لَعبا : (عربي) (مؤنث اَلْعَب)، زيباترين.

لُعبت : (عربي) 1- زن زيبا روي و خوش اندام؛ 2- (در قديم) هر چيز بسيار جالب و شگفت انگيز؛ 3- (در قديم) (به مجاز) بت و صنم؛ 4- (در قديم)(به مجاز) هر يك از سنگ‌هاي گران بها يا هر كدام از احجار كريمه.

لِقا : (عربي) 1- (در قديم) ديدار، ملاقات، چهره‌، صورت؛ 2- (در تصوف) پيدا شدن استعدادي در دل سالك تا حق در آن ظاهر شود.

لميا : (عربي، لمياء) (مؤنث المي)، 1- زن گندمگون لب؛ 2- (اَعلام) نام يكي از زنان محدثه در اسلام.

لَمیعه : (عربي، لَمیَعة) درخشان و روشن.

لَنا : (عربي) نصيب و بهره.

ليلا : (عربی) (مؤنث الیل) 1- درازترین و تارترین شب [صفتی برای زنان به لحاظ گیسوان آنها]؛ 2- سرخوشی از می؛ 3- (اَعلام) دختر حطیم از زنان پیامبر اسلام.

لیلی: (عربی) (= لیلا)، ، لیلا. 1- و 2-

لَيليا : 1- شب؛ 2- (در عربي) ليل؛ 3- [هزاورش LYLYA (در پهلوي) shap (شب)].

لَیِنا : (عربی) (مؤنث الین) 1- نرم تر؛ 2- (به مجاز) مهربان تر، خوشخوتر.