رُستم : 1- كشيده بالا، بزرگ تن، قوي اندام؛ 2- (در فارسی باستان، گاتها و دیگر بخش‌های اوستا) دلیر و پهلوان؛ 3-(در قديم) (به مجاز) مرد شجاع و نيرومند؛ 4- (اَعلام) 1) (در شاهنامه) پهلوان داستانی ایران، فرزند زال و رودابه که 600 سال زندگی کرد. در هنگام زاده شدن چنان درشت بود که به اندرز سیمرغ پهلوی مادرش را شکافتند و او را بیرون آوردند. او با دشمنان ایران، دیوان و جادوان جنگهای بسیار کرد و همیشه پیروز بود. سرانجام بر اثر توطئه‌ي نابرادری‌اش کشته شد؛ 2) نام چند تن از فرمانروایان باوندی که هویت و دوران فرمانروائیشان به طور دقیق معلوم نیست؛ 3) نام سه تن از اتابکان لُر کوچک. رستم اول: اتابک [873 قمری به بعد]؛ رستم دوم: اتابک [873 قمری به بعد]؛ رستم سوم: اتابک [949 قمری به بعد]. دوران فرمانروایی هیچکدام مشخص نیست.

رَسول : (عربي) 1- پيغمبر [خدا]؛ 2- (در قديم) آن‌كه از طرف كسي براي بردن پيغام فرستاده مي شود، پيك، قاصد؛ 3- (اَعلام) رسول الله پيامبر اسلام(ص).

رَشاد : (عربي) به راه راست بودن، هدايت يافتن، رستگاري.

رَشيد : (عربي) 1- داراي قامت بلند و متناسب، بلند و متناسب؛ 2- شجاع، دلير؛ 3- از نام‌ها و صفات خداوند؛ 4- (اَعلام) رشید وطواط (= رشیدالدین محمّد)، ) رشیدالدین. 2)

رضا : (عربي) 1- رضايت، راضي، خشنود؛ 2- (در تصوف) رضا اين است كه بنده از مشيّت حق گله نكند و نامرادي را رضاي حق بداند و با روي خوش بپذيرد. 3- (اَعلام) 1) امام رضا(ع): (= علي ابن موسي الرضا)، ابوالحسن علی ابن موسی [151-203 قمری] هشتمين امام شيعيان، که مأمون زیر فشار ایرانیان او را ولیعهد خود کرد، سپس مسموم و به شهادت رساند. آرامگاهش در مشهد بزرگترین زیارتگاه ایران است. امام غریب، شاه خراسان و ضامن آهو از لقبهای اوست؛ 2) رضا عباسی: [زنده در 1000 قمری] نقاش ایرانی، از مردم کاشان. در دربار شاه عباس کبیر فعالیت داشت؛ 3) رضا قلی خان للـه باشی، ر هدایت 3- 1)

رفیع : (عربي) 1- افراشته، مرتفع، بلند؛ 2- (به مجاز) با اهميت، ارزشمند، عالي؛ 3- (اَعلام) نام شهری در شهرستان دشت آزادگان، در استان خوزستان.

رودين : (رود = فرزند به ويژه پسر + ين (پسوند نسبت)) (به مجاز) فرزند پسر.

روزبه : (در قديم) ( به مجاز) خوشبخت، سعادتمند، بهروز.

رايان : (اَعلام) نام كوهي در حجاز و نام شهري و روستايي است.

معنی رایان در ویکی پدیا : رایان نامی پارسی و به معنای اندیشمند که از واژه اوستایی “رینت/Raonat” می‌آید. رایان (Rayan or Ryan) در میان اسم‌های انگلیسی از ریشه ایرلندی و به معنی ِ «شاه» است .ودر انگلیس به معنی دری از درهای بهشت است.در ایران قدیم به مردان رایان می گفتند.

معنی روحان : از ریشه روح است به معنی پاکی است ؛ پاک و مقدس