رُزا : (فرانسوی) (= رُز)، ( رُز.

رَزان : 1- تاكستان، باغ انگور؛ 2- (در عربي) سنجيده شده، با وقار و آراسته.

رُزی : (فرانسوی ـ فارسی) (رُز + ی (پسوند نسبت))، منسوب به رُز، رُز.

رُزیتا : (فرانسوی) (= رُز و رُزا)، ( رُز و رُزا.

رَسپينا : (پهلوی، pātec) فصل پاييز، پاييز.

رَستا : (رَست = رَستن، رهیدن + ا (پسوند)) رستگار شده، رهایی یافته و خلاص شده.

رُستا : (در قديم) روستا، دِه.

رَشيده : (عربي) (مؤنث رشيد)، ( رشيد

رضوان : (عربي) 1- بهشت؛ 2- (در اديان) فرشته‌اي كه نگهبان يا دربان بهشت است؛ 3- (در قديم) رضايت، رضامندي.

رضوانه : (عربی ـ فارسی) (رضوان + ه (پسوند نسبت)) 1- منسوب به رضوان؛ 2- بهشتی؛ 3- (به مجاز) زیبارو.