همدم : (به مجاز) همنشين، مونس.

همتا : 1- آنچه يا آن‌كه در صفتي با ديگري وجه اشتراك داشته يا كاملاً به او شبيه باشد، نظير، مثل؛ 2- (در قديم) همسر، جفت؛ 3- (در قديم) همنشين، همدم، رفيق؛ 4- (در قديم) متناسب، در خور.

هُمادخت : (هما+ دخت = دختر)، (به مجاز) دختر خوشبخت، دختر سعادتمند.

هُما : 1- (در پهلوي)، فرخنده؛ 2- پرنده‌اي با جثه‌اي نسبتاً درشت از خانواده‌ي لاشخورها، داراي بال‌هاي بلند، دُم بلندِ لوزي شكل به رنگ خاكستري و يك دسته مو در زير منقار. [هما به خوردن استخوان مشهور است و قدما مي‌پنداشتند سايه‌اش بر سر هر كس بيفتد به سعادت مي‌رسد و در بعضي منابع با عقاب تخليط شده است] 3-(اَعلام) هما در «فروردين يشت» اوستا دختر «كي گشتاسب» و خواهر اسفنديار است؛ 4- (هماي) در اساطير اقوام هندو ايراني بلند پروازترين پرنده است.

هلیا : (از یونانی، heliade) 1- صورت تخفیف یافته‌ي هلیاد، به معنی دختر خورشید؛ 2- (اَعلام) (در اساطیر یونان) دختر هلیوس.

سايا : (تركي) 1- يكرنگ، بي‌ريا؛ 2- (در فارسي) ساينده.

سايان : (كردي) (ساي = سايه + ان (پسوند نسبت))، 1- منسوب به سايه (؟)، م سايه؛ 2- (اَعلام) نام رشته کوهی در آسیای مرکزی، بیشتر در سیبری جنوبی، شامل سایان خاوری و سایان باختری.

هَنا : (عربي) شادماني و خوشبختي.

هيديكا : (كردي) به آهستگي.

هیدی : (كردي) آرام، آهسته، بردبار.