فخرالزمان : (عربي) شخص برجسته، گزيده، و مايه‌ي مباهات در زمان خود.

فخرجهان : (عربي ـ معرب) موجب نازش و افتخار دنيا.

فَرانه : پروانه، فرانك، فرانق.

فَرح : (عربي) شادماني، سُرور، شاد شدن، شادمان گرديدن.

فرح‌انگيز : (عربي ـ فارسي) برانگيزنده‌ي شادي، شادي بخش، مفرح.

فرحانه : (عربي) (مؤنث فرحان)، فرحان.

فرح‌دخت : (عربي ـ فارسي) (فرح + دخت = دختر) دختر شاد و خوشحال.

فرح‌روز : (عربي ـ فارسي) 1- آن كه روزگارش به شادماني و سُرور است؛ 2- (به مجاز) خوشبخت و كامياب.

فرحناز : (عربي ـ فارسي) 1- آن كه مسرور و شادمان است و داراي ناز و عشوه است؛ 2- (به مجاز) زيبا روي مسرور و شادمان.

فرح‌نِسا : (عربي) (فرح + نسا)، زني كه موجب شادي و شادماني باشد، شادي آور، شادمان كننده.