنث متين)، ( متين.

محبوبه : (عربي) 1- نام گياهي (محبوبه‌ي شب)؛ 2- محبوب (زن)؛ 3- معشوق، معشوقه، محبوب، + ن.ك. محبوب.

محترم : (عربي) 1- قابل احترام، عزيز و گرامي؛ 2- (در قديم) داراي حرمت و مقدس.

محجوبه : (عربي) 1- (مؤنث محجوب)، ( محجوب، 2- داراي حجاب (زن).