عهديه : (عربي) (عهد + ايه (پسوند نسبت))، 1- منسوب به عهد؛ 2- (به مجاز) زن هم ‌پيمان، زن پاي‌بند به عهد و پيمان.

ساجده : (عربي) (مؤنث ساجد)، ( ساجد.

سارای : (عربی) (= ساره و سارا)، ( ساره و سارا. 1-

ساریه : (عربي) 1- ابري كه در شب آيد؛ 2- (اَعلام) نام يكي از دختران امام موسي كاظم(ع).

ساعده : (عربی) 1- (مفرد سواعد) شاخه فرعی، شاخابه، مجاری آب که به رودخانه یا دریا می‌ریزد؛ 2- مجاری شیر در پستان؛ 3- (اسم) ساعد بند آهنی یا طلایی.

ساقي : (عربي) 1- آن كه شراب در پياله مي‌ريزد و به ديگري مي‌دهد؛ 2- (در قديم) (به مجاز) معشوق؛ 3- (در قديم) در ادبيات عرفاني نمادِ «خداوند» يا پير است.

ساميه : (عربي) (مؤنث سامي)، (در قديم) بلند. + ( سامي. 1-

ساهره : (عربي) 1- زمين يا روي زمين، زميني كه حق سبحانه در روز قيامت آن را مجدداً پيدا سازد؛ 2- (در قديم) (به مجاز) (در اديان) زمين روز رستاخيز؛ 3- چشمه روان؛ 4-ماه، غلاف ماه.

هَنا : (عربي) شادماني و خوشبختي.

هِيام : (عربي) دوست داشتن، ويژگي يا حالت كسي كه از فرط عشق و غيرعشق شوريده است و نمي‌داند به كجا میرود.