فَضيلت : (عربي) 1- برتري در دانش، هنر و اخلاق، فضل؛ 2-ارزش و اهميت؛ 3- (در قديم) (در علم اخلاق) ويژگي‌هاي ستوده‌ي اخلاقي در مقابلِ زذيلت.

فضیله : (عربي) (= فضیلت) 1- برتری در دانش، هنر و اخلاق، فضل؛ 2- ارزش و اهمیت، شرف؛ 3- (در قدیم) در علم اخلاق، ویژگی های ستوده ی اخلاقی.

فوزيه : (عربي) زن پيروز در هر كار و امري، رستگار و موفق.

فوژان : فرياد، آه و بانگ بلند.

فَهامه : (عربي) (مؤنث فَهام)، فَهام.

فهميده : (عربي ـ فارسي) (صفت فاعلي از فهميدن)، 1- داراي فهم، دانا؛ 2- (در حالت قيدي) از روي فهم، آگاهانه.

نیکو : 1- خوب؛ 2- (در قديم) دلپسند، مطبوع، ارزنده، گران‌بها، گران، درست، صحيح، پسنديده، شايسته، زيبا، شخص زيباروي.

نیلیا : (سنسكريت ـ فارسي) (نيلي + ا (پسوند نسبت))، منسوب به نيلي، ( نيلي.

نیلوفر : 1- (در گياهي) گل‌هاي سفيد، كبود و زرد رنگ گياهي به همين نام كه مصرف داروئي نيز دارد. (در ادب قديم فارسي اغلب رنگ كبود آن مطرح بوده است)؛ 2- گياهي آبي كه در آبگيرهاي مناطق معتدل مي‌رويد، گل‌هاي زرد دارد و برگ‌هايش بر سطح آب شناور مي شود، گل‌هاي آن مصرف داروئي دارد.

نيلو : (سنسكريت ـ فارسي) (نيل + او /u-/ (پسوند شباهت))، شبيه به نيل، مثل نيل، / نيل.