غَديره : (عربي، غَدیرَة) گیسوی بافته و آویخته.

غَزال : (عربي) 1- نوعي آهوي ظريف اندام و بسيار تندرو با چشمان درشت سياه؛ 2- (در قديم) (به مجاز) معشوقه‌ي زيبا.

غَزاله : (عربي) 1- (در قديم) نوعي آهو بره‌ي ماده؛ 2- (به مجاز) آفتاب، چشمه‌ي آفتاب؛ 3- (اَعلام) به قولي نام مادر امام چهارم علي ابن حسين(ع) بوده است.

واحده : (عربي) (مؤنث واحد)، ، واحد 1-.

ونوس : (فرانسوی:venus ) 1- (= زهره)، زهره؛ 2- (در میتولوژی) [اسطوره شناسی] ونوس یونانی یکی از نمادهای دیرینه‌ي آریایی و برداشت دوباره‌ای از ایزد بانوی آب های درخشان اردویسور آناهیتا یا مادر باکره است. که در روم باستان نیز به نام آفرودیت تجلی کرده است. اگرچه آناهیتا در میان ایرانیان باستان نماد پاکیزگی و نمایه‌ي زن کامل آریایی است، اما در یونان به گونه‌ای سمبل زیبایی، عشق و هوسرانی در آمده و در ادبیات لاتین نیز با همین چهره خودنمایی کرده و حتی شاعرانی چند او را گوهر عشق آمیز زندگی شناخته‌اند. ماه ویژه‌ي ونوس در یونان ماه مقدس آوریل Aperil یا ماه جوانه‌های شکوفاست.

وُستا: (اوستايي) 1- (= اوستا) اوستا؛ 2- (در اديان) كتاب مقدس زردشتيان.

وسیمه : (عربی) (مؤنثِ وسیم) زنِ زیبا و نیک روی.

وَندا: 1- (در زند و پازند) خواهش و خواسته؛ 2- (در اوستا) ستايش كننده، نيايش كننده.

وَجيه : (عربي) 1- زيبا، خوشگل، وجيهه؛ 2- داراي قدر و منزلت و محبوبيت نزد مردم.

وَجيهه : (عربي) (مؤنث وجيه) زيبا، خوشگل (زن).