مامَك : (مام= مادر+ ك/ ak -/ (پسوند تحبيب))، 1- (در قديم) مادر؛ 2- خطاب محبت آميز به فرزند دختر؛ 3- زن پير؛ 4- مادرك (مهربان).

مانا : (صفت از ماندن) 1- ماندني، پايدار؛ 2- (در پهلوي) مانند و مانند بودن.

ماندانا : 1- (در يوناني) mav avn ؛ 2- (در پارسي باستان) mand به معني عنبر سياه؛ 3- (اَعلام) [قرن 6 پیش از میلاد] دختر آستياگس (= ایشتوویگو) آخرين پادشاه ماد، زن كمبوجيه‌ي اول و مادر كوروشِ كبير.

ماندگار : كسي كه در جايي اقامت (دايمي و طولاني) كند، پايدار، با دوام، ماندني. [در فرهنگ معين آمده: گاه اين كلمه را براي فرزندي دهند كه برادران و خواهران قبل از او در كودكي فوت كرده‌اند (براي تفأل به ادامه زندگي او)].

مانِلی : (مازندرانی)، 1- بمان برایم (؟)؛ 2- (اَعلام) (نام شخصیتی در شعر علی اسفندیاری (نیما یوشیج)).

مانيا : 1- (در پارسي باستان) خانه، سراي؛ 2- (در پهلوي) برابر با واژه‌ي مان به معني خانه و مسكن؛ 3- (در یونانی، mania) شیدایی، عشقِ شدید، شوقِ مفرط، شیفتگی؛ 4- (اَعلام) 1) نام زن زِنيس حاكم ولايت اِاُلي جزو ايالات تحت فرماندهي فرناباذ [سردار بزرگ ايران در زمان اردشير دوم هخامنشي] ؛ 2) مانیا اسکو دوسکا معروف به ماری کوری، فیزیک دان شهیر فرانسوی.

ماه گل : 1- گلِ ماه؛ 2- (به مجاز) زیبارو. + ن.ک. مَهگل.

ماه منیر : (فارسی ـ عربی) 1- ماه درخشان و تابان؛ 2- (به مجاز) زیبارو.

ماهرو : (= ماه چهر)، ( ماه چهر.

ماهك : (ماه+ ك/-ak/ (پسوند تصغير و تحبيب)) 1- خوبروي كوچك، معشوقك زيباروي و يا خوبروي دوست داشتني و زيباروي محبوب.