وسیمه : (عربی) (مؤنثِ وسیم) زنِ زیبا و نیک روی.

وَندا: 1- (در زند و پازند) خواهش و خواسته؛ 2- (در اوستا) ستايش كننده، نيايش كننده.

وَجيه : (عربي) 1- زيبا، خوشگل، وجيهه؛ 2- داراي قدر و منزلت و محبوبيت نزد مردم.

وَجيهه : (عربي) (مؤنث وجيه) زيبا، خوشگل (زن).

وحیده : (عربي) (مؤنث وحيد)، ( وحيد. 1- و2-

وانیا : (عربي) ملايم، آهسته (نسيم).

والِه : (عربي) 1- عاشق بي قرار، شيفته و مفتون؛ 2- حيران، سرگشته، مبهوت؛ 3- (در حالت قيدي) در حال شيفتگي. (اَعلام) واله/vāle/، [فرانسوی] ایالتی در جنوب سویس، نزدیک مرز فرانسه و ایتالیا.

والیه : (عربي) (مؤنث والي) (در قديم) حاكم و پادشاه و سلطان (زن).

غَزل : (عربي) 1- (در ادبيات) نوعي شعر، شعر عاشقانه؛ 2- (در موسيقي ايراني) هر نوع سخن آهنگين [معمولاً به زبان فارسي] كه به آواز يا همراه سازها خوانده مي‌شده است.

غنچه : 1- (در گياهي) گلي كه شكفته نشده و هنوز گلبرگ‌ها و كاسبرگ‌هايش فشرده و جمع‌اند؛ 2- (در قديم) (به مجاز) دهان كوچك و زيباي معشوق.