هایده : آشكار، نمايان، هويدا.

عشرت : (عربي، عشیرة) 1- خوش گذرانی، کام جویی؛ 2- (در قدیم) هم نشینی، معاشرت.

عصمت : (عربي) 1- معصوم بودن، بي‌گناهي، پاك‌دامني؛ 2- ناموس و عفت زنان؛ 3- (در قديم) نگهداري و محافظت؛ 4- (در فلسفه قديم) ملكه‌ي اجتناب از گناه.

عطرين : (عربي ـ فارسي) (عطر + ين (پسوند نسبت))، منسوب به عطر؛ معطر، خوشبو.

عطريه : (عربي) (عطر + ايه (پسوند نسبت))، منسوب به عطر؛ معطر، خوشبو.

عطوفه : (عربي) (مؤنث عَطوف) زنِ مهربان و با عاطفه.

عطيه : (عربي) 1- آنچه از سوي خداوند يا از طرف شخصي بزرگ به كسي بخشيده شود؛ 2- انعام، بخشش.

عظيمه : (عربي) (مؤنث عظيم)، ( عظيم.

عفت : (عربي) 1- حالت خويشتن داريِ زن در رويارويي و معاشرت با نامحرم و حفظ آبرو، پاكدامني؛ 2- رعايت اصول اخلاقي، پرهيزكاري، پارسايي.

عفيفه : (عربي) (مؤنث عفيف)، ( عفيف.