هادیه : (عربي) (مؤنث هادي)، هادي. 1-

عرفانه : (عربي ـ فارسي) (عرفان + ه (نسبت))، منسوب به عرفان. ( عرفان.

عِزت : (عربي) 1- عزيز و گرامي بودن، سربلندي و ارجمندي در مقابلِ ذلت؛ 2- احترام، بزرگداشت، گرامي‌داشت، تكريم؛ 3- (در قديم) (به مجاز) خداوند.

عزيزه : (عربي) (مؤنث عزيز)، ( عزيز.

عسل : (عربي) 1- انگبين، مايع خوراكيِ غليظ و چسبناكي كه زنبور عسل توليد مي‌كند؛ 2- (به مجاز) (در گفتگو) بسيار شيرين و خوش مزه و همينطور بسيار دوست داشتني و مطلوب.

هَرانوش : 1- دختر آتش؛ 2- (به مجاز) زيبارو.

هديه‌زهرا : از نام‌هاي مركب، ا هديه و زهرا.

هدیه : (عربي) 1- آنچه به مناسبتي يا به رسم يادگار به نشانه‌ي محبت به كسي داده مي شود، پيش‌كش، ارمغان، كادو؛ 2- (احترام آميز) قيمت خريد و فروش قرآن كريم؛ 3- (در قديم) رونماي عروس؛ 4- (در قديم) موهبت و عطاي خداوند.

هُدي : (عربي) 1- (در قديم) هدايت كردن، هدايت، راهنمايي؛ 2- رسيدن به حق و حقيقت؛ 3- راه راست، مسير درست؛ 4- (به مجاز) دين هدايت، اسلام.

هجرت : (عربي) 1- از كشور يا زادگاه خود به جاي ديگر رفتن و در آنجا ساكن شدن؛ 2- (اَعلام) مهاجرت پیامبر اسلام(ص) و جمعی از یارانش (مهاجران) از مكه به یثرب (مدینه)، که رویدادی ویژه در تاریخ اسلام بود، بعدها مبدأ تاریخ هجری قرار گرفت (= 662 میلادی).