والیه : (عربي) (مؤنث والي) (در قديم) حاكم و پادشاه و سلطان (زن).

غَزل : (عربي) 1- (در ادبيات) نوعي شعر، شعر عاشقانه؛ 2- (در موسيقي ايراني) هر نوع سخن آهنگين [معمولاً به زبان فارسي] كه به آواز يا همراه سازها خوانده مي‌شده است.

صَباح : (عربي) 1- (در قديم) بامداد، صبح در مقابلِ مَسا؛ 2- (به مجاز) روز.

عابده : (عربي) (مؤنث عابد) (در قديم) زني كه بسيار عبادت مي‌كند. + عابد.

عادله : (عربي) (مؤنث عادل) عادل، دادگر (زن)، + ( عادل.

عارفه : (عربي) 1- زن عارف، ز عارف. 1- ، 2- و 3- ؛ 2- (در قديم) مهرباني و نيكي (عارفت).

عاصِفه : (عربي) (مؤنث عاصِف). ( عاصِف.

عاطِفه : (عربي) محبت، مهرباني، مهر، عطوفت.

عاقِله : (عربي) (مؤنث عاقل)، زنِ عاقل. عاقل.

عالَم : (عربي) 1- (در قديم) كيهان، پهنه‌ي كره‌ي زمين و آنچه در آن است، جهان؛ 2- (به مجاز) حالت و وضعيت.