صَباح : (عربي) 1- (در قديم) بامداد، صبح در مقابلِ مَسا؛ 2- (به مجاز) روز.

وينا : 1- بينا. [از ريشه‌ي «وين»/vin/ به آرش ديدن در فرس هخامنشي «وئين» و در زند «ويتن» /vitan/ به آرش ديدن. (از فرهنگ پاشنگ)]؛ 2- (در كردي، wenā) شناخت، شناسايي.

ونوشه : (در طبري) (= بنفشه)، ( بنفشه.

وَيُونا : [وَيُو (در سنسكريت) = عروس و (در اوستايي) = ازدواج كردن + نا (پسوند نسبت)] 1- منسوب به وَيو؛ 2- (به مجاز) عروس؛ دختري كه عروس شده(؟).

ويدا : 1- پيدا، هويدا، ظاهر، آشكار؛ 2- (در پهلوي) يابنده، جوينده.

ويانا : (اوستايي) فرزانگي، بخردي، دانايي.

ويستا : (اوستايي) يابنده، برخوردار.

عابده : (عربي) (مؤنث عابد) (در قديم) زني كه بسيار عبادت مي‌كند. + عابد.

عادله : (عربي) (مؤنث عادل) عادل، دادگر (زن)، + ( عادل.

عارفه : (عربي) 1- زن عارف، ز عارف. 1- ، 2- و 3- ؛ 2- (در قديم) مهرباني و نيكي (عارفت).