سَرو : 1- (در گياهي) هر يك از انواع درختان بازدانه از خانواده مخروطيان كه هميشه سبز است؛ 2- (به مجاز) شاداب و با طراوت.

سُرور : (عربي) خوشحالي، شادماني.

سروراعظم : (فارسی ـ عربی) از نام های مرکب، سرور و اعظم.

سَروگل : (سرو = درخت سرو + گل) (به مجاز) زيبا و با طراوت و شاداب.

سَروناز : 1- سرو نورسته، سروي كه شاخه‌هاي آن به هر طرف مايل باشد؛ 2- (در موسيقي ايراني) نام نوايي.

سَروه : (کردی) نسیم، باد ملایم، باد خنک، ایاز.

سَروي : 1- منسوب به سرو؛ 2- نوعي از خطوط اسلامي؛ 3- نخلي، شجري.

سَروين : 1- (در قديم) شبيه سَرو؛ 2-(در كردي) روسري و چارقد.

سَريرا : (سَرير + ا (پسوند نسبت))، منسوب به سَرير، ) سَرير.

سُعاد : (عربي) (اَعلام) نام زن محبوبي در عرب، نام معشوقه‌اي در عرب.