مَنزلت : (عربي) 1- ارزش و اهميت؛ 2- (در قديم) مقام، درجه؛ 3- نظم و انضباط؛ 4- حد، پايه.

منزه : (عربي) 1- به دور از آلودگی، پاک، پاکیزه؛ 2- مبرا، بری، بی عیب.

منصوره : (عربي) 1- (مؤنث منصور)، ( منصور 1- و2- ؛ 2-(اَعلام) شهر بندری، در شمال مصر، بر کرانه‌ي راست رود نیل.

مُنور : (عربي) 1- روشن، درخشان، نوراني؛ 2- (به مجاز) روشن فكر.

مُنوره : (عربي) (مؤنث مُنور)، ن مُنور.

مُنيبا : (عربي ـ فارسي) (منيب + ا (پسوند نسبت))، منسوب به منيب، ( منيب.

مُنير : (عربي) 1- ويژگي آنچه از خود نور داشته باشد، در مقابلِ مستنير؛ 2- درخشان، تابان، روشن.

مُنيراعظم : (عربي) 1- درخشندگي و تابندگي زياد؛ 2- (به مجاز) بسيار زيبارو.

مُنيره : (عربي) نوراني و روشن و درخشان و آشكار.

موحده : (عربي) (مؤنث موحد)، ( موحد.