عاليه : (عربي) (مؤنث عالي)، 1- عنواني احترام آميز براي زنان؛ 2- عالي مقام (زن)؛ 3- عالي. + عالي.

عايشه : (عربي) 1- زن نيكو حال؛ 2- (اَعلام) [7 پیش از هجرت -57 هجری] همسر پیامبر اسلام(ص) و دختر ابوبكر خلیفه. در سال دوم هجری به همسری پیامبر(ص) درآمد. در جنگ جمل بر ضدّ حضرت علی(ع) شرکت جست. پس از شکست به مدینه بازگشت و در همانجا درگذشت.

عالمه : (عربي) (مؤنث عالم) دانشمند (زن)، آگاه.

عَبیر : (عربي) (در قدیم) نوعی ماده ی خوش بو کننده که از ترکیب مشک، گلاب، زعفران، و بعضی مواد دیگر تهیه می شد و آن را برای خوش بویی همراه داشتند یا در مجالس می سوزاندند.

عَديله : (عربي) (مؤنث عديل)، 1- مثل، مانند، ‌همانند، هم شأن، هم وزن؛ 2- همسر.

عَذرا : (عربي) 1- دوشيزه، باكِره، آشكار؛ 2- (اَعلام) 1) لقب حضرت مريم مادر حضرت عيسي(ع)؛ 2) لقب حضرت فاطمه(س).

هاجر : (عبري) 1- به معني «فرار»؛ 2- (اَعلام) همسر دوم حضرت ابراهيم خليل(ع)، کنیز همسر اولش سارا، مادر اسماعيل(ع). به روایت تورات و قرآن. [هاجر در ادبياتِ يهود نشانه‌ي بندگي در شريعت است].

هادیه : (عربي) (مؤنث هادي)، هادي. 1-

عرفانه : (عربي ـ فارسي) (عرفان + ه (نسبت))، منسوب به عرفان. ( عرفان.

عِزت : (عربي) 1- عزيز و گرامي بودن، سربلندي و ارجمندي در مقابلِ ذلت؛ 2- احترام، بزرگداشت، گرامي‌داشت، تكريم؛ 3- (در قديم) (به مجاز) خداوند.