قُدسي : (عربي ـ فارسي) (منسوب به قدس)، 1- مربوط به عالم بالا، مربوط به عالم مجردات، ملكوتي؛ 2- (در قديم) (به مجاز) فرشته.

قديره : (عربي) (مؤنث قدير)، ( قدير.

قمر : (عربي) 1- (در نجوم) ماه؛ 2- جِرم آسماني كه دور سياره‌اي بچرخد؛ 3- (اَعلام) سوره‌ي پنجاه و چهارم از قرآن كريم داراي پنجاه و پنج آيه؛ 4- (در قديم) (به مجاز) زن زيباروي.

فاخته : (عربي) 1- پرنده‌اي از خانواده‌ي كبوتر؛ كوكو، صلصل؛ 2- (در قديم) (در موسيقي ايراني) از اصول موسيقي قديم، فاخته ضرب؛ 3- (اَعلام) دختر ابوطالب و خواهر اميرالمؤمنين(ع) مكني [كنيه‌ي او] به ام هاني.

فاخره : (عربي) (مؤنث فاخر)، فاخر.

فادیا : (عربي) نجات بخش، منجی.

فاضله : (عربي) (مؤنث فاضل)، فاضل. 1- و 2-

فاطِره : (عربي) (مؤنث فاطر)، ( فاطر.

معنی اسم فاطمه: (عربي) (مؤنث فاطم)،

زني كه بچه‌ي دوساله را از شير گرفته؛ (اَعلام) 1) دختر پیامبر اسلام(ص) ملقب به زهرا(س). [پیامبر اسلام(ص) فرمود: فاطمه حوريه‌اي است آدمي زاد، حيض نبيند و چون ديگر زنان آلوده نگردد و اينكه خداوند او را فاطمه خوانده بدين جهت بُوَد كه او و دوستانش را از آتش دوزخ بازداشته است. (كنز حديث 34237)]؛ 2) فاطمه‌ي کلابیه (= ام البنین) [قرن اول هجری] همسر حضرت علی(ع) و مادر حضرت عباس(ع)؛ فاطمه‌ي برغانی: ملقب به قرةالعین [1233-1268 قمری] شاعره‌ي ایرانی.

فاطمه‌حورا : (عربي) از نام‌هاي مركب، فاطمه و حورا.