گل‌سرخ : 1- هر گلي كه سرخ باشد، وَرد؛ 2- (به مجاز) زيبارو. [گل سرخ داراي دسته‌هاي مختلف است، ورد احمر، سوري، گل محمّدي].

گلسا : (گل + سا (پسوند شباهت))، 1- چون گل، مانند گل؛ 2- (به مجاز) زيبارو و لطيف.

گلديس : (گل+ ديس (پسوند شباهت))، 1- چون گل، مانند گُل؛ 2- (به مجاز) زيبارو و لطيف.

گلپري : [گل+ پري = (به مجاز) زيباروي و داراي اندام ظريف] (به مجاز) زيباروي با طراوت كه داراي اندام ظريف مثل پري است.

گُُردآفرين : (= گُرد آفريد)، ( گُرد آفريد.

گلبوته : 1- گل، گل و بته؛ 2- (به مجاز) محبوب و معشوق؛ 3- (به مجاز) خوب و دوست داشتني.

گلابتون : 1- (در صنايع دستي) رشته‌هاي نازك طلا و نقره (امروزه اغلب اكليلي به رنگ طلا يا نقره) كه همراه تارهاي ابريشم در زري بافي به كار مي‌رود؛ 2- گل‌هاي برجسته از رشته‌هاي طلا و نقره كه روي پارچه مي‌دوزند؛ 3- ابريشم بافته‌اي به رنگ مو همراه با منگوله كه به دنباله‌ي گيس مي‌بندند.

گشين : (گش = خوب، خوش، با ناز راه رفتن + ين (پسوند نسبت))، (به مجاز) زيبا و دوست داشتني.

گُلان : (گل + ان/ an ـ/ (پسوند نسبت يا نشانه‌ي جمع در فارسي))، 1- منسوب به گل؛ 2- گلها؛ 3- (به مجاز) زيبارو و لطيف.

گِلاويژ : (كردي،gilāvež) نام ستاره‌اي كه در شب‌هاي تابستان نمايان مي‌شود؛ ستاره‌ي سهيل.