گلنام : [گل+ نام = (به مجاز) صورت، ظاهر] 1- داراي صورت و ظاهري چون گل؛ 2- (به مجاز) زيبا، لطيف و با طراوت.

گلنار : 1- گل درخت انار كه سرخ رنگ است به ويژه گل انار وحشي كه مصرف دارويي دارد؛ 2- (اَعلام) از نام‌هاي زنان در شاهنامه.

گلناز : نوعي گل (گلِ ناز).

گلمهر : (گل + مهر = خورشيد) 1- (به مجاز) آفتاب، گل خورشيد، گل آفتاب، گل آفتاب‌گردان؛ 2- (در زبان انگليسي)sun flower.

گل‌گيس : ويژگي آن‌كه گيسوانش چون گل خوشبو، خوش رنگ و لطيف است.

گلفر : 1- با فر و شكوه گل (زيبا و لطيف و با شكوه)؛ 2- (به مجاز) زيبارو و لطيف.

گلفام : (در قديم) به رنگ گل سرخ، گلگون.

گلعذار : (= گل چهره)، ( گل چهره.

مشكات : (عربي) 1- از واژه‌هاي قرآني؛ 2- (در قديم) چراغدان؛ 3- ظرف بلورين كه در آن چراغ مي‌افروختند و نور از آن به هر سو منعكس مي شد و فضاي زيادي را روشن مي‌كرد؛ 4- (در عرفان) مراد از مشكات نفس است در مرتبه‌ي بالملكه و يا عقل بالمستفاد.

معصومه : (عربي) (مؤنث معصوم) 1- (در قديم) زن بي‌گناه و پاك. + ( معصوم. 1- ؛ 2- (اَعلام) لقب حضرت فاطمه (معصومه) خواهر گرامي امام رضا(ع).