نورصبا : (عربي) [نور + صبا = نسيم ملايم و خنك كه از شمال مي‌وزد؛ (به مجاز) پيام رسان ميان عاشق و معشوق] 1- روي هم (به مجاز) نوري كه از صبا متصاعد مي‌شود، جلوه‌ي صبا؛ 2- (به مجاز) زيبارو.

نورُسته : 1- تازه روييده؛ 2- (به مجاز) جوان، تازه بالغ شده.

مَهوش : 1- (= ماه وش)، ( ماه وش؛ 2- (در قديم) (شاعرانه) مانند ماه؛ 3- (به مجاز) زيبارو.

مَهيا : (اوستایی)، بزرگ.

نوش‌آفرين : (نوش+ آفرين = آفريننده)، 1- آفريننده خوشي و لذت، آفريننده‌ي شيريني؛ 2- (به مجاز) نيكبخت و سعادتمند؛ 3- (اَعلام) نام قهرمان زن كتاب «نوش‌آفرين و گوهرتاج».

مه‌ياس : (مَه = ماه + یاس)، 1- ماهی که چون گل یاس است؛ 2- یاسی که چون ماه است؛ 3- (به مجاز) زیباروی و با طراوت.

مَهيسا : (مَهي+ سا (پسوند شباهت)) (= مهسا)، ش مَهسا.

مَهِیلا : (عربي) 1- حرکت آهسته، روان؛ 2- از واژه های قرآنی (در سوره ی مزمّل).

نهال : 1- (در كشاورزي) درخت يا درختچه‌ي نورس كه تازه نشانده شده است؛ 2- (به مجاز) كودك نورُسته.

نویده : (نويد + ه (پسوند نسبت))، منسوب به نويد، ( نويد.