مَهْديه : (عربي) كسي كه خداوند رستگاري را و راه راست را برايش تعيين كرد.

مهرآذر : (مهر = مهرباني و محبت + آذر = آتش)، 1- آتشِ مهرباني و محبت؛ 2- (به مجاز) بسيار مهربان و با محبت، پر عاطفه و احساس.

مهرآذين : (مهر= مهرباني و محبت + آذين (در قديم) آيين، رسم، قاعده)، 1- در آيين و روش مهرباني و محبت، داراي آيين و رسم مهرباني و محبت؛ 2- (به مجاز) مهرورز، با محبت، مهربان.

مهرآرا : (مهر = مهرباني و محبت + آرا = مخفف آراينده، آراينده، آراستن، زينت و آرايش)، 1- ويژگي آن كه به مهرباني و محبت آرايش شده، آراسته به مهرباني؛ 2- (به مجاز) مهربان و با محبت.

مهرآسا : ( مهر + آسا (پسوند شباهت))، 1- مثل خورشيد، مانند خورشيد؛ 2- (به مجاز) زيبارو.

مهرآفاق : (مهر= مهرباني و محبت + آفاق = گيتي، جهان، زمانه، روزگار)، (به مجاز) مهربان و با محبت،

مهرآفرين : آفريننده ی مهر و محبت و دوستي.

مهرآنا : (فارسي ـ تركي) (مهر = محبت و دوستي، مهرباني + آنا = مادر) 1- مهرباني و محبت و دوستي مادر؛ 2- (به مجاز) مهربان و با محبت.

مهرآوه : (= مهرابه)، ( مهرابه.

گيلدا : (گيل = قوم ساكن گيلان + دا = دادن، آفريدن، ساختن) (به مجاز) پرورش يافته‌ي مردم گيل (گيلان).