مُحَدِثه : (عربي) (مؤنث مُحَدِث)، 1- مُحَدِث (زن)، مُحَدِث؛ 2- (اَعلام) يكي از القاب حضرت زهرا(س).

مُحَنّا : (عربي) به حَنا خضاب كرده، مخضب به حَنا.

مُحَيّا : (عربي) (در قديم) چهره، صورت.

مَديحه : (عربي) سخني (معمولاً شعر) كه در ستايش كسي گفته‌ يا سروده مي‌شود.

مرجانه : (عربي، مرجانة) 1- مروارید خُرد؛ 2- یک دانه مروارید خُرد، واحد مرجان به معنی یک دانه مرجان؛ 3- (اَعلام) روستایی در شهرستان تربت حیدریه در استان خراسان رضوی.

مرحمت : (عربي) لطف و مهرباني داشتن، مهرباني، لطف.

مُرسا : (عربي) استوار گشتن، واقع شدن و ثابت گرديدن.

مَرضيه : (عربي) مرضي، پسنديده.

مُزَيَن : (عربي) تزيين شده، آراسته. [اين كلمه چنانچه مُزَيِن /mozayyen/ تلفظ شود به معني «آرايشگر» است].

مَستوره : (عربي) (مؤنث مستور) 1- (در قديم) (به مجاز) مستور، پنهان، پوشيده؛ 2- (در قديم) (به مجاز) پارسا، پاك دامن، پرهيزگار، داراي پوشش و حجاب؛ 3- (به مجاز) نجيب و پاك دامن مانند پارسايان، پرهيزكارانه.